Ik mocht dit boek van HarperCollinsHolland recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:A Dog's PurposeWaar gaat het boek over? Na een kort en tragisch leven als straathond is Bailey tot zijn grote verbazing opeens weer een onstuimige golden retriever-puppy. Tijdens de eindeloze avonturen met de achtjarige Ethan leert hij hoe hij een 'brave hond' moet zijn. Maar zijn leven als lievelingshuisdier is niet het einde van Baileys reis. Hij wordt opnieuw als puppy geboren. En nog eens. Steeds weer vraagt hij zich af: wat is de bedoeling hiervan?Een hond met negen levens is veel meer dan een ontroerende hondenroman; het beziet menselijke relaties en biedt een onvergetelijke kijk op de unieke band tussen de mens en zijn beste vriend. Deze prachtig geschreven en gecomponeerde roman leert ons dat liefde altijd standhoudt, dat onze echte vrienden altijd bij ons zijn en dat elk wezen geboren wordt met een doel.Bron: bolOver de auteur:W. Bruce Cameron is een New York Times bestsellerauteur. Twee maal won hij de National Society of Newspaper Columnists award for Best Humor Columnist en zijn column wordt wekelijks gelezen door meer dan drie miljoen lezers. Samen met zijn vrouw Cathryn Michon schreef hij het scenario voor A Dog's Purpose.Bron: achterkant van het boekWat vind je van het boek? De cover van Een hond met negen levens van W. Bruce Cameron laat een van de levens van de hond zien. De persoon is een van zijn baasjes die heel belangrijk voor hem zal blijven. Het is dan ook een hele mooie cover die heel erg goed bij het boek past, maar ook bij de film die van het boek is gemaakt.Een hond met negen levens van W. Bruce Cameron is op een vlotte, beeldende, vertellende manier geschreven. Langzaam aan word je via een paar levens met ieder hun eigen levensdoel naar het verrassende plot geleid. Het eind is heel erg emotioneel, je moet dan echt even een brok in je keel weg slikken.Na het lezen van de eerste geweldige zin, kan je niet meer stoppen en wil je alleen maar verder lezen.De auteur heeft zich goed ingeleefd in de honden. Zoals hij het beschrijft, zo zouden de honden best wel eens kunnen denken en ze doen inderdaad zoals beschreven in het boek. Je hebt echt het gevoel dat een hond dit boek heeft geschreven in plaats van een mens. Ook de natuurlijke afkeer van katten komt erin voor zoals te lezen is in bijvoorbeeld de volgende quote: "Maya zei er niets van, die wist waarschijnlijk ook dat katten waardeloze, niet te trainen dieren waren." Maar ook de kennismaking met andere dieren, waarbij sommige dieren nog maar de vraag is of je daar blij mee moet zijn om mee in contact te zijn geweest.Alle emoties komen voorbij; geregeld lig je in een deuk om een stukje, je wordt af en toe kwaad op bepaalde personen, soms is het emotioneel, ontroerend, dan weer voel je verdriet om het overlijden van de hond om in het volgende hoofdstuk weer te glimlachen bij zijn volgende geboorte. Op een gegeven moment hoop je stiekem dat hij bij zijn volgende geboorte een teefje zal zijn. Of dat ook gebeurt, dat mogen jullie zelf gaan lezen. 😉Het boek staat vol geweldige quotes zoals bijvoorbeeld: "Elke keer dat ik voelde dat ik moest hurken om mezelf te ontlasten, werd iedereen in het huis gek."Belangrijke thema's zijn; het trouw zijn aan bepaalde personen, opkomen voor je baas, ontdekken wat het doel van leven is en het omgaan met verlies.Kortom, Een hond met negen levens van W. Bruce Cameron is echt een schitterend boek voor hondenliefhebbers, maar ook als je niet van honden houdt, is dit een schitterend boek. Hou in ieder geval een doos met tissues bij de hand voor de emotionele momenten die er volop in zitten.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek zeker.Wat vind je van de cover? Die is heel erg mooi, past heel erg goed bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel erg goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is heel erg goed. Langzaam aan word je via een paar levens met ieder hun eigen levensdoel naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, je zit er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker, je wilt weten hoe het verder gaat. Wat voor leven hij nu weer gaat leiden.Heeft het plot je verrast?Ja, dat heeft het zeker, die zie je niet aankomen.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze stuk voor stuk.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Ethan, omdat hij een persoon is waar geen kwaad in zit.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat zijn er teveel om op te noemen.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat weet ik wel zeker.Wat vond je van de locaties in het boek? Over het algemeen heel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Ja, dat gaat me wel lukken.Heeft de auteur je kunnen raken?Dat heeft hij zeker. Ik wist al dat honden trouw zijn aan hun baas en met dit boek is dat maar weer eens bewezen. Het laat zien hoe ver een hond voor zijn baas kan/wil gaan.Mooie quote in het boek: Ik had het opgegeven hem weg te schuiven; Felix dacht blijkbaar dat ik zijn moeder was - vrij beledigend, maar hij was nu eenmaal een kat en had natuurlijk nauwelijks hersens.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek zeker aan iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Vooral hondenliefhebbers zullen dit een geweldig boek vinden.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📙📕📗📘Ga je het boek nog een keer lezen? Misschien wel.Ga je het boek houden of geef je het weg? Hij mag weer terug in de boekenkast.Ga je de verfilming bekijken? Nee, want ik kan me niet voorstellen dat de film net zo mooi zal zijn als het boek. Ik wil niet teleurgesteld worden.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Leuk weetje over het boek:Het boek is verfilmd als A Dog's Purpose.Website van de auteur:W. Bruce CameronWebsite van de uitgever:HarperCollinsHolland

Van uitgeverij DE GEUS mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Om SommerenWaar gaat het boek over? Karl Oves dochter Anne is inmiddels twee jaar. Hij vertelt haar over watersproeiers, regenwormen, tranen en het wilgenroosje. De zomer is heet en broeierig, maar soms ook mild als een nazomeravond. Terwijl hij als nooit tevoren geniet van het gezinsleven, schrijft Karl Ove over een vrouw die haar man en kinderen tijdens de oorlog verliet en met een Oostenrijkse soldaat naar Göteborg vluchtte.Karl Ove schrijft in dagboekvorm over de herinneringen, verlangens en gedachten die de zomer doen ontwaken. De tekst wordt verrijkt met prachtige, kleurrijke aquarellen van Anselm Kiefer.Bron: bolWat vind je van het boek? De cover van Zomer van Karl Ove Knausgard maakt je vrolijk en zorgt dat je het boek meteen wil gaan lezen. De kleuren zijn goed gekozen, geven je het zomerse gevoel voor als je het gevoel even kwijt was op een regenachtige dag.Ondanks dat het een boek uit een serie is, De vier seizoenen, het laatste deel, kan je het boek ook los lezen. Het is niet belangrijk dat je de eerste delen hebt gelezen. Er wordt een enkele keer verwezen naar een vorig deel, maar dat is niet storend, want je begrijpt meteen waar het over gaat.De korte verhalen en de stukjes uit het dagboek zijn op een vlotte, poëtische, beeldende manier geschreven.Karl Ove Knausgard laat je in Zomer anders naar bepaalde dingen, dieren, de natuur en mensen kijken. Hij vergelijkt geregeld mensen met de natuur zoals bijvoorbeeld in Gras en laat je nadenken over het nut van bijvoorbeeld een mixer. Hij geeft een mooie beschrijving van de natuur en dieren. Soms herken je iets in de verhalen zoals bijvoorbeeld een boom die al jaren ergens staat, maar waar je je nooit bewust van bent geweest. Geregeld blikt hij terug op zijn leven, maar hij schrijft ook wat hem bezig houdt, waar hij mee bezig was, waardoor je een goed beeld krijgt van de auteur. Het lijkt of hij de het dagboek voor de jongste telg heeft geschreven zodat zij later, als ze oud genoeg is om het te begrijpen, kan lezen. Het is een soort mini-biografie. Eenmaal begonnen aan een verhaal, wil je alleen maar verder lezen, je wilt weten waar hij heen wil met zijn verhaal, wat hij bedoelt.Het verhaal van de vrouw die in de oorlog haar gezin verliet voor een Oostenrijkse soldaat is aangrijpend en je weet niet of je haar nu moet bewonderen omdat ze haar hart volgde of een hekel aan haar moet hebben omdat zij haar kinderen in de steek liet.Een enkele keer zorgt hij dat je zin in een drankje krijgt zoals in IJsblokjes of zin in een heerlijk ijsje krijgt zoals in IJsjes waarbij hij ook een beroemd ijsje beschrijft.Minpuntje is dat de paar noten niet onderaan de bewuste pagina staan, maar pas aan het einde van een hoofdstuk.Kortom, Zomer van Karl Ove Knausgard is een heel mooi boek, vooral voor dieren- en natuurliefhebbers. Mocht je de andere delen niet hebben gelezen, dan wil je die ook gaan lezen omdat je heel benieuwd bent naar de vorige seizoenen. Het is een mooi boek die je mee kan nemen op vakantie om af en toe een hoofdstuk te lezen in een verloren uurtje of dat je even een moment voor jezelf wilt hebben.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is lekker vrolijk, past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die past heel erg goed bij het boek, het zijn zomerse verhalen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, beeldend en geregeld poëtisch.Hoe origineel zijn de verhalen?Die zijn heel erg origineel.Zat je direct in het boek?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker, je wilt steeds verder lezen. Je wilt weten waar hij heen wilt, wat hij bedoelt.Wat vond je van de locaties in het boek? Over het algemeen heel mooi.Heeft de auteur je kunnen raken?Raken is een groot woord, maar hij heeft me laten zorgen dat ik met andere ogen naar bepaalde dingen, dieren en de natuur kijk.Mooie quote in het boek: Dat alles wat we zien en voelen gebeurt via bundels van kabeltjes dat ons bloed door buisjes stroomt, dat beelden door ons hoofd dwalen als we slapen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Vooral dieren- en natuurliefhebbers zullen dit boek heel mooi vinden.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📕📙📔Ga je het boek nog een keer lezen? Misschien wel.Ga je het volgende deel ook lezen?Voor zover ik weet is dit het laatste deel, maar de vorige delen ga ik ook zeker lezen.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een e-book, ik kan die dus niet weggeven, maar hij mag op mijn Chromebook blijven.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk het niet.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Ja, dat ga ik zeker.Website van de uitgever:DE GEUS

Van HarperCollinsHolland mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Ginny MoonWaar gaat het boek over? Ginny Moon is veertien jaar oud. Ze is gek op Michael Jackson. Als ze niet 's ochtends exact negen druiven eet, kan ze de dag verder wel afschrijven. Bij haar derde pleeggezin heeft ze eindelijk een thuis gevonden - iets waar een ander gelukkig mee zou zijn. Maar Ginny bekijkt de wereld nou eenmaal met een heel eigen logica. Dus of haar biologische moeder gevaarlijk is of niet, Ginny móét haar vinden. En daarvoor wil ze alles opgeven, zelfs het enige thuis dat ze ooit heeft gekend...Bron: bolOver de auteur:Benjamin Ludwig woont in New Hampshire waar hij Engels doceert. Toen hij en zijn vrouw net getrouwd waren, werden ze pleegouders en adopteerden ze een autistische tiener. Ginny Moon heeft gelijk is gebaseerd op zijn eigen ervaringen.Wat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Ginny Moon heeft gelijk van Benjamin Ludwig heb je niet direct door waar het verhaal over zal gaan. Het kan gaan over iemand die op reis is/gaat, over iemand die van alles bewaart in een koffer, maar je kunt die koffer ook als iets figuurlijks zien, als dat het gaat over een persoon die een koffer met zich meedraagt. Of dat in dit geval ook zo is mogen jullie zelf gaan ontdekken.Het duurt even voor je de titel begrijpt, dat je door hebt waar die op slaat. Eenmaal door, ben je alleen maar geschokt.Benjamin Ludwig heeft zich heel erg goed ingeleefd in een autistische persoon in Ginny Moon heeft gelijk, je kunt zien dat hij er ervaring mee heeft, weet wat ze doen en hoe je ermee om moet gaan. Bij een bepaald stukje heb je het gevoel dat hij dat zelf ook ooit geeft uitgehaald, omdat het een heel oude grap is die heel veel mensen in hun kinderjaren wel eens hebben uitgehaald. Dat is het stukje met de lijm op school. Meer zeg ik niet, dat mogen jullie zelf gaan lezen.Het boek is in dagboekvorm geschreven met de precieze dagen en tijden, gezien vanuit de ogen van de hoofdpersoon, waardoor je het gevoel hebt dat de persoon echt bestaat. Een hele tijd snap je de hoofdpersoon niet, snap je niet waarom ze alleen maar een bepaalde babypop wil, maar als je haar eenmaal door hebt, dan kan je alleen nog maar begrip voor haar hebben waarom ze naar Gloria wil en krijg je pas echt met haar te doen. Hoop je dat het allemaal goed komt.Ginny Moon heeft gelijk van Benjamin Ludwig is humoristisch zoals in de beschrijving van hoe een non is gekleed, aangrijpend, ontroerend, soms erger je je aan bepaalde personen en aan anderen erger je je maar heb je tegelijkertijd ook weer begrip, verbazingwekkend zoals hoe Ginny zich af en toe opstelt/gedraagt, maar dat wordt later duidelijk als je weet wat ze heeft meegemaakt. Het verhaal heeft veel verrassende wendingen die je niet verwacht. Het plot komt als een verrassing, maar je bent stiekem ook blij dat het zo loopt.De schrijfstijl is heel erg vlot, waardoor het boek vlot wegleest. Het is een boek dat je nog lang bezig blijft houden.Kortom, na het lezen van Ginny Moon heeft gelijk van Benjamin Ludwig, heb je meer begrip voor autistische personen, begrijp je beter hoe je er het beste mee om kan gaan.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.Wat vind je van de cover? Die is heel erg mooi en past heel goed bij het boek. Persoonlijk vind ik deze cover mooier dan het origineel ondanks dat die misschien beter bij het boek past, omdat daar alles op staat dat in het boek voor komt.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel erg goed gekozen, na een tijdje begrijp je waarom er voor die titel is gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, humoristisch.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is heel erg goed, langzaamaan wordt je via allerlei omleidingen naar het plot geleid. Door middel van flashbacks krijg je langzaamaan een goed beeld van wat ze in het verleden heeft meegemaakt.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal in begonnen, kun je het boek niet meer wegleggen, omdat je wilt weten hoe het verder gaat lopen, waarom ze soms "raar" reageert.Heeft het plot je verrast?Ja, ik had een heel ander plot verrast, maar gelukkig is het een ander plot.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze allemaal.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Brian, maar kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden. Lees het boek maar om te begrijpen wat ik bedoel.En aan wie had je een hekel en waarom? Gloria, maar kan niet zeggen waarom zonder teveel te vertellen. Je zal dat zelf moeten gaan lezen.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Misschien wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Heel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het speelt zich in de huidige tijd af en dat gaat me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker. De reden dat Ginny naar Gloria wil, raakte me. Dat een moeder een kind zoiets aan kan doen.Mooie quote in het boek: Ik zorg dat mijn mond dicht is, want zo kan niemand in mijn hersenen kijken.Zou je het boek aanraden? Ja, het boek is een echte aanrader.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder met autistische mensen te maken heeft.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📘📔📙📕📗Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een recensie-exemplaar, die gaat weer terug in de boekenkast.Ga je de verfilming bekijken? Mocht dit boek ooit verfilmd worden, wat ik wel verwacht, dan ga ik de verfilming niet kijken, omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik die gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Leuk weetje over het boek:Dit boek is het debuut van de auteur.Website van de auteur:BENJAMIN LUDWIGWebsite van de uitgever:HarperCollinsHolland

