Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Subtitel:
Een roman met historie, over passie, revolutie en samenzwering. Maar vooral een roman over liefde op een kerkhof.
Waar gaat het boek over?
Na een bewogen leven besluit de excentrieke Alphonse De Montadour noodgedwongen een verlaten graftombe te betrekken op het beruchte kerkhof Père-Lachaise in het Parijs van de 19e eeuw. Wat brengt deze oudere man zover? Wat kan er gebeurd zijn dat iemand beslist om al zijn materiële rijkdom in de vuilnisbak te gooien en als clochard verder door het leven te gaan? Revolutie Op de begraafplaats komt de door vele harten beminde Alphonse in contact met bijzondere en beroemde, in hun rust verstoorde figuren. En terwijl de laatste Franse Revolutie zich op de achtergrond in het centrum van Parijs afspeelt, heeft Alphonse de bizarre taak om een aanstaande revolutie op het kerkhof af te wenden. De Fluisteraar van Pére-Lanchaise is een macaber en geestig liefdesverhaal over een excentrieke zwerver met een geheim en een gave. Deze spannende roman volgt kort na het succesvolle debuut van auteur Lars de Brabander, De herovering van New York. Recensent Elma Bruin van The New Royalty World: ‘Het is het debuut van Lars de Brabander, en wat voor een debuut! Een heerlijke historische roman, met een actueel thema. Een mooie mix van fictie met non-fictie. Het smaakt zeker naar meer’.
Bron: bol
Omslagontwerp:
Cleo Maxime de Brabander
Binnenwerk:
BeCo DTP-Prodictions, Epe
Jaar van verschijnen:
2021
ISBN:
9789464249552
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
244
Genre:
Roman
Verfilmd?
Het boek is nog niet verfilmd, maar het boek zou zomaar in de toekomst verfilmd kunnen worden. Het boek leent zich er in ieder geval erg goed voor.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de schitterende cover van De fluisteraar van Père-Lachaise van Lars de Brabander wil je weten wie de persoon is, wat zijn verhaal is en waar hij loopt.
Het is mooi dat je alles wat je op de cover ziet, terug kunt vinden in het boek.
De titel maakt je nieuwsgierig naar het boek. Door de titel weet je meteen waar de persoon op de cover loopt. De titel maakt dat je het boek in gedachten niet hardop leest, maar fluistert.
De subtitel geeft goed weer wat je van het boek kunt verwachten.
In De fluisteraar van Père-Lachaise van Lars de Brabander besluit de hoofdpersoon na een bewogen leven om in een verlaten graftombe op het beroemde en beruchte kerkhof Père-Lachaise te gaan wonen. Als het niet te koud is, slaapt hij elke nacht op een ander bankje. Nou ja, ‘s nachts? Overdag beter gezegd, en dan ook nog niet eens de hele dag, want ‘s nachts heeft hij het vaak te druk met andere dingen. Hij heeft dan contact met beroemde en minder beroemde mensen op het kerkhof. Op een gegeven moment komt er een vrouw op het kerkhof te liggen die bij leven berucht was en eenmaal overleden, ook nog praatjes genoeg heeft. Hoewel ze met rust gelaten wil worden, heeft ze een paar eisen en of de hoofdpersoon daar maar even aan wil voldoen. De hoofdpersoon krijgt een bizarre taak, een revolutie voorkomen op het kerkhof en dat op een moment dat er buiten het kerkhof ook een revolutie aanstaande is, ook al heeft hij daar niet mee van doen. De vraag is of de hoofdpersoon het lukt om een revolutie te voorkomen op het kerkhof en of hij uiteindelijk voor zijn liefde voor iemand durft uit te komen. Of hij zijn angsten ervoor weet te overwinnen.
Een andere vraag is wat iemand beweegt om al het materiële achter te laten en op een kerkhof te gaan wonen. Dat is namelijk niet een plaats waar je dan aan denkt om daar te gaan wonen.
Mocht je net gegeten en gedronken hebben als je aan De fluisteraar van Père-Lachaise van Lars de Brabander begint, dan ben je meteen bij het lezen van de eerste zinnen blij dat je even hebt gewacht met het boek tot je gegeten en gedronken hebt, want dit is geen boek voor tijdens het eten en drinken of voor het slapengaan om te lezen. Het begint meteen luguber. Door de beeldende schrijfstijl, waarbij een ongeluk erg beeldend is geschreven, zie je het zo voor je hoe iemand erbij ligt en een ander erbij zit. Dat zijn niet de prettigste beelden om te zien.
Toch is het goed van de auteur dat hij meteen zo beeldend is begonnen en dat ook bleef doen tijdens het schrijven. Mede daardoor heb je het gevoel dat je het verhaal vanaf de zijlijn zelf meemaakt. Ook krijg je een goed beeld van hoe Père-Lachaise er in de negentiende eeuw uitgezien moet hebben. Je wilt door de beschrijving het kerkhof zelf bezoeken, om het met eigen ogen te aanschouwen.
Wat overigens mooi van de auteur is, is dat hij hier en daar feiten in het verhaal heeft verwerkt, zoals de herkomst van de naam van het kerkhof, waarom het kerkhof is ontstaan en waarom het op de plek is waar het kerkhof is. Dat is indrukwekkend om te lezen.
Lars de Brabander heeft zich in De fluisteraar van Père-Lachaise erg goed in de personages, de tijd waarin het verhaal zich afspeelt en de plaats waar het verhaal zich afspeelt, ingeleefd. De gevoelens van diverse personages heeft hij goed weten te verwoorden, waardoor je ze haast voelt.
De belangrijkste personages heeft de auteur goed weten uit te diepen. Van sommige personages kom je al snel veel te weten, terwijl je van andere personages steeds een klein beetje meer komt te weten en pas aan het eind weet je echt alles van een bepaald iemand.
Het is mooi om te lezen over de bijzondere mensen die de hoofdpersoon ontmoet, zoals een vrouw die net getrouwd is en van wie de schoonmoeder een vermoeden heeft hoe het huwelijk van die vrouw zal gaan.
Ook de ontmoeting met een man die iets van de hoofdpersoon wil is bijzonder. Je hoopt dat de hoofdpersoon niet alles zal vertellen van wat hij hoort van de overledenen.
Dan is er nog een vreemde begrafenis van iemand die twee keer begraven is. Je vraagt je af of dat in het echt ook weleens is voorgekomen. Je ziet er meteen een thriller in. Misschien een idee voor een volgend boek voor de auteur. 😉
De fluisteraar van Père-Lachaise van Lars de Brabander is een verhaal met vele verrassende wendingen die je niet ziet aankomen, zoals als iemand een ander die ze bij leven heeft geholpen met iets en dat die persoon ineens daarmee moet stoppen. Toch begrijp je het ook wel, zeker als je de reden ervan leest, begrijp je dat ze gelijk heeft.
Een enkele keer zit je in spanning al nagelbijtend te lezen. Je hoopt dat de opstand snel is afgelopen en de sfeer niet te veel is veranderd. Je hoopt in ieder geval dat de hoofdpersoon het tij weet te keren.
Soms krijg je over iets een vermoeden, zoals over een ring van een muis. Je krijgt door de beschrijving van een graf het vermoeden van wie die ring oorspronkelijk is. Je vraagt je daarmee af of dat ook in het echt gebeurt. Je hoopt van niet.
Het plot komt als een totale verrassing die je als lezer, en naar het schijnt bepaalde personages ook niet, niet zag aankomen, maar je begrijpt ineens wel een paar dingen, die je eerder hebt gelezen, beter. Het beroemde kwartje valt bij het lezen over hoe het zit met twee personen. De auteur heeft dat erg goed tot het laatst weten te bewaren.
Het gedicht aan het eind is een mooi en passend gedicht, dat ook meteen een mooi eind van het verhaal is.