Van uitgeverij MIJNBESTSELLER.NL mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Jaren geleden, verscheen een boekje met de titel 'Alles went, behalve een vent'. Maar helaas kon de auteur dat niet helemaal waar maken. De auteur van dit boekje, Hans Patelski, liep al die jaren met het idee de lezers duidelijk te maken dat het juist de man is aan wie het gemakkelijk wennen is. Dit doet hij soms humoristisch. Soms laat hij zien hoe vindingrijk een man is en soms schrijft hij over de vrouw die 'raar' reageert op een bepaalde situatie. Ten slotte stelt hij zichzelf de vraag hoe de perfecte vrouw er uit ziet. De vraag is: 'Bestaat er wel een perfecte vrouw?'Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Als er iets is dat went, dan is het wel een vent van Hans Patelski heb je meteen het gevoel dat je dit boekje niet al te serieus moet nemen, ook al probeert de auteur met zijn blik je anders te doen geloven. Bij de titel kan je alleen maar vermoeden dat hier het antwoord op het boek van Yvonne Kroonenberg is. Of dat ook zo is mag je zelf gaan lezen.De verhalen in Als er iets is dat went, dan is het wel een vent van Hans Patelski zijn op een vlotte, humorvolle manier geschreven waardoor het boek lekker wegleest. Geregeld lig je in een deuk om de belevenissen.De auteur is eerlijk, spaart zichzelf niet, maar is ook respectvol. Nergens heb je het gevoel dat het beledigend is. Je weet meteen dat je niet alles al te serieus moet nemen. Soms is het zelfs herkenbaar en denk je bij jezelf dat je dat zelf inderdaad ook wel eens doet. Hij vertelt over zijn belevenissen in het verleden, waarbij voor velen, die de jaren 70, 80 en 90 bewust hebben meegemaakt, een feest der herkenning zal zijn.Je leert de man beter kennen, begrijpen en herkent het een en ander van de man, maar ook voor de vrouw is het een en ander heel herkenbaar zoals hij het beschrijft. Je krijgt tips hoe je het beste met een man kan omgaan, wat hij leuk vindt en wat niet en geeft ook tips voor de man hoe je een vrouw moet behandelen, waar ze van houdt en waar niet. Hoe je soms het beste kan reageren of wat je soms het beste kan doen om geen ruzie te krijgen of om niet midden in de winterse nacht op te moeten staan.Hij geeft tevens het antwoord of de perfecte vrouw en man bestaat.De verhalen in Als er iets is dat went, dan is het wel een vent van Hans Patelski zijn niet zo lang, waardoor je het boek ook kan meenemen in bijvoorbeeld de trein om een verhaal te lezen. Je kan het boek ook lezen voor als je een reading challenge moet halen, want in een paar uur heb je het boek uitgelezen.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek zeker.Wat vind je van de cover? Die tovert meteen een lach op je gezicht, is lekker vrolijk en past heel goed bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen, een sterke titel ondanks dat hij wat lang is.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot en humorvol.Hoe origineel is het boek?Heel origineel.Zat je direct in de verhalen?Ja, je zit er meteen in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Als je eenmaal aan een verhaal begint, wil je alleen maar verder lezen.Wat vond je van de locaties in het boek? De meeste plaatsen zijn leuk, zeker Amsterdam en Maastricht. Je wilt er weer even heen om de sfeer te proeven, even te genieten van die steden.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Ik ben in de jaren '70 geboren en tot nu toe gaat alles me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Nee, dat niet, maar dat is niet erg.Mooie quote in het boek: Eerlijkheid duurt het langst.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor mannen, maar ook voor vrouwen.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📕📙📔📘Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Hij mag terug in de boekenkast tot mijn man hem gaat lezen.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat mij niet lang bezig houden, denk ik.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.

Van Uitgeverij Nobelman mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? 1983. De 33-jarige docent André bezoekt tijdens een werkweek met zijn klas het splinternieuwe Herinneringscentrum en het Voormalig Doorgangskamp Westerbork. Hij was hier vroeger al eens met zijn ouders, toen de plek Schattenberg heette. Door dit bezoek komt een stroom van beelden op gang van uitstapjes en vakanties met zijn ouders naar het naoorlogse Duitsland en de kennissen die zij daar ontmoetten. Maar ook gedachten, over geweld en geweldloosheid: Kennedy in Berlijn, de Baader Meinhof groep, treinkapingen in Drenthe, een demonstratie tegen kernwapens.Er ontstaan barsten in zijn tot dan toe rustig voortkabbelende leven. Via oude foto's en het verhaal van zijn vader over de periode 38-50 raakt André verstrikt in zijn familiegeschiedenis. Niet alleen zijn baan maar ook zijn relatie komt op losse schroeven te staan. En dan is daar nog Judy, zijn collega op school, die hem steunt. Maar kan ze hem wel echt helpen?Hij begint zich te realiseren dat zijn leven tot nu toe een 'ingetoomd' leven, een leven in de schaduw, is geweest.Bron: bolOver de auteur:Hilbrand Vinckers (Coevorden, 1950) studeerde Nederlands, woonde in Warffum, op Tholen en keerde vervolgens terug naar Groningen. Hij was leraar en mentor aan middelbare scholen en schrijft. In 2016 verscheen de dichtbundel Van ver. De wie is zijn eerste roman.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van De wieg van Hilbrand Vinckers verwacht je een familiegeschiedenis te lezen waarbij de vader ietwat zorgelijk kijkt en de moeder als een trotse moeder, zoals alleen moeders dat kunnen, naar hun pasgeborene kijken. Met de titel erbij, maakt het dat je benieuwd bent naar het verhaal erachter.De wieg van Hilbrand Vinckers is over het algemeen vlot geschreven, maar een enkele keer voelt het droog aan. Gelukkig is dat niet vaak in het verhaal, waardoor het verhaal toch lekker wegleest.De hoofdpersoon vertelt het verhaal in fragmenten waarbij je het ene moment in het heden bent, dan ben je weer in het verleden en zo gaat dat tot het eind van het boek door. Meestal heb je in de eerste zin van het fragment al door of nu in het heden of in het verleden bent. Je maakt het als het ware zelf mee, waardoor je je goed in de hoofdpersoon kan inleven en aan het eind alleen nog maar sympathie voor hem kan voelen. Eenmaal in het boek begonnen, wil je alleen nog maar verder lezen, wil je weten hoe het verder gaat, hoe het eindigt en of het eindigt zoals je denkt, hoopt.Via fragmenten van het heden naar het verleden wordt je langzaam aan naar het plot geleid die toch wel verrassend is. Toch zie je bepaalde fragmenten wel aankomen, maar dat is niet storend.Voor veel mensen die (net) na de oorlog zijn geboren kan het een herkenbaar verhaal zijn. Het is een verhaal met diverse thema's zoals schuldgevoelens om het verleden van de ouders, de waarheid, goed en fout ten tijde van de oorlog, hoe je met het verleden van je ouders om moet gaan en je rol in je huwelijk.De wieg van Hilbrand Vinckers laat je nadenken over wat jij had gedaan als je die ouders was geweest, je wilt weten hoe jouw (groot) ouders de oorlog hebben beleefd.Voor diegenen die de jaren 60, 70 en 80 bewust hebben meegemaakt, kunnen bepaalde gebeurtenissen, zoals de demonstratie en de uitspraak van John F. Kennedy, je even terug in de tijd brengen naar waar jullie waren in die tijd.Kortom, De wieg van Hilbrand Vinckers is een heel mooi boek voor een ieder die van inhoudelijke verhalen uit het verleden houden.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is eenvoudig, heel mooi en past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is over het algemeen heel vlot, maar een enkele keer is het droog.Hoe origineel is het verhaal?Niet echt origineel, maar dat is niet erg.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is heel goed, langzaam aan wordt je naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Toch wel, stiekem had ik een iets ander plot verwacht.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Dat zijn ze zeker, het zijn personen die je zou kunnen kennen.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Andre, omdat hij is wie hij is.En aan wie had je een hekel en waarom? Ik had aan niemand een hekel in dit boek.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Over het algemeen mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?De jaren 70 en 80 heb ik goed overleefd. 😉Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij. Het raakte mij dat de hoofdpersoon zo in oorlog was met het verleden van zijn ouders. Het is begrijpelijk dat hij de waarheid wil weten, zodat alle puzzelstukjes op hun plaats vallen en je dan kan bepalen wat je er verder mee gaat doen.Mooie quote in het boek: Maar er zit een spook in je dat je alleen zelf kunt bestrijden.Zou je het boek aanraden? Het is een boek die ik iedereen kan aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder van verhalen over de oorlog houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📙📕📗Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Hij mag weer terug in de boekenkast.Ga je de verfilming bekijken? Er is (nog) geen verfilming van het boek, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken. Ik hou het verhaal liever in gedachten zoals ik die gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:UITGEVERIJ NOBELMAN

Van uitgeverij WINTERTUIN mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Welke geur of welk geluid is typisch Nederland Nu? Wie of wat is onzichtbaar? Wat is de hedendaagse Nederlandse variant op het Wilde Westen, en wat is er zoal verwonderend?Jantine Wijnja reisde een maand lang in een zelfvoorzienende aanhanger door Nederland.Ze bevroeg de mensen die ze tegenkwam over hun kijk op Nederland Nu. Een maand van gesprekken met straatvegers en burgemeesters, archivarissen en vrachtwagenchauffeurs. Ze verzamelde uitspraken die ze met elkaar vervlocht tot één geheel. Samen vormen ze het boek Nederland Nu. Over tv-gezinnen versus buiten gezinnen, food-trucks, de techniek van de toekomst en een te klein 'wij'.Aan het verhaal zijn vijf audioverhalen toegevoegd, die éénmaal te beluisteren zijn voor iedere lezer. Het boek is vormgegeven en voorzien van tekstanalyses, grafieken en machine dialogen door Catalogtree.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover Nederland nu van Jantine Wijnja weet je gelijk dat het over ons kikkerlandje gaat. De titel had wel een stuk groter gemogen en misschien had die in rood nog mooier geweest, dan waren alledrie de kleuren van de Nederlandse vlag in het boek verwerkt. Het leeslintje, die mooi oranje is, is heel fijn, zodat je die bij de bladzijde kan plaatsen waar je bent gebleven als je het boek even weg moet leggen.Nederland nu van Jantine Wijnja laat je met andere ogen naar ons kikkerlandje kijken. Je wilt het weer gaan (her)ontdekken. Tegelijkertijd zijn de stukjes herkenbaar, je herkent het omdat je zelf ook zo denkt, dat typisch Nederland Nu voorwerp ook gebruikt of je in quotes herkent. Het boek laat je zien hoe Nederlanders vinden dat Nederland bijvoorbeeld ruikt en voelt, hoe we met elkaar omgaan en hoe we denken over bepaalde dingen. Wat de verschillen zijn tussen Nederland Nu en Nederland 15 jaar geleden. Hoe we denken over de toekomst van Nederland. Wie we zijn en wat voor banen we hebben.Niet alleen de Nederlandse bewoners komen aan het woord, maar ook diegenen die vanuit het buitenland in ons kikkerlandje komen wonen, komen aan het woord, die vertellen wat zij van onze gewoontes vinden en waar ze om verbaasd waren, waar ze tegen aan lopen, zoals bepaalde regels. Er zullen mensen zijn, die de Engelse taal niet machtig zijn, het jammer vinden dat er een paar interviews in het Engels geschreven zijn. Misschien was het beter geweest om die interviews voor die mensen ook in het Nederlands te plaatsen.De stukjes in Nederland nu van Jantine Wijnja zijn op een originele, vlotte, vaak poëtische manier geschreven, het zijn stukjes waar een x-aantal mensen een mening over heeft zoals bijvoorbeeld in Thuis is de plek waar ik echt van houd, dat door 30 sprekers is samengesteld. Ook staan er woord analyses in, zoals van mensen in Alle typen mensen en quotes zoals; "Ik lijk wel heel groot, maar van binnen ben ik klein en vriendelijk."Kortom, Nederland nu van Jantine Wijnja is echt een boek voor de Nederlanders die heel benieuwd zijn of het klopt zoals zij denken.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, maar toch mis ik een paar onderwerpen, zoals Nederland Nu eten en drinken en Nederland Nu sport.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi, maar de titel had wel groter en in het rood gemogen zodat alledrie de kleuren van de Nederlandse vlag erin voor komen.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel erg goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Lekker vlot, vaak poëtisch, maar bovenal op een originele manier geschreven.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker, je wilt steeds verder lezen omdat je benieuwd bent naar de andere stukjes, of je je daar in herkent.Heeft de auteur je kunnen raken?Niet echt, hooguit dat het mooi is om te lezen hoe men over Nederland denkt.Mooie quote in het boek: Als je een moestuin hebt en daar ziet hoe het groeit en ontwikkelt, ga je anders naar een wortel kijken, en zeker naar je eigen wortel.Zou je het boek aanraden? Ik kan het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor de Nederlanders.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📕📙📔Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Hij mag terug in de boekenkast to mijn man hem gaat lezen.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel.Website van de auteur:JANTINE WIJNJAWebsite van de uitgever:WINTERTUIN

Van uitgeverij palm |slag & Patricia van der Broek mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Als de jonge advocaat Ozan Özkan spoorloos verdwijnt tijdens een heiweekend, buigt rechercheur Thiemo Ravenhorst zich in Belast verleden met zijn team over de zaak. Heeft de verdwijning te maken met homofoob geweld of de aanstaande fusie van het kantoor waar Ozan werkt? Al snel blijkt de verdwijning de opmaat naar meer ellende. In Ravenhorsts zoektocht naar de waarheid vallen er meer slachtoffers en lijkt iedereen iets te verzwijgen. En wanneer ook zijn nieuwe collega minder evenwichtig lijkt dan hij dacht, wordt het zaak om de onderste steen boven te krijgen.Bron: bolOver de auteur:Na Dodelijk bedrog is Belast verleden de tweede psychologische thriller van Patricia van der Broek (1965).Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Belast verleden van Patricia van der Broek verwacht je niet direct een boek te lezen over iemand met een verleden. Hooguit van een vrouw die of bij de politie werkt of voor zelfverdediging een pistool met zich meedraagt. Een vrouw om voor op te passen. De titel maakt nieuwsgierig. Je wilt weten waar de titel op slaat, wat er voor belastends is gebeurd in het verleden.Op een vlotte manier is Belast verleden van Patricia van der Broek in dagboekvorm geschreven, bezien vanuit diverse personen. Elk hoofdstuk is een dag of een deel van dag waarbij steeds een of meerdere personen de hoofdrol in het hoofdstuk hebben. Langzaam aan wordt je naar het verrassende plot geleid. Steeds als je denkt dat je weet hoe het gaat lopen, dat je denkt te weten wie wat heeft gedaan, krijgt het verhaal een totaal andere, onverwachte wending, waardoor je weer verbaasd verder gaat lezen, omdat je wilt weten hoe het zit en waarom. Het verhaal zet je continu op een dwaalspoor. Van het begin tot het eind is het spannend.Soms moet je lachen om een opmerking en een enkele keer herken je iets, zoals de tandarts die jou vragen stelt terwijl je met je mond open ligt. Bij bepaalde personen krijg je de kriebels, terwijl andere personen je een goed gevoel geven, die je alleen maar het beste van de wereld gunt. Het verhaal kent diverse verhaallijnen, sommigen hebben direct met elkaar te maken, terwijl andere er los van staan.Belast verleden van Patricia van der Broek heeft een paar thema's die de boventoon voeren zoals bijvoorbeeld: omgaan met verdriet om het verlies van een dierbaar persoon, uit de kast komen en omgaan met een fusie.De hoofdstukken zijn niet te lang, waardoor je het boek ook tussendoor kan lezen. Maar eenmaal in begonnen, is het lastig om het boek weg te leggen, omdat je wilt weten hoe het verder gaat.Tijdens het lezen van het boek krijg je een mooi beeld van Groningen. De Groningers en diegenen die wel eens in Groningen zijn geweest zullen heel veel herkennen van deze mooie stad.Kortom, Belast verleden van Patricia van der Broek is echt een boek voor thrillerliefhebbers.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is lekker zonnig en past bij de maanden waar het boek over gaat.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel sterk gekozen, past bij het verhaal.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot en spannend met een vleugje humor.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is heel erg goed, langzaam aan wordt je via diverse wegen naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal in begonnen, is het lastig om te stoppen.Heeft het plot je verrast?Ja, die zag ik niet aankomen. Ik had andere personen en een ander plot in gedachten.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Dat zijn ze zeker. Het zijn karakters die je in het echte leven misschien ook wel kent.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Judith, omdat ze is wie ze is, een vrouw die het hart op de juiste plaats heeft en niet tegen onrecht kan.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat zijn er een paar en ik weet niet aan wie ik een grotere hekel zou moeten hebben.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Groningen is een geweldige stad. Ben er aantal weken geleden nog geweest.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het verhaal speelt zich in de huidige tijd af en dat gaat me heel goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Zonder teveel vrij te geven heeft vooral het stukje van Judith mij geraakt. Het is een verhaal dat je helaas steeds vaker in diverse vormen hoort in de media, maar ook de verhalen van onder andere Sylvia, Hedwig en Gerrit-Jan hebben mij geraakt.Mooie quote in het boek: Bovendien heeft hij een Moszkowicz-air om zich hangen.Zou je het boek aanraden? Ik kan iedereen het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Vooral de thriller-liefhebbers zullen dit een geweldig boek vinden.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📘📔📙📕📗Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het boek is gesigneerd, die gaat dus terug in de boekenkast.Ga je de verfilming bekijken? Mocht er ooit een verfilming komen, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken. Ik hou het verhaal liever in mijn hoofd zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Het boek zal me vast nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Ik denk het wel.Website van de uitgever:palm |slag

Van UITGEVERIJ NOBELMAN mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? De roman Het onvoltooide leven van Thomas gaat over vriendschap, schuld en boete, en de zoektocht naar zinvolle levensovertuigingen. Henri en Thomas zijn vrienden die veel interesses delen; ze wandelen graag en bespreken de belangrijke gebeurtenissen uit hun leven. Thomas draagt een trauma met zich mee dat hij in Parijs in de meidagen van 1968 heeft opgelopen. Henri is een einzelgänger die al vroeg de weg naar de filosofie heeft gevonden. Hij probeert tijdens wandelingen Thomas te winnen voor de filosofie van Spinoza en het schuldgevoel dat hij meedraagt af te werpen.Dan volgt een dramatische episode: Thomas komt weer in contact met zijn voormalige vriendin. Ze blijkt ongeneeslijk ziek te zijn en haar leven als voltooid te beschouwen. Hij stemt ermee in aanwezig te zijn bij haar zelf gekozen einde, maar de gevolgen zijn ingrijpend. Biedt het Humanisme hen voldoende houvast om het leven te doorstaan?Bron: bolOver de auteur:René Willemsen (Amsterdam, 1953) studeerde economische geschiedenis aan de UVA. Hij promoveerde in 1988, waarna hij 25 jaar werkzaam was in de financiële sector. Hij beheerde vermogens en adviseerde over risicobeheer. Over dat onderwerp gaf hij ook colleges aan de VU te Amsterdam en Windesheim te Zwolle. Hij verdiepte zich in de economische geschiedenis van Nederland en begon zich gaandeweg ook voor filosofie te interesseren, in eerste instantie voor Spinoza maar later ook voor andere grote denkers.Tegenwoordig woont hij in de bossen van Lage Vuursche waar hij zich toelegt op het doen van onderzoek en publiceren. Zijn onderwerpen zijn: economie, filosofie en geschiedenis. Daarnaast heeft hij enkele bestuursfuncties, zoals bij het Humanistisch Verbond en bij het medische fonds Hart in Zicht. Het onvoltooide leven van Thomas is zijn eerste roman.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van Baruch Spinoza op de cover van Het onvoltooide leven van Thomas van René Willemsen, kun je alleen nog maar verwachten dat het een filosofisch boek zal zijn. Ergens is het jammer dat er niet voor een afbeelding van Thomas, ook al is die fictief, is gekozen, maar het is anderzijds ook wel begrijpelijk. De titel maakt nieuwsgierig, je wilt weten wat ermee bedoeld wordt, waarom het leven van Thomas onvoltooid is. Het verhaal stelt in dat opzicht je geduld op de proef, want pas op het eind begrijp je waarom er voor die titel is gekozen, wat ermee bedoeld wordt.Het onvoltooide leven van Thomas van René Willemsen is een schitterend verhaal van een vriendschap van twee mannen die al wandelend met elkaar praten over voornamelijk het geloof, maar ook over wat hen verder bezig houdt. Je leert ze tegelijkertijd beter kennen. Je krijgt te doen met Thomas, die zijn leven lang loopt met diverse lasten. Eenmaal in begonnen, kan je het boek niet meer wegleggen.Op een vlotte, beeldende manier wordt het verhaal door één persoon verteld, Henri. Die vertelt hoe de vriendschap is ontstaan en hoe het verder is gegaan. Waar ze het samen over hebben tijdens de wandelingen. Ze laten je anders kijken naar het geloof, dat van de kant van zowel Henri als van Thomas uit wordt bekeken. Niet alleen het geloof, maar ook laten ze je anders kijken naar beide Wereldoorlogen en de huidige tijd vanuit hun ogen. Ze laten je er over nadenken. Tevens krijg je bij bepaalde plaatsen waar ze wandelen een stukje geschiedenis van die plaats en een uitgebreide omschrijving van de omgeving waar ze wandelen. Je wordt er nieuwsgierig naar en wilt daar ook eens gaan wandelen.Langzaamaan wordt je naar het verrassende plot geleid. Een plot van een persoon was niet zo'n verrassing, maar van een ander persoon wel.Het onvoltooide leven van Thomas van René Willemsen kent diverse thema's zoals onder andere het omgaan met verlies van een dierbare, omgaan met een verbroken relatie en omgaan met een streng geloof.Wat heel mooi is, is dat boven elk hoofdstuk een bloemetje is getekend waardoor het iets speels heeft.Kortom, Het onvoltooide leven van Thomas van René Willemsen is echt een boek voor een ieder die van diepgang in een verhaal houden.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek zeker.Wat vind je van de cover? Zoals gezegd, het is jammer dat er niet voor een afbeelding met Thomas is gekozen, maar ik begrijp wel waarom er voor Spinoza is gekozen. De letters zijn lekker speels.Wat vind je van de titel van het boek? Pas aan het eind begreep ik waarom er voor die titel is gekozen. Het is een titel die goed is gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, beeldend, waardoor het boek vlot wegleest en je alles zo voor je ziet.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaam wordt je naar het verrassende plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker, je wilt steeds verder lezen, omdat je wilt weten hoe het verder zal gaan en wat er met die titel wordt bedoelt.Heeft het plot je verrast?Ja, dat heeft die zeker. Misschien niet met een bepaald persoon, maar wel met een ander persoon.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Dat zijn ze zeker. Het zouden zomaar mensen kunnen zijn die je kent of gekend hebt.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Henri, om de manier waarop hij in het leven staat en hoe hij alles bekijkt.En aan wie had je een hekel en waarom? Kan ik niet zeggen, want dan zou ik teveel verraden. Je zal het boek zelf moeten gaan lezen. 😉Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Die zijn heel mooi, je wilt daar ook gaan wandelen.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Ik denk wel dat ik in de paar jaar voor ik geboren werd had kunnen leven. Het heden gaat me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker. Het verhaal van Thomas raakte me. Het laat zien wat een streng geloof met je kan doen. Met wat voor schuldgevoelens je levenslang kan lopen als dat jou je hele leven is verteld.Mooie quote in het boek: Met sommige mensen heb je direct een klik en voel je een vertrouwde verbondenheid, ook al kunnen het totaal andere persoonlijkheden zijn.Zou je het boek aanraden? Dit boek is zeker een aanrader.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die van verhalen met een diepgang houden.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📕📙📔📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vond ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Hij mag terug in de boekenkast zodat mijn man het boek ook kan lezen.Ga je de verfilming bekijken? Er is geen verfilming van het boek, maar het zou zomaar kunnen dat het boek ooit verfilmd wordt. Mocht het boek ooit verfilmd worden, dan ga ik de film niet kijken omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk wel dat het boek me nog even bezig gaat houden. Zeker het gebeuren met Thomas en het geloof. Beide heren zetten je aan het denken.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:UITGEVERIJ NOBELMAN

Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken. 

Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? De Koude Oorlog heeft zijn actualiteit herwonnen. Met de oplopende spanningen tussen het Rusland van Poetin en het Westen is een oude tegenstelling weer actueel geworden: de Koude Oorlog. In deze bundel staan we stil bij deze even interessante als recente geschiedenis. De wereld was bipolair en werd gedreven door ideologie. Machtsblokken stonden tegenover elkaar en geopolitiek was dagelijks nieuws. Maar de wereld was ook overzichtelijk, het Westen versus het Oosten. Hoe anders ontwikkelde de actualiteit zich. Tijd om uit het verleden te leren in de bundel Koude Oorlog, waarin steeds verschillende auteurs onder redactie van Frank Oosterboer, Marcel Reijmerink en Perry Pierik hun licht laten schijnen over de vele facetten van dit fascinerende tijdperk.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de, iets oubollige, cover van Koude Oorlog #1 krijg je niet echt een idee van wat je kan verwachten, maar toch past de cover bij de verhalen in het boek.Koude Oorlog #1 telt naast de Ten geleide, dertien verhalen van evenzovele auteurs, die hun licht laten schijnen over de Koude Oorlog. Het zijn dertien verschillende verhalen, sommigen zijn al eens elders eerder gepubliceerd, waaronder een persoonlijke ervaring van iemands vader die met lichamelijke klachten uit de concentratiekampen was teruggekeerd, hoe zijn leven verder is vergaan, hoe hij heeft moeten vechten voor erkenning van zijn lichamelijke klachten. Ook is er een verhaal over het Korps Luchtwachtdienst, waarna je na het lezen van het verhaal weet waarvoor de luchtwachttorens dienden zoals de beroemde Juliana Toren. Het boek vertelt ook de geschiedenis van het Duitse stadje Büren tijdens de Koude Oorlog en hoe het er heden ten dage is. Het boek eindigt met dagboekaantekeningen van een wetgeving ambtenaar, waarbij je een beeld krijgt van een minister die een bezoek bracht aan Hongarije in 1981. Je krijgt een goed beeld van zijn belevenissen daar.De verhalen in Koude Oorlog #1 zijn op een vlotte manier geschreven waardoor het boek lekker wegleest.Al gelijk bij het eerste verhaal komen er gebeurtenissen naar boven die je herkent van bepaalde gebeurtenissen van nog niet zo lang geleden, alleen betreft het hier niet alleen het buitenland, maar ook een stukje geschiedenis van ons kikkerlandje. Ook in andere verhalen zitten herkenningspunten die je heden ten dage ook geregeld hoort en ziet in de media. Er zullen mensen zijn, die die tijd bewust hebben meegemaakt, misschien wel bij bepaalde gebeurtenissen aanwezig zijn geweest. Die hun eigen verhalen erover hebben. Kortom, het zijn interessante verhalen die een interessant kijkje geven over een tijdperk dat nog niet eens zo lang geleden was, waarbij iedere auteur zijn eigen licht erover heeft laten schijnen.Complimenten voor de uitgever dat ze de noten onderaan de bladzijden hebben geplaatst in plaats van achterin het boek, zodat je niet hoeft te bladeren in het boek.De foto's zorgen voor een fijne onderbreking en geeft een nog beter beeld van de Koude Oorlog. Die maken het boek af.Kortom, Koude Oorlog #1 is een echte aanrader voor diegenen die geïnteresseerd zijn in oorlogsverhalen en diegenen die deze tijd bewust hebben meegemaakt.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? De cover doet wat oubollig aan, maar toch is het een schitterende cover die bij het boek past.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, want daar gaan de verhalen over.Wat vind je van de schrijfstijl? Over het algemeen zijn de verhalen vlot geschreven, waardoor het boek lekker wegleest.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal in begonnen, wil je alleen maar verder lezen.Hebben de auteurs je kunnen raken?Bepaalde auteurs hebben mij zeker weten te raken zoals Rudi Harthoorn met het verhaal over zijn vader. De manier waarop er met zijn vader is omgegaan na de oorlog, dat hij niet geloofd werd, raakte me. Het zet je aan het denken.Zou je het boek aanraden? Het boek is zeker een aanrader.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die de Koude Oorlog bewust hebben meegemaakt en voor diegenen die in oorlogsverhalen zijn geïnteresseerd.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📕📙📔📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het volgende deel ook lezen?Dat ga ik zeker.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het boek mag weer terug in de boekenkast zodat mijn man, die die tijd bewuster heeft meegemaakt, het boek ook kan lezen.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek houdt me nog wel even bezig.Website van de uitgever:Uitgeverij Aspekt

Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Sommige dingen zijn zo bizar en pijnlijk dat niemand ze hoopt mee te maken. Justine Mol schreef een intrigerend en boeiend docudrama dat meer is dan een liefdesverhaal. Zij laat zien dat iemands leven in een drama verandert op het moment dat rechters niet goed opletten.In januari 2002 wordt Henk Haalboom opgepakt omdat hij verdacht wordt van de moord op Pim Overzier. Na een lang proces wordt hij veroordeeld tot 20 jaar gevangenis. Maar is Henk wel verantwoordelijk voor de dood van Pim en is het wel een moord?In 2006 begint Justine Mol hem te bezoeken als vrijwilliger van Humanitas. Henk en Justine worden elkaars maatjes door dikke muren en dunne telefoonlijnen. Duidelijk wordt wie Henk is, wat hij meemaakt in de gevangenis en hoe hij overleeft zonder zijn integriteit en innerlijke vrijheid te verliezen. Justine laat ook zien hoe advocaten Knoops en Acda werken aan een nieuw proces om de ware toedracht boven water te krijgen. Krijgt Henk de kans dit drama achter zich te laten en een liefdevol leven te gaan leiden waarin gerechtigheid een plaats heeft gevonden?Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de ontroerende cover van De gestolen jaren van Henk Haalboom van Justine Mol krijg je meteen het gevoel dat je een heftig verhaal gaat lezen over een verliefd paar die gedwongen gescheiden moet leven. De auteur op de achterkant straalt je tegemoet en geeft je het gevoel dat het minder zwaar is dan de voorkant doet lijken.De gestolen jaren van Henk Haalboom van Justine Mol is op een rustige manier geschreven, alsof de auteur het verhaal op een rustige manier bij jou op de bank met een kop thee aan je verteld.Tijdens het lezen van het boek krijg je een goed beeld van hoe het in de gevangenissen aan toe gaat, dat het er niet zo is, zoals vaak wordt beweerd. Dat gevangenen het niet altijd even makkelijk hebben. Ook krijg je een goed beeld van hoe het is als je op bezoek gaat bij een gevangene, wat je wel en beter niet mee kunt nemen. Hoe je het beste met het personeel om kan gaan. Na het lezen van dit boek denk je totaal anders over gevangenissen. Je krijgt daardoor een groot respect voor Henk, dat hij steeds zo rustig blijft, maar een enkele keer echt uitvalt, dat hij het van diverse kanten bekijkt. Ook voor Justine kan je alleen maar respect hebben, dat zij zo volhardend is om iedereen te laten weten dat de reden dat Henk gevangen zit, misschien wel eens anders is dan gedacht. Ook de liefde voor hem en dat ze hem niet laat vallen, daar kan je alleen maar respect voor hebben. Het zijn twee mensen waar veel mensen van kunnen leren. Gaande het boek, leer je beide personen steeds beter kennen en heb je na afloop het gevoel dat je afscheid hebt genomen van twee vrienden.Na het lezen van De gestolen jaren van Henk Haalboom van Justine Mol, neem je een paar wijze levenslessen van beiden over zoals bijvoorbeeld altijd open en eerlijk tegen je partner te zijn, ook al heb je niet altijd even goed nieuws aan elkaar te vertellen.Beiden geven ook tips hoe het misschien wel beter kan in de gevangenissen, zoals bijvoorbeeld dat gevangenisbewaarders ook eens zouden kunnen luisteren naar de gevangenen, ze een luisterend oor bieden.Tussendoor kun je inspirerende gedichten lezen van onder andere Ferdinand Cuvelier.Belangrijkste thema's zijn; omgaan met (ten onrechte?) gevangen zitten, respect hebben voor een ander ook al is die jou niet goed gezind, het omgaan met een afstandsliefde.Kortom, het is een bizar, maar ook een ontroerend verhaal, dat niets verbloemd, het is een verhaal met een diepgang, het niet mooier maakt dan het is, waar de humor ook niet is vergeten. De gestolen jaren van Henk Haalboom van Justine Mol is een verhaal dat je laat nadenken over hoeveel mensen misschien onschuldig gevangen zitten, hoe het kan dat verklaringen niet altijd goed worden nagegaan of het wel klopt. Je hoopt dat dat in de toekomst anders gaat.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Meer dan dat.Wat vind je van de cover? Die is ontroerend, heel goed gekozen.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen, want daar draait het hele boek om.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker rustig, alsof de auteur, zoals gezegd, bij je op de bank zit met een kopje thee en jou het verhaal op een rustige manier verteld.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel, het is een verhaal die je niet zo heel vaak tegen komt.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is heel goed. Het begint net voor Justine Henk leert kennen, je leest waarom Henk in de gevangenis zit, daarna leer je ze in de loop der jaren steeds beter kennen. Af en toe wordt er terug gekeken.Zat je direct in het verhaal?Ja, je zit er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Justine, omdat ze is wie ze is.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat zijn er teveel om op te noemen.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? De gevangenissen zijn niet zo leuk, maar het huisje van Justine lijkt mij op een super mooie plaats te staan.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het speelt zich van 2002 tot 2015 af en daar ben ik goed doorheen gekomen. 😉Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Het verhaal van Henk is een niet losstaand verhaal, maar kan iedereen dus overkomen, ook jou en mij, en dat zet je toch wel aan het denken. Je hoopt het nooit mee te maken.Mooie quote in het boek: De toekomst is altijd ongewis.Zou je het boek aanraden? Ik kan iedereen aanraden om het boek te lezen.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die van waargebeurde verhalen houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📘📔📙📕Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vond ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het boek gaat terug in de boekenkast zodat mijn man het boek ook kan gaan lezen.Ga je de verfilming bekijken? Er is een film over dit verhaal, Een lijk in het bos, maar die ga ik niet kijken, omdat ik het bizarre verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het verhaal gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Dat denk ik wel.Website van de auteur:Justine MolWebsite van de uitgever:Uitgeverij Aspekt

Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? (...) 's Avonds had Vince geen trek meer. Een beetje maagpijn. Daar had hij Rennies voor. Zondagavond zette ik hem af bij het klooster. Hij zag er uitgeput uit. Toch lachte en zwaaide hij zwierig voordat de zware kloosterdeur achter hem dicht viel. 'Bonjour Madame!' (...)

Erik Scherder, de auteur van dit boek, speelt viool. Hij wordt fit en gelukkig van het bezig zijn met muziek, omdat het op wat voor manier dan ook wonderen kan doen. In zijn boek Singing in the brain beschrijft Scherder hoe dat kan en op welke manier. Dit boek beantwoordt alle vragen over muziek en de hersenen.Oorwurm

Ik mocht dit boek van Uitgeverij Aspekt recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Het is 1943. Kleine Maurits, doof geboren kind in een Amsterdams Joods gezin, is acht maanden oud als hij thuis weg moet om te kunnen onderduiken. Hij komt terecht in Limburg.Na de oorlog wordt hij herenigd met zijn ouders en twee zusjes. Hij kent ze niet. Taal ontbreekt om hem uit te leggen wat er is gebeurd.Later, op de dovenschool, waar hij met inspanning en geduld leert praten en liplezen, begint hem iets te dagen over de Tweede Wereldoorlog.Wanneer hij al volwassen is, beschrijft zijn moeder, speciaal voor hem, wat hun gezin en naaste familie tijdens de Jodenvervolging is overkomen. Pas na haar dood durft hij het te lezen. Dan, als acteur van Het Gebarentheater, brengt Maurits het verhaal van zijn moeder over het voetlicht.In deze mooie novelle, gebaseerd op een werkelijke geschiedenis, vertelt jongste zus Hans op haar beurt het verhaal. Ze volgt daarbij haar broers 'sprekende' gebarentaal op het toneel. Al vertellende herinnert zij zich de gebeurtenissen uit hun kinderjaren.

Ik mocht dit boek recenseren van uitgeverij HarperCollinsHolland. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Driving Miss NormaWaar gaat het boek over? Als bij Miss Norma op haar 90e kanker wordt vastgesteld - kort na de dood van haar man, met wie ze 67 jaar samen was - zegt ze nee tegen een operatie, bestraling en chemo: ''Ik ben 90, ik ga op pad!'' En ze begint aan een reis door Amerika in een camper, met haar zoon Tim, zijn vrouw Ramie en hun poedel Ringo.Al staat ze oog in oog met de dood, deze kleine, stille vrouw zegt luidkeels ja tegen het leven en rolt van het ene avontuur in het andere. Voor de eerste keer in haar leven eet ze oesters, hangt aan een zip-line, maakt een ballonvaart en gebruikt (medicinale) cannabis.Terwijl haar gezondheid verbetert, verandert Norma in een vrolijke en spontane vrouw die niet meer terugdeinst voor gespreksonderwerpen die eerder taboe waren. Norma, Tim en Ramie leren elkaar kennen als nooit tevoren en onderweg ontmoeten ze zo veel vriendelijke mensen dat begrippen als thuis, familie en vriendschap voor hen een nieuwe betekenis krijgen.Driving Miss Norma is doordrenkt met de wijsheid en mildheid van de ouderdom. Het laat zien dat het waard is om te leven op je eigen voorwaarden. Belangrijke levensvragen komen op een prettige manier aan de orde en geven de lezer stof tot nadenken.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover en de titel van Driving Miss Norma van Tim Bauerschmidt & Ramie Liddle krijg je meteen het gevoel dat je een vrolijk boek gaat lezen. Het is een cover die een lach op je gezicht tovert, die je vrolijk maakt.Aan het begin is er een landkaart van Amerika geplaatst met de plaatsen waar Miss Norma, Tim, Ramie & Ringo zijn geweest.Driving Miss Norma van Tim Bauerschmidt & Ramie Liddle is hartverwarmend, emotioneel, liefdevol, ontroerend. Je krijgt respect voor Tim & Ramie, omdat ze Miss Norma met zich meenemen om haar een mooie laatste reis van haar leven te geven. Voor hoe ze de zorg voor Miss Norma op zich nemen en soms beslissingen nemen omdat dat in hun ogen beter is. Ook voor Miss Norma kan je alleen maar respect hebben, dat ze niet ging zitten kniezen om het overlijden van haar man (die ze vast gemist moet hebben), dat ze niet voor de vervelende chemo en alles wat daarbij komt kijken heeft gekozen nadat ze had gehoord dat ze kanker had, maar ging genieten van haar laatste reis van haar leven.Geregeld lig je in een deuk zoals bijvoorbeeld bij de aankoop van een jeep waar zij het beslissende woord nam of bij een vaste opmerking die ze geregeld tegen haar zoon en schoondochter maakte. Je ziet haar op een gegeven moment opbloeien en leert haar en haar zoon en schoondochter steeds beter kennen.De hoofdstukken in Driving Miss Norma van Tim Bauerschmidt & Ramie Liddle zijn over het algemeen om en om verteld, aan het begin van iedere hoofdstuk staat er wie het geschreven heeft, waar ze zijn/waren en de titel waar je uit af kan leiden waar het hoofdstuk over gaat. Het verhaal is op een eerlijke manier geschreven waarbij de twijfels, gevoelens en zorgen van Tim & Ramie ook zijn verwoord en hoe ze daar weer opgepept werden door anderen of door Miss Norma. Het verhaal verteld ook hoeveel moeite ze soms moeten doen om iets voor elkaar te krijgen van wat ze willen. Het laat je nadenken over wat jij zou doen als je ofwel in de schoenen van Miss Norma ofwel in de schoenen van Tim & Ramie zou staan. Geregeld wordt er door Tim, maar soms ook door Ramie, terug gekeken in de tijd doordat ze moeten denken aan bepaalde personen of gebeurtenissen.Het fotokatern met een aantal foto's van de reis maken het boek af.Na het lezen van Driving Miss Norma van Tim Bauerschmidt en Ramie Liddle wil je die reis ook gaan maken om het met eigen ogen te zien.Even een tip als je het boek gaat lezen; houd een box met tissues bij de hand, want die heb je echt nodig bij dit boek. Geregeld zul je of een traantje moeten wegpinken.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Meer dan dat.Wat vind je van de cover? Die is heel erg grappig, past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel erg mooi, is heel erg goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is heel erg goed. Het begint met een proloog, waarna de reis van het begin tot eind wordt verteld in 16 hoofdstukken, waarna het eindigt met een dankwoord en een stukje over de schrijvers.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal in begonnen, is het lastig om het boek weg te leggen.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Miss Norma, omdat ze voor zichzelf koos en een reis met haar zoon en schoondochter ging maken, zodat ze ook de rest van Amerika zag.En aan wie had je een hekel en waarom? Aan niemand.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Ja, dat weet ik wel zeker.Wat vond je van de locaties in het boek? Ik wil erheen, ze zijn allemaal heel mooi van wat ik heb gelezen en wat ik op de foto's heb gezien.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het speelt zich in 2015 en 2016 af en die twee jaar ben ik goed doorgekomen. 😉Hebben de auteurs je kunnen raken?Dat hebben ze zeker, maar eigenlijk meer nog hun (schoon) moeder. Ze heeft laten zien dat je eigenlijk nooit te oud bent om nieuwe avonturen aan te gaan, dat je niet altijd moet kiezen wat de dokters eigenlijk aanraden. Soms is het beter om voor een andere optie te kiezen.Mooie quote in het boek: Ze keek hem recht in de ogen en verklaarde met alle overtuigingskracht die ze bij elkaar kon schrapen: 'Ik ben negentig. Ik ga er vandoor'.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan iedereen het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die van waargebeurde verhalen houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📙📔📕📗📘Ga je het boek nog een keer lezen? Misschien wel.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een recensie-exemplaar, die gaat weer terug in de kast.Ga je de verfilming bekijken? Voor zover ik weet is er (nog) geen verfilming, maar mocht die er ooit komen, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken, omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteurs lezen? Als ze weer een boek uitbrengen, dan ga ik die misschien wel lezen. Hangt van het boek af.Leuk weetje over het boek:Er is een Facebookpagina van dit boek waar je nog meer foto's en verhalen kan vinden. De pagina wordt geregeld bijgewerkt.Website van de uitgever:HarperCollinsHolland

Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? In de Oudheid golden de vroedvrouwen (vroede = wijs)

Van Jaimie Pisonier mocht ik haar boek recenseren. Ik wil haar daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Anouk heeft het voorbije half jaar niets dan tegenslag gekend. Verlies en bedrog zijn woorden die haar niet vreemd zijn. Wil ze in het huisje van haar overleden oma blijven wonen en er financieel weer bovenop geraken dan kan ze maar beter naar haar beste vriend luisteren en iemand zoeken om de kosten mee te delen. Die iemand is snel gevonden, maar of haar leven sinds die dag in een rustig vaarwater is gekomen. Jack woont al sinds zijn zestiende in België, maar in hart en nieren zal hij altijd een Texaan blijven. Zijn zoektocht naar een eigen stek is gelukt, maar vanaf die dag gebeuren er vreemde zaken. Wil hij de veiligheid van zijn familie, vrienden en zichzelf garanderen, dan zal hij het gevecht met zijn verleden moeten ondergaan. Is hij daar nu, na achttien jaar, sterk genoeg voor?

Van uitgeverij Atlas Contact mocht ik de drukproef van dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:The Plant MessiahWaar gaat het boek over?Carlos Magdalena is zeer gepassioneerd over planten en heeft er werkelijk alles voor over; voor een expeditie naar een kleine waterlelie in West-Australië, moest hij een meer in waden waar zoutwaterkrokodillen hem nauwlettend in de gaten hielden. Maar gelukkig is Carlos niet snel geïntimideerd. Hij groeide op in Asturias, Spanje, en nam elk levend organisme dat hij kon vinden in huis, wat zijn moeder tot wanhoop dreef. Hoe ouder hij werd, hoe meer de natuur voor hem ging betekenen. Hij had het grote geluk stage te kunnen lopen bij de gerenommeerde Royal Botanic Gardens, Kew in Londen en volgde daarna intensieve trainingen voor het behoud en herstel van planten. Als senior hovenier is hij befaamd om zijn vermogen om zeldzame plantensoorten van de ondergang te redden, waarbij het tot leven wekken van de bijna uitgestorven en door iedereen opgegeven Ramosmania rodriguesii een van zijn grootste wapenfeiten is.In zijn boek neemt hij de lezer mee op reis naar alle uithoeken van de wereld. Hij laat ons kennismaken met het belang van wetenschappelijk onderzoek en met de pracht en vooral ook de noodzaak van ons plantenrijk.Bron: bolWat vind je van het boek? Je ziet meteen aan de cover van Heer der planten van Carlos Magdalena waar het boek over zal gaan. Wees niet bang, het is geen saai, droog geschreven en langdradig boek. De auteur vertelt juist met heel veel passie en vuur over de planten, waarom we zuiniger met de planten en dieren om moeten gaan, waarom veel bijna uitgestorven planten weer terug zouden moeten komen in de natuur, waarom bepaalde dieren nodig zijn in de natuur. Hij laat je nadenken door voorbeelden en verhalen, waardoor je het beter begrijpt en bij jezelf begint te denken van dat hij gelijk heeft, je gaat de natuur met andere ogen bekijken, hoopt dat veel bijna uitgestorven planten uiteindelijk ooit weer volop gaan groeien en bloeien.Door Carlos Magdalena's verhalen in Heer der planten en hoe liefdevol hij over planten schrijft, kan je merken dat de planten zijn lust en zijn leven zijn. De planten, dieren en plaatsen die hij benoemd in het boek, nodigen uit tot googlen om ze met eigen ogen te zien. Je wilt de reizen maken die hij heeft gemaakt om te ervaren wat hij heeft meegemaakt en gezien. Je wilt Kew in Londen bezoeken om de planten te bekijken, die onder andere door Carlos worden verzorgd, doordat hij er zo beeldend over verteld. Ondertussen leer je ook hoe je planten kan meerderen. Tevens leer je waar bepaalde planten vandaan komen en waar ze oorspronkelijk groeien zoals bijvoorbeeld de Chassalia boryana en hoe ze zich oorspronkelijk meerderen. Hij verteld je wat zijn lievelingsplant is, waar hij mensen onderweg voor laat stoppen als hij vermoed dat ze zich ergens bevinden. Het is een plant waar maar weinig mensen van weten dat die in vele soorten en kleuren voorkomt. Ook zullen maar weinig mensen weten dat er meer kleuren van de katoenplant zijn, dat ze er niet alleen in het wit zijn.Carlos Magdalena heeft het in Heer der planten niet alleen over planten, maar er is ook een hoofdstuk over schildpadden, hoe die leven, hoe het komt dat bepaalde soorten zijn uitgestorven en waar de oudst levende schildpad leeft. Je leert bepaalde landen als Peru en eilanden als Mauritius beter kennen, hoe de wetgeving daar is omtrent flora en fauna, hoe ze daar met de planten omgaan.Omdat ik de drukproef mocht lezen, kan ik niet oordelen over de foto's, maar ik ben daar uiteraard heel benieuwd naar en verwacht dat die schitterend zullen zijn.Kortom, Heer der planten van Carlos Magdalena is echt een heel mooi boek voor als je in planten geïnteresseerd bent en is een heel mooi boek voor de hogere scholen.Minpuntje is dat de noten achterin staan in plaats van onder de bewuste bladzijde.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, meer dan dat.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, Carlos mag zich inderdaad Heer der Planten noemen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot en beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal aan het boek begonnen, is het boek moeilijk weg te leggen als je iets anders moet doen.Wat vond je van de locaties in het boek? Zoals gezegd, ik wil er heen, wil het met eigen ogen aanschouwen.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker. Ik sta versteld van de hoeveelheid planten en dieren zijn uitgestorven en hoeveel planten en dieren bijna uitgestorven zijn. Uiteraard wist ik al dat we niet zonder de natuur en planten kunnen, maar na het lezen van dit boek, is het me helemaal duidelijk.Mooie quote in het boek: Het is niet aan ons om te kiezen welke planten we willen behouden en alleen die soorten in stand te houden waarvan je medicijnen kan maken of die leuk staan in de tuin.Zou je het boek aanraden? Ik kan het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die geïnteresseerd is in de natuur.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📕📔📘📙Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een proefdruk, die gaat weer terug in de boekenkast.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Leuk weetje over het boek:Je kunt Kew bezoeken als je in Londen bent.Website van de auteur:Carlos MagdalenaWebsite van de uitgever:uitgeverij atlas contact

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Als Clair wordt uitgenodigd doorvrienden om mee te helpen met hetopzetten van een kookcursus in deProvence, verandert dat haar heleleven. Ze wordt zo gegrepen doorhet zonnige en kleurrijke leven inZuid-Frankrijk dat ze meteen opzoek gaat naar een huis in die omgeving.Op een dorpsfeest ontmoet ze een intrigerende man vanFrans-Algerijnse afkomst, Guy genaamd. Hij neemt haarmee naar een groot verwaarloosd landgoed met een oudhuis en een vervallen wijngaard. Clair wordt verliefd ophem en op dat landgoed. Ze krijgen een heftige relatie.Met haar enthousiasme en lef weet ze het geheel binnen enkelejaren op te krikken tot een waar paradijs. Een WitteRaaf noemt ze haar project. Het wordt een komen en gaanvan een vaste vriendinnengroep die haar in alles probeertte steunen. Als ze bij de Wijncoöperatie van haar dorp ooknog een prijs krijgt voor de beste rosé van de streek (watop haar landgoed wordt gevierd) kan ze haar geluk niet op.Maar dan verschijnen er donkere wolken aan de horizonen speelt jaloezie een kwalijke rol. Ze kan niet op tegen deFranse bureaucratie en haar Witte Raaf wordt aangeschotenwild.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Een witte raaf van Eugénie Brands verwacht je een erotische thriller te gaan lezen waarbij de vrouw op de cover en de waterput wel eens een heel belangrijke hoofdrol kunnen spelen. Of dat ook zo is, dat laat ik in het midden, dat mogen jullie zelf gaan lezen.Het eerste  hoofdstuk van Een witte raaf van Eugénie Brands wordt in de huidige tijd verted en maakt nieuwsgierig naar het verhaal, daarna vertelt Clair haar verhaal vanaf het moment dat ze voor de eerste keer in Frankrijk komt tot en met dat ze weer in het heden is, wat ze heeft meegemaakt en wat haar is overkomen. Af en toe krijg je een blik in de huidige tijd, wat duidelijk is aangegeven, want die bladzijden zijn lichtgrijs.Een witte raaf van Eugénie Brands leest als een kabbelend meer waar je geregeld het gevoel hebt dat er niets gebeurd, maar ondertussen gebeurd er toch ook weer van alles. Geregeld heb je het gevoel dat er nu wel eens iets mag gebeuren en sommige stukjes zijn wel erg soft, eindigen wel erg voorspelbaar. Heel de tijd heb je het idee dat het meer een roman is dan een thriller. Toch kan en wil je ook weer niet stoppen met het boek, want je bent heel benieuwd naar de afloop. Pas tegen het eind begrijp je waarom het boek een thriller is en geen roman. Dan begin je bepaalde personen te verdenken van iets, krijg je te doen met bepaalde personen. Gelukkig moet je ook geregeld lachen zoals bij een stukje waar een hond en een vijver de hoofdrol spelen. Soms komt het verhaal ietwat ongeloofwaardig over, maar dat is maar een enkele keer het geval.Het plot van Een witte raaf van Eugénie Brands komt als een totale verrassing, je verwacht dat een ander persoon er iets mee te maken heeft. Toch, als je terug gaat lezen, kun je al wel een vermoeden hebben, maar omdat je zo in het verhaal zit, heb je dat niet meteen door. Ook het epiloog komt als een totale verrassing omdat je een totaal andere epiloog had verwacht.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Nee, ik had er meer van verwacht.Wat vind je van de cover? Die is schitterend, past echt bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, ondanks dat, als je de naam van het huis vertaald in het Nederlands, een andere betekenis heeft.Wat vind je van de schrijfstijl? Het is als een kabbelend meer waar weinig gebeurd, pas tegen het eind loopt het als een stroomversnelling.Hoe origineel is het verhaal?Redelijk origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, maar bepaalde stukjes hadden wel korter gekund en in andere stukjes hadden wel wat meer spanning in mogen zitten. Pas tegen het eind werd het echt spannend.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Niet altijd.Heeft het plot je verrast?Ja, het plot kwam als een totale verrassing, die zie je niet aankomen.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze. Het zouden zomaar mensen kunnen zijn die je kent.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Clair, omdat ze spontaan is, soms wat naïef, maar wel eerlijk en oprecht.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat kan ik niet zeggen, want dan zou ik teveel verraden.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Ik wil naar Frankrijk, het lijkt mij daar heel erg mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het verhaal speelt zich in de huidige tijd tot een jaar of 4 geleden af en dat is me goed afgegaan.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, het verhaal laat zien wat jaloezie met iemand kan doen, waar iemand toe in staat kan zijn vanwege de jaloezie.Mooie quote in het boek: Volgens mij heeft ze een bloedhekel aan hem, maar probeert dat onder een vlag van humor te verbergen.Zou je het boek aanraden? Als je van verhalen houdt waar het eerst wat rustig is en pas tegen het eind spannend wordt, dan kan ik je het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor thriller liefhebbers.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📘📔📕Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek aan een vriendin geven, zij geeft het boek aan de bibliotheek op haar werk zodat andere mensen het boek ook kunnen lezen.Ga je de verfilming bekijken? Er is nog geen verfilming en ik verwacht ook niet dat die er zal komen, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken. Ik houd het boek liever in gedachten zoals ik hem gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek me nog lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien, hangt van het boek af.Website van de uitgever:Uitgeverij Aspekt

Van ambo | anthos uitgevers mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Twee werelden.Eén vrouw.NazomerModeontwerpster Vivian D staat op het hoogtepunt van haar carrière. Haar bedrijf floreert, ze wordt op handen gedragen. Vlak voordat ze op een groot evenement in Parijs de rode loper betreedt, krijgt ze echter schokkend nieuws. Het dwingt haar na te denken over haar turbulente levenspad en een ingrijpende gebeurtenis die ze al tientallen jaren verdringt…In de haar kenmerkende meeslepende stijl beschrijft Esther Verhoef hoe de jonge Claudia opgroeit in een wereld die niet bij haar past en verandert in de succesvolle Vivian D. Welke offers heeft Claudia moeten brengen, en voor welke keuzes staat Vivian nu?Nazomer voert de lezer van een volksbuurt in de jaren zeventig en tachtig via een atelier aan het Amsterdamse IJ naar de wereld van high fashion in Parijs en New York.Bron: bolOver de auteur:Esther Verhoef is een van de succesvolste en meest veelzijdige schrijvers van Nederland. Er zijn meer dan 2 miljoen exemplaren van haar thrillers en romans verkocht. Verhoefs werk is in tal van landen verschenen en meermalen bekroond met en genomineerd voor prestigieuze prijzen.Bron: achterflap boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover en de titel van Nazomer van Esther Verhoef verwacht je een roman te lezen over een vrouw die terugblikt op een mooie nazomer. De titel wordt pas rond halverwege het boek duidelijk, dan besef je pas waarom er voor deze titel is gekozen.Als je eenmaal aan Nazomer van Esther Verhoef begint, dan wil je alleen nog maar verder lezen, je wilt weten waarom Vivian D moeite heeft met bepaalde dingen, hoe Claudia Vivian D werd, hoe het met bepaalde personen gaat.Nazomer van Esther Verhoef is op een vlotte manier geschreven. De hoofdstukken zijn niet zo lang, zodat je het boek zo weg kan leggen als je iets anders moet doen. Niet dat je dat wilt als je eenmaal aan het boek bent begonnen.De hoofdstukken zijn om en om geschreven, het heden van Vivian D en het verleden vanaf dat Claudia nog een kind was. Het is niet verwarrend want de hoofdstukken met het getal verteld het verhaal van Vivian D en de hoofdstukken met het getal in woord geschreven verteld het verhaal van Claudia.Langzaam zie je Claudia groeien van een jong, onzeker meisje dat eigenlijk niet bij haar omgeving past en toch haar ding probeert te doen, maar dan stiekem, naar een meer dan succesvolle modeontwerpster. Hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen en welke offers ze daarvoor moest brengen. Op een gegeven moment krijg je wel iets door, maar twijfel je nog of je het wel goed hebt begrepen. Het plot is een verrassing, maar als je goed leest, dan is het deels eigenlijk geen verrassing, zie je het ergens wel aankomen.Je krijgt een mooi kijkje in de modewereld, waarbij je weer eens beseft dat de kleding die je draagt niet zo vanzelfsprekend is, dat er een boel mensen zijn geweest om het te ontwerpen, de stoffen te bedenken en te maken. Dat er heel veel mensen achter zitten.Tevens is het een feest der herkenning als je in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw bent opgegroeid. Niet alleen de muziek waar iedereen in die tijd naar luisterde, maar ook wat men deed in die jaren en hoe men zich kleedde. Je hebt het gevoel dat je zelf ook weer even terug in je jeugd bent.Kortom; als je van romans houdt dan is Nazomer van Esther Verhoef een mooi boek voor een mooie nazomerdag in de tuin.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Meer dan dat.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen, past echt bij het boek.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaamaan wordt je van het heden en het verleden naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Ja, dat heeft het ondanks dat je het deels wel had kunnen verwachten.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Dat zijn ze, het zouden zomaar mensen kunnen zijn die je kent.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Claudia, omdat ik me er deels in herken. Zeker dat onzekere van haar, dat heb ik ook altijd al gehad.En aan wie had je een hekel en waarom? Manon, maar kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Die zijn mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Ik ben van 1974 en tot nu toe gaat het me allemaal goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, het is ongelooflijk wat voor offer Vivian D heeft gebracht en vraag me steeds af of ik dat ook had gekund, en tegelijkertijd bewonder ik haar dat ze het zover heeft geschopt en heeft gedaan wat ze moest doen.Mooie quote in het boek: De duur van een vriendschap zegt uiteindelijk niets over de mate waarin je iemand kent, besef ik nu.Zou je het boek aanraden? Ik kan je het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die van een romans houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📙📕📔📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg,Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek aan een vriendin geven.Ga je de verfilming bekijken? Mocht het boek ooit verfilmd worden, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken. Ik hou het verhaal liever in mijn hoofd zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek mij lang bezig zal houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Dat denk ik wel, hangt van het boek af.Website van de auteur:Esther VerhoefWebsite van de uitgever:ambo | anthos uitgevers

Van Uitgeverij prometheus mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? In Lelystad doet Joris van Casteren verslag van zijn nieuwbouwjeugd, vol vandalisme en valse liefdes. Op hilarische wijze laat hij zien hoe het is om op te groeien in een gemaakte samenleving waar de menselijke maat uit het oog is verloren.Hij beschrijft de troosteloze hofjes van zijn jeugd, bevolkt door Amsterdamse probleemgevallen en gesjeesde zakenlieden.De stad waar zijn progressieve ouders in 1976 vol goede moed naar toe trokken en waar Van Casteren opgroeide, werd geen voorbeeldgemeente, maar veranderde in de meest ongewenste plek van Nederland.Deze herziene luxe-editie, waar een nieuw hoofdstuk aan is toegevoegd, verschijnt ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de stad uit het boek.Bron: bolOver de auteur:Joris van Casteren (1976) geldt als een van de topauteurs van literaire non-fictie. Hij publiceerde onder meer de juichend ontvangen boeken Het been in de IJssel (2013) en Mensen op Mars (2017). Lelystad werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 2009.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de foto op de cover van Lelystad van Joris van Casteren heb je niet meteen door dat het boek over Lelystad zal gaan, eerder over een gehucht in de polder. Toch past de foto bij het boek, want ook Lelystad was ooit een plaats zonder huizen.Lelystad van Joris van Casteren is een mooie jeugdgeschiedenis van de auteur, met af en toe een hoofdstuk over de ontstaansgeschiedenis van Lelystad, wat de plannen voor die stad waren, waarom ze voor Gondel als straatnaam hebben gekozen in plaats van voor Schokker, waarom bepaalde toekomstige straatnamen en andere plannen werden afgewezen, wie de eerste burgemeester was, hoe het onderwijs was, hoe het verder ging in Lelystad en hoe het nu is in Lelystad. In een hoofdstuk leer je wie Cornelis Lely was en welk plan hij had voor het inpolderen van de Zuiderzee.Voor veel Lelystedelingen zal het herkenbaar zijn, maar ook als je niet in Lelystad bent opgegroeid zullen bepaalde dingen bekend voorkomen zoals bijvoorbeeld 's avonds naar Medisch Centrum West en naar Knight Ryder kijken. Het is een mooi en (deels) herkenbaar tijdsbeeld van de jaren 70 tot nu.Joris van Casteren is heel erg eerlijk in Lelystad, waarbij je soms versteld staat van de streken die hij samen met anderen heeft uitgehaald in zijn jeugd. Hij is het voorbeeld van dat 'eens een schoffie, altijd een schoffie' gelukkig niet altijd opgaat. Je leest hoe hij samen met zijn ouders in Lelystad is komen wonen, waar hij heeft gewoond, wie zijn ouders en broertje zijn en wie er in de straten en hofjes woonden waar hij woonde en hoe het nu gaat met bepaalde personen, wat er van hen is geworden.Lelystad van Joris van Casteren is op een vlotte, beeldende manier geschreven, waardoor je je ook, zonder dat je ooit in Lelystad bent geweest, kan voorstellen hoe het er vroeger uitzag en hoe het er nu uit ziet.Kortom, als je benieuwd bent naar de ontstaansgeschiedenis van Lelystad en benieuwd bent naar hoe het was om in de jaren 70, 80 en 90 in een nieuwe stad, die nog geen rijke geschiedenis had, op te groeien, dan is Lelystad van Joris van Casteren een heel mooi boek voor je om te lezen.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi en past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen, want daar draait het boek om.Wat vind je van de schrijfstijl? Lekker vlot en beeldend, waardoor je alles voor je ziet.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker, je wilt steeds verder lezen.Wat vond je van de locatie in het boek? Ik had bijna in Lelystad gewoond en ben blij dat het toen niet is doorgegaan, er zijn mooiere steden zullen we maar zeggen, maar je kan er wel leuk winkelen in Bataviastad en de Bataviawerf blijft ook altijd leuk om te bezoeken.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Ik ben een kleine 2 jaar ouder dan de auteur en tot nu toe gaat het me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker. Het boek geeft duidelijk aan wat het met de jeugd kan doen als er nauwelijks iets te doen is voor de jeugd in een plaats. Ook hoe de hoge pieten hebben lopen sollen met de stad en het letterlijk voor iedereen open stelden, waar het toe kan leiden.Zou je het boek aanraden? Ik kan je het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor Lelystedelingen.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📕📙📗Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vond ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een e-boek, die kan ik niet weggeven.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek mij lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de auteur:Joris van CasterenWebsite van de uitgever:UITGEVERIJ PROMETHEUS

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? De schrijver van deze wonderlijke verhalen beweegt zich in een onalledaags milieu, de verarmde tak van een artistieke familie. Aangevuld met nieuw werk weet hij een aantal van zijn verhalen die niet meer te verkrijgen waren met elkaar te verbinden tot een geheel dat uitstijgt boven een bundeling losse vertellingen. Alles met verfijnde humor.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de eenvoudige cover van Arme tak van Jan de Rooy heb je niet meteen door waar het boek over zou kunnen gaan. De titel geeft wel iets prijs, waardoor je een bijzonder verhaal verwacht van een arme tak van een bijzondere familie. Of dat ook zo is, mogen jullie zelf gaan ontdekken.Gelijk bij het eerste verhaal van Arme tak van Jan de Rooy word je dankzij de titel op het verkeerde been gezet, omdat je bij het lezen van de titel verwacht dat het over totaal iets anders zal gaan en zo zijn er meer titels van verhalen die je op het verkeerde been zetten.De verhalen in Arme tak van Jan de Rooy zijn op een vlotte, humorvolle manier geschreven. Geregeld houdt de schrijver je op een nette manier een spiegel voor, laat hij je, dankzij zijn bijzondere observaties, anders naar de mensen en de omgeving kijken. Al lezende leer je de schrijver steeds een beetje beter kennen. Aan het eind van het boek weet je wat hij met schoenen heeft, aan welke soort mensen hij een hekel heeft, wat hij met of tegen zwemmen heeft, hoe zijn jeugd was en wat zijn grootste angst is, hoe hij daar aan is gekomen. Geregeld wordt er teruggekeken op zijn bijzondere jeugd waarbij zijn moeder het geregeld opnam voor haar kinderen, waar ze haar kinderen vrij liet, wat ze deden, hoe zijn ouders waren en met wie ze omgingen.Er is een verhaal die laat zien wat het met mensen kan doen als ze weten dat er bij iemand wat te halen valt en hoe de schrijver daarmee omging.In een van de verhalen wordt verteld hoe het eraan toe ging als je op keuring moest voor in dienst te gaan. Voor veel mannen zal het herkenbaar zijn, een terugblik in de tijd.De afbeeldingen, die je af en toe tegenkomt, zijn een mooie aanvulling van het boek.Kortom; Arme tak van Jan de Rooy is echt een boek voor diegenen die van bijzondere verhalen houden.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is eenvoudig, onder de titel had het wel mooi geweest als er een familiefoto van Familie de Rooy was geplaatst.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot en humorvol.Hoe origineel zijn de verhalen?Heel origineel.Zat je direct in het boek?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal aan een verhaal begonnen, dan wil je alleen nog maar verder lezen, je wilt weten hoe het afloopt.Wat vond je van de locaties in het boek? Over het algemeen klinken de locaties mooi.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, het verhaal van Harry heeft me geraakt, hoe hebberig men kan worden als er wat te halen valt. Je hebt respect voor de schrijver hoe hij daarmee is omgegaan.Mooie quote in het boek: 'Het is beter je met weinig geld rijk te voelen dan met veel geld arm', is haar motto.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die van korte verhalen houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 

Van uitgeverij WalburgPers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Der Rote HitlerjungeWaar gaat het boek over? De stiefvader is communist, de vader zelf lid van een militante communistische beweging, de Rotfrontkämpferbund. De ene grootvader is monarchist, de ander een communistische kleermaker, de oom daarentegen is sociaaldemocraat. Maar de stiefmoeder is een vurig aanhanger van Hitler. En plotseling wil de kleine Günter, tot grote schrik van zijn vader, lid worden van de Hitlerjugend. Günter Lucks wil erbij horen omdat bijna al zijn schoolvrienden al het bruine uniform van de Hitlerjugend dragen. Wat goed en fout is kan het opgroeiende kind, tussen nazi-propaganda op school en de communistische opvoeding van zijn ouders, niet meer bepalen. De rode Hitlerjongen. Mijn jeugd tussen communisme en hakenkruis geeft een intrigerende inkijk in de emotionele wereld van een kind ten tijde van de nazi-dictatuur. Het wordt duidelijk hoe moeilijk het voor een opgroeiend kind was om de dagelijkse propaganda van de nationaalsocialisten te weerstaan. De bombardementen van Hamburg door de geallieerden en de dood van zijn broer in deze vuurzee maakten diepe indruk op Günter Lucks. Ondanks dat meldde hij zich enkele maanden voor het einde van de oorlog vrijwillig aan bij de 'Volkssturm', de volksmilitie van kinderen en ouderen die door Hitler als laatste in de uitzichtloze slag werden geworpen. Günter Lucks vertelt in De Rode Hitlerjongen het verhaal van zijn avontuurlijke jeugd tussen de politieke extremen van die tijd. Het speelt zich af in een ter ziele gegaan arbeidersmilieu, waarvan vandaag de dag nauwelijks nog een ooggetuige kan berichten. En het laat zien hoe snel een heel volk middels arglistige propaganda in een catastrofe kan worden gevoerd.Bron: bolOver de auteur:Günter Lucks (1928) groeide op in een rode arbeiderswijk in Hamburg, maar werd op zijn zestiende lid van de beruchte Waffen-SS. Na de oorlog voerde zijn odyssee door 11 verschillende Russische krijgsgevangenenkampen.Harald Stutte is historicus, journalist en auteur. Hij werd met de Reportagepreis der Vereinigung Deutscher Reisejournalisten onderscheiden.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van De rode Hitlerjongen van Günter Lucks & Harald Stutte heb je gelijk door dat het een verhaal is dat aangrijpend zal zijn, dat het jongetje op de foto niet echt gelukkig is, je ziet de vertwijfeling in zijn blik. De titel wordt later in het verhaal duidelijk, je leest dan wie het steeds zei.De rode Hitlerjongen van Günter Lucks & Harald Stutte is vanuit de hoofdpersoon, Günter, geschreven, waardoor je zijn verhaal leest zoals hij het heeft gehoord en heeft meegemaakt. Je krijgt al lezende een blik in de aparte jeugd van Günter. Hoe hij gek was op uniformen en logischerwijs ook erbij wilde horen op school en bij zijn vriendjes, die een mooi uniform droegen. Tegelijkertijd worstelt hij, zo jong als hij is, met wie is er goed en wie is er slecht, wat kan je wel en wat kan je beter niet zeggen. Hoe zullen zijn ouders reageren als hij zo'n uniform aan heeft? Je krijgt een goed beeld van hoe zijn ouders en andere familie waren en hoe ze dachten. Je begrijpt waarom Günter worstelt en na het lezen van het boek, kan je je alleen maar afvragen of er niet meer kinderen zoals Günter waren, die worstelden met wat er allemaal gaande was, misschien alleen maar een uniform wilden dragen om erbij te horen en omdat die zo mooi was zonder te beseffen wat het daadwerkelijk inhield.De rode Hitlerjongen van Günter Lucks & Harald Stutte laat zien hoe moeilijk het was voor veel kinderen om voor- en tijdens de oorlog op te groeien, trouw aan- en trots te blijven op je ouders die misschien anders dachten dan 'hoorde' en tegelijkertijd om niet op te vallen dat je er ook bij hoorde. Tegelijkertijd laat het ook zien wat kinderen tijdens de oorlog deden en wat ze verzamelden. Hoe ze al op te jonge leeftijd 'volwassen' moesten zijn omdat ze al jong moesten gaan werken, mee moesten helpen in het huishouden en mee moesten in het leger, maar ook door wat ze allemaal meemaakten, wat een volwassene vaak niet eens begrijpt, dus laat staan dat een kind dat zou begrijpen.Soms moet je, hoe triest het verhaal ook is, lachen om bepaalde opmerkingen en gebeurtenissen zoals het stukje over een rode dekbedovertrek.In het laatste hoofdstuk van De rode Hitlerjongen van Günter Lucks & Harald Stutte lees je hoe het Günter en zijn familie na de oorlog is vergaan, wat hij de eerste jaren na de oorlog heeft meegemaakt.De zinnen die in het Duits of in een andere taal zijn geschreven, zijn gelijk achter de zin in het Nederlands vertaald, waardoor het niet storend is dat die in een andere taal zijn geschreven.Complimenten aan de uitgever dat ze de noten onderaan de bladzijde hebben geplaatst in plaats van achterin. Het scheelt een boel zoekwerk.De foto's zijn een mooie aanvulling van het boek, je krijgt een beter beeld van de personen om wie het gaat.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is goed gekozen, past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen, want daar draait het om.Wat vind je van de schrijfstijl? Het is vanuit Günter op een vertellende manier geschreven, waardoor je het idee hebt dat Günter zijn verhaal persoonlijk aan jou verteld.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel, want het is een waargebeurd familieverhaal.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, het begint met een voorwoord van Günter in 2015, hoe hij terugkijkt op zijn leven tot dan toe, daarna lees je het verhaal vanaf begin jaren 30 van de vorige eeuw tot ruim na de oorlog.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Welke persoon vond je het leukst en waarom? De moeder van Günter, omdat ze zich niet van de wijs liet brengen en tot aan haar dood trouw bleef aan haarzelf.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat zijn er teveel om op te noemen.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locatie in het boek? Het klinkt niet als een echt mooie stad.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Nee, dat denk ik niet.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker. Hij laat zien hoe moeilijk het is om voor- en tijdens de oorlog op te groeien.Mooie quote in het boek: Dat je niet alles gelooft wat ze je vertellen, integendeel, dat je zelf inziet wat goed en wat fout is.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan je het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die geïnteresseerd is in waargebeurde verhalen over de oorlog.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📘📔📕📙📗Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het boek gaat terug in de boekenkast zodat mijn man het boek ook kan lezen.Ga je de verfilming bekijken? Er is (nog) geen verfilming van het boek, maar mocht die er ooit komen, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken, omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:WalburgPers

Deze tweetalige bundel biedt een rijke selectie uit de gedichten die Breyten Breytenbach de afgelopen tien jaar schreef en sluit daarmee aan op De windvanger. In De zingende hand overtreft Breytenbach zichzelf in het spel van taal en betekenis.Humor

Van Uitgeverij Unieboek Het Spectrum mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:In The Name Of HumanityWaar gaat het boek over? In de vroege ochtend van 26 november 1944 werd het crematorium van concentratiekamp Auschwitz getroffen door een zware explosie die het gebouw volledig verwoestte. De explosie was niet het gevolg van sabotage, zoals de gevangenen dachten, maar kwam uit de koker van SS-chef Heinrich Himmler, de architect van de Joodse genocide – iets wat historici meer dan zestig jaar voor een raadsel plaatste.In Himmlers geheime deal ontrafelt Max Wallace dit mysterie door middel van recent vrijgegeven documenten van Amerikaanse en Zweedse veiligheidsdiensten en de herinneringen van de enige nog levende getuige. Het resultaat is een unieke primeur, waarin hij het verhaal vertelt van de geheime onderhandelingen van een opmerkelijk trio: de Zwitserse fascist en oud-bondspresident Jean-Marie Musy, de orthodox-joodse Recha Sternbuch en Hitlers rechterhand Heinrich Himmler. Hun doel: het leven van duizenden joden redden aan het eind van de Tweede Wereldoorlog.Bron: bolOver de auteur:Max Wallace is een Canadese historicus, gespecialiseerd in de Holocaust. Hij heeft als journalist voor The New York Times gewerkt. Eerder is van hem The American Axis: Ford, Lindberg and the Rise of the Third Reich verschenen.

Van uitgeverij the house of books mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Rena's PromiseWaar gaat het boek over? Maart 1942: De Poolse Rena vertrekt met het eerste geregistreerde joodse vrouwentransport naar Auschwitz. Enkele dagen later arriveert ook haar zusje Danka. De jonge vrouwen verrichten dwangarbeid, lijden honger en ontsnappen ternauwernood aan de medische experimenten van nazi-dokter Mengele. Op 2 mei 1945 worden ze bevrijd. In 1947 trouwt Rena met de Nederlander John Gelissen, commandant van het Rode Kruis. In 1954 emigreren ze naar Amerika, waar Danka inmiddels ook woont.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Rena's belofte van Rena Kornreich Gelissen verwacht je niet dat er zo'n aangrijpend verhaal achter zit. De titel maakt je nieuwsgierig naar de belofte die Rena heeft gedaan.Rena's belofte van Rena Kornreich Gelissen is een zeer aangrijpend verhaal verteld vanuit een dappere vrouw die uit liefde voor anderen besluit niet onder te duiken, maar met het eerste geregistreerde joodse vrouwentransport naar Auschwitz te gaan, waar ze op dat moment nog denkt dat ze iets totaal anders gaat doen dan dat ze in werkelijkheid moest doen. Een vrouw die in het kamp eerst aan haar zusje denkt, soms ook aan anderen waarvan ze het vermoeden heeft dat die een stukje extra brood meer nodig heeft dan zij en dan pas aan zichzelf denkt. Een vrouw die ondanks alles probeert netjes eruit te blijven zien, voor zover dat gaat, hoe ze dat deed. Je leest hoe ze samen met haar zusje op een dappere manier onder de medische experimenten uit kwamen. Je leest wat haar belofte is en wat haar mantra is als ze het even niet meer ziet zitten, hoe ze haar zusje steeds weer probeert op te peppen, hoe ze voor haar zorgde. Hoe ze probeert te overleven om haar belofte in te lossen. Hoe inventief je moest zijn, zoals bijvoorbeeld een touw als riem gebruiken omdat je niets anders had en dat je niet kieskeurig kon zijn met eten als je wilde proberen te overleven. Hoe je altijd alert moest zijn en niemand kon vertrouwen. Hoe anderen haar soms hielpen aan bepaalde etenswaren en spullen.Van dag tot dag lees je in Rena's belofte van Rena Kornreich Gelissen tot in detail wat ze moeten doen, hoe ze behandeld worden, wanneer de selecties zijn en hoe die zijn. Wat er gebeurde als je niet luisterde. Het zijn vaak afschuwelijke details, maar toch is het goed dat het verhaal is opgeschreven zodat men ervan kan leren. Dat men weet dat dit niet herhaald mag worden. Af en toe wordt er even terug in de tijd gekeken door korte flashbacks omdat een geur of iets anders aan het verleden bij hun ouders doet denken. Je krijgt tevens een beeld van de joodse tradities als Jom Kipoer en waarom getrouwde vrouwen hun hoofden kaal schoren.De foto's zijn een hele mooie aanvulling. Het is fijn dat de noten onderaan de bewuste pagina staan zodat je niet hoeft te zoeken.Kortom; als je een boek wilt lezen over hoe het eraan toe ging in een vrouwenkamp ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, dan is Rena's belofte van Rena Kornreich Gelissen zeker een aanrader.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Meer dan dat.Wat vind je van de cover? Die is schitterend, je verwacht niet dat er zo'n aangrijpend verhaal achter zit.Wat vind je van de titel van het boek? Die maakt nieuwsgierig, je wilt weten wat de belofte van Rena is.Wat vind je van de schrijfstijl? Het is op een vertellende manier geschreven. Je hoort Rena, en aan het begin en het eind Heather, het verhaal vertellen.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel, ik ben nog geen boek over de Tweede Wereldoorlog tegen gekomen die zo tot in detail over een vrouwenkamp heeft geschreven.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed. In het begin leer je Rena kennen en daarna begint het verhaal. Het is mooi om aan het eind te lezen hoe het de zussen na de oorlog is vergaan.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Het boek is lastig weg te leggen.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Rena, omdat ze was wie ze was. In haar zat geen kwaad.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat zijn er teveel om op te noemen.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Nee, dat denk ik niet.Heeft de auteur je kunnen raken?Dat heeft ze zeker. Ik wist dat het er afschuwelijk aan toe ging dankzij andere boeken over de Tweede Wereldoorlog, maar steeds komen er weer afschuwelijke details bij. In dit boek worden gebeurtenissen genoemd die ik nog niet eerder had gehoord. Het is een verhaal dat je aangrijpt, waarvoor je alleen maar respect voor de zussen kan hebben.Mooie quote in het boek: We moeten ze niet laten merken dat ze ons geraakt hebben.Zou je het boek aanraden? Ik kan het boek iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder geïnteresseerd is in waargebeurde verhalen over de Tweede Wereldoorlog.Hoeveel boekjes geef je het boek? 

Van uitgeverij De Inktvis mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? 'Het wordt een tammende weg met fijn en schik en zolf'Deze zin, uitgesproken door Nico, klinkt even raadselachtig als poëtisch. Na zijn 95ste jaar drukte hij zich in een nieuwe, andere taal uit. Elseline Knuttel tekende de zinnen uit liefde en verwondering op, als monument voor Nico.Jan Stroeve raakte gefascineerd door deze 'waantaal'. Het inspireerde hem tot het maken van illustraties, die even verrassend zijn als de taal en uit eenzelfde onderbewuste lijken voort te komen.Chris Doude van Troostwijk, theoloog, film- en theaterwetenschapper en filosoof, kijkt in zijn voorwoord met een filosofische blik naar Nico's taal.Klaas Driebergen, neerlandicus en Marten Toonder-kenner, beschouwt in het nawoord de zinnen van Nico taalkundig en toont de verwantschap aan met de taal van Toonder.Zo tollig en zwarrig is een boek over de zin van onzin, voor ieder die zich wil laten verwonderen door de schoonheid van niet-bestaande taal en de betekenis daarvan. Wie met taal- en spraakstoornissen te maken heeft, als naaste of mantelzorger of vanuit de zorg voor ouderen, logopedie, afasietherapie en neurolinguïstiek, zal door dit boek een hopelijk nieuwe en frisse kijk op de materie krijgen.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover en het lezen van de poëtische titel van Zo tollig en zwarrig van Waantaal van Nico verwacht je een humorvol boek te gaan lezen waar er gespeeld is met woorden.Op een filosofische manier is het voorwoord in Zo tollig en zwarrig van Waantaal van Nico geschreven. Chris Doude geeft zijn visie op hoe hij de taal van Nico ziet, hoe hij denkt over de taal in het algemeen en hoe hij soms speelt met taal.De zinnen van Nico zijn haast poëtisch, vaak raadselachtig, maar daardoor juist heel mooi. Het is een eigen taal van Nico die alleen hij waarschijnlijk begreep van wat hij echt bedoelde en anderen laat raden wat hij bedoelt. Het is mooi dat zijn vriendin die zinnen heeft opgeschreven, zodat iedereen van die zinnen kan genieten, zijn eigen draai aan de woorden en zinnen kan geven.In het nawoord, door Klaas Driebergen, krijg je een beeld van wat hij bedoeld met dat de taal van Nico verwantschap toont met de taal van Marten Toonder. Hij legt ook uit wat taal tot taal maakt, wat voor effect het gebruik van niet-bestaande woorden op de toehoorder en lezer heeft.De schitterende tekeningen van Jan Stroeve maken het boek af. Het is mooi om te zien hoe hij de woorden en zinnen heeft vertaald naar een beeld.Ook is het leuk dat de vriendin van Nico in een hoofdstuk vertelt wat haar relatie met Nico was en hoe ze op het idee kwam om de zinnen die Nico uitsprak op te schrijven. Nico wordt daardoor een echt mens, wat hij ook was.Kortom; Zo tollig en zwarrig van Waantaal van Nico is voor een ieder die van poëtische zinnen houdt en het leuk vindt als er met woorden is gespeeld, dat er fantasie-woorden zijn gebruikt.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Niet echt, ik had er meer van verwacht, maar dat is niet erg.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is poëtisch, heel mooi.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Zou je het boek aanraden? Ik kan het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die van poëtische zinnen houdt en het leuk vindt als er met woorden is gespeeld.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📕📙📗📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Hij mag weer terug in de boekenkast.Website van de uitgever:Uitgeverij De Inktvis

Van uitgeverij the house of books mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:The Tea Girl Of Hummingbird LaneWaar gaat het boek over? Li-yan woont met haar familie in de afgelegen Chinese bergen van Yunnan. Hun levens zijn al generaties lang afgestemd op tradities en het verbouwen van thee. Op een dag verschijnt er een vreemdeling in het dorp. Zijn komst is de eerste onverbiddelijke stap op weg naar het moderne leven. Li-yan gaat voor hem werken. Wanneer ze zwanger raakt, vertrekt ze naar de grote stad en besluit haar baby te laten adopteren.Bron: bolOver de auteur:Lisa See is een Amerikaanse bestseller-auteur. Als journaliste werkte ze vele jaren voor Publishers Weekly en Vogue. Haar Chinees-Amerikaanse achtergrond vormt de inspiratiebron van al haar werk. Voor haar inzet ten behoeve van de Chinees-Amerikaanse cultuur en geschiedenis werd ze meermaals onderscheiden. Lisa See woont in Los Angeles.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Het theemeisje van Yunnan van Lisa See verwacht je een bijzonder verhaal te gaan lezen en dat is het ook.Het theemeisje van Yunnan van Lisa See is opgedeeld in 5 delen; Deel I De Akha-manieren, Deel II Een prachtige bloem roept, Deel III De buitenwereld, Deel IV De vogel die opvalt en Deel V Het Theemeisje van Yunnan. Ieder deel beschrijft een levensperiode van Li-yan en later ook van haar kind. Elk hoofdstuk heeft zijn eigen bijpassende titel die later in het betreffende hoofdstuk pas duidelijk wordt en je dan ook begrijpt waar de titel opslaat.Het theemeisje van Yunnan van Lisa See is een verhaal van een stam die een tijd lang zichzelf niet mocht noemen zoals ze eigenlijk heten, het waarom kun je in het boek lezen, ook hoe ze zich moesten noemen. Je krijgt een beeld van hoe het in China eraan toe ging. Je leert de tradities kennen zoals bijvoorbeeld waarom een zwangere vrouw nooit haar dorp mocht verlaten als ze zwanger was en waarom ze in haar eigen huis moest bevallen. Je leert hoe ze hun thee verbouwen en hoe ze thee zetten waardoor je anders naar je kopje thee gaat kijken en er meer van gaat genieten.Het is een verhaal van moed hebben om bepaalde eeuwenoude tradities te doorbreken, van offers brengen uit liefde voor je kind, overleven, omgaan met verlies van een dierbare, liefde voelen voor een persoon, van vergeven en van verraad en hoe daar mee om te gaan. Het is een mooi tijdsbeeld van 1988 tot en met 2016 waarin je ziet hoe alles en iedereen langzaam aan veranderd, hoe bepaalde eeuwenlange tradities nog worden voortgezet, terwijl andere door tijdgebrek tot het verleden horen. Je ziet de mensen moderner worden terwijl ze de thee toch op dezelfde eeuwenoude manier blijven verbouwen en zetten. Het is mooi om te zien hoe een meisje uit de bergen voor het eerst in de grote stad dingen ontdekt als een lamp die aan en uit kan, een porseleinen toilet en een douche.Ook krijg je een beeld van hoe veel Chinese adoptiekinderen het vinden dat ze geadopteerd zijn, hoe ze daar mee omgaan.Geregeld heb je te doen met de hoofdpersoon en bepaalde andere personen. Je leeft met ze mee als ze het moeilijk hebben en bent blij voor ze als het weer beter gaat met ze. Na het lezen van het boek heb je het gevoel dat je afscheid hebt genomen van bijzondere mensen.Kortom; Het theemeisje van Yunnan van Lisa See is voor eenieder die geïnteresseerd is in de Chinese cultuur en thee.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel mooi, maakt nieuwsgierig naar het verhaal.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, beeldend, waardoor je alles voor je ziet.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, het is over het algemeen vanuit de hoofdpersoon geschreven waardoor je alles vanuit haar ogen beleefd. Langzaam aan wordt je naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Nee, maar dat is niet erg.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Dat zijn ze zeker.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Li-yan, omdat ze een eerlijke persoon is die zich goed weet te redden.En aan wie had je een hekel en waarom? Ci-teh, maar ik kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden. Dat wordt dus het boek lezen. 😉Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? De meeste plaatsen lijken me heel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Daar heb ik in geleefd en dat ging me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Het moment dat Li-yan ervoor kiest om haar kind ter adoptie af te staan en de tijd erna heeft me geraakt.Mooie quote in het boek: Nu begrijp ik dat thee ook is om te verbinden en te dromen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan iedereen het boek aanraden om te lezen.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die geïnteresseerd is in de Chinese cultuur.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📘📗📙📕Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek aan een vriendin geven.Ga je de verfilming bekijken? Voor zover ik weet is er (nog) geen verfilming, maar mocht die er ooit komen, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken, omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de auteur:LISA SEEWebsite van de uitgever:the house of books

Van uitgeverij CARGO mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Das MarillenmädchenWaar gaat het boek over? Elisabetta, een oude joodse vrouw uit Wenen, leeft een eenzaam leven, alleen met haar herinneringen. In haar tuin staat een oude abrikozenboom, en al haar hele leven maakt ze elk jaar opnieuw jam en marmelade van de vruchten. Als ze de geur van de abrikozen ruikt, denkt de oude vrouw aan haar verleden. Aan haar familie en haar twee zussen, allen vermoord in Dachau. De oude vrouw leidt een teruggetrokken bestaan, de stemmen uit haar verleden zijn haar enige gezelschap. Maar dan krijgt ze een nieuwe onderhuurster, de jonge Duitse danseres Pola die zich gaandeweg in haar leven dringt, en zal ze voor het eerst in lange tijd haar herinneringen en al haar pijn, moeten delen met een ander.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van De abrikozenboom van Beate Teresa Hanika verwacht je een bijzonder verhaal te gaan lezen waarbij de abrikozenboom een van de hoofdrollen speelt. Een verhaal dat jaren en jaren terug gaat.De abrikozenboom van Beate Teresa Hanika wordt deels om en om verteld; door Elisabetta en door Pola. Beiden hebben een triest verleden achter zich waarin ze elkaar, ieder op hun eigen manier, herkennen. Een persoon blijkt later een schakel te zijn tussen Elisabetta en Pola, een persoon waar ze beiden, ieder op een andere manier, een speciale band mee hadden. Je wordt heen en weer geslingerd tussen het heden en verleden, maar dat is niet storend. Af en toe moet je even teruglezen om te begrijpen wat er wordt bedoeld en een andere keer moet je juist verder lezen om te begrijpen wat er eerder bedoeld werd. Dan blijkt het namelijk heel anders in elkaar te zitten dan je dacht.Soms is het wat langdradig, maar over het algemeen is het vlot geschreven, veel zinnen zijn messcherp. Je voelt ze tot in je ziel.Het schitterende plot van De abrikozenboom van Beate Teresa Hanika komt als een totale verrassing, het is een plot die je niet aan kan zien komen. Toch laat het je met een vraag die je zelf mag beantwoorden zitten.De abrikozenboom van Beate Teresa Hanika laat zien hoe bepaalde mensen ook jaren, generaties later tegen joden aankijken, hoe men na de oorlog soms liever voor een ongelukkig huwelijk koos dan voor de ware liefde omdat de persoon niet in de familie paste. Het is een verhaal over overleven tijdens- en na de oorlog, een verhaal over prille verliefdheid, een verhaal over in het verleden blijven hangen, over omgaan met het verlies van dierbaren, een verhaal over een naar verleden, een verhaal van je droom najagen, wat jaloezie met iemand kan doen.Minpuntje is dat er een klein stukje in voorkomt die je ook in een ander boek over de Tweede Wereldoorlog kan