De fluisteraar van Père-Lachaise van Lars de Brabander is een verhaal dat laat zien hoe blind liefde kan maken, dat je ver kan gaan voor iemand en zelfs zijn misstanden wegwuift. Het verhaal laat ook zien dat je nooit te oud bent om de liefde van je leven te vinden, dat dat op elke leeftijd kan gebeuren.
Je wordt geregeld aan het denken gezet, zoals over bloemen op graven en bloemen in vazen in het algemeen. Waar je dan beter voor kunt kiezen.
Bewust of onbewust geeft de auteur via de hoofdpersoon ook levenslessen mee aan anderen en daarmee ook aan de lezers, zoals waarom je herinneringen goed moet bewaren. Je gaat daardoor nog bewuster leven.
Je moet het verhaal overigens in het tijdsbeeld plaatsen, dat wat toen gewoon was, is nu haast niet meer voor te stellen dat het zo ging, zoals dat men per brief iets liet weten, omdat men toen nog geen smartphones had.
De conversatie tussen twee personen over elektriciteit is ook erg leuk om te lezen. Je beseft daarmee dat het relatief gezien nog niet zo lang is dat we elektriciteit hebben.
Kortom, De fluisteraar van Père-Lachaise van Lars de Brabander is een indrukwekkend verhaal over een man die alle materiële zaken heeft achtergelaten en op een beroemd en berucht kerkhof woont. Een verhaal dat laat zien hoe één persoon een revolutie teweeg kan brengen. De vraag is of het de hoofdpersoon lukt om dat af te wenden. Daarnaast is het de vraag of de hoofdpersoon zich durft toe te geven aan de liefde.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een schitterende cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen. Het is een titel die je nieuwsgierig maakt naar het boek.
Wat vind je van de subtitel van het boek?
De subtitel is erg goed gekozen, je weet meteen wat je te wachten staat in het boek.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een vlotte en beeldende manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest. Tijdens het lezen heb je het gevoel dat je het verhaal vanaf de zijlijn zelf meemaakt.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Ja, het boek is in bepaalde opzichten helaas nog erg actueel. Er worden vandaag de dag nog steeds geesten opgeroepen en helaas is het verkrachten van vrouwen door mannen ook nog steeds actueel en zal dat vermoedelijk helaas nooit stoppen.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd. Het verhaal is op een chronologische manier geschreven, waarbij er geregeld teruggeblikt wordt in de tijd.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat meteen in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal aan het boek bent begonnen, kun je niet meer stoppen met lezen. Je wilt weten hoe het verhaal verder zal gaan en hoe het verhaal zal eindigen.
Heeft het plot je verrast?
Ja, het plot heeft me verrast, dat zag ik niet aankomen. Toen ik het plot las, viel ineens het kwartje en besefte ik waarom iemand iets deed als die een persoon zag.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
Personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
Alphonse, omdat hij een man is met een hart van goud, goed kan luisteren en waar veel mensen van kunnen leren.
En aan wie had je een hekel en waarom?
Aan Olivier, maar ik kan niet zeggen waarom, want dan zou ik te veel verraden.
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Ja, ik denk wel dat ik bevriend zou kunnen zijn met de hoofdpersoon.
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Ja, van sommige personen begrijp ik de beweegredenen wel, ook keur ik niet alles goed, zoals van een vrouw die door omstandigheden ergens spijt van heeft.
Wat vond je van de locaties in het boek?
De locaties klinken heel mooi.
Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?
Ja, ik zou wel in die tijd hebben kunnen leven, ook al zou ik het niet altijd even makkelijk hebben gehad.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals wat een vrouw als meisje is overkomen, heeft me geraakt, maar ook hoe iemand iets ergs heeft weten te overleven, heeft me geraakt. Zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals waarom iemand zijn hart ergens anders wilde laten begraven.
Mooie quote in het boek:
Ook zuurpruimen kunnen eeuwig begeerlijk zijn, zolang je maar van zuur houdt.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van diepgaande romans houdt.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📕📗📘📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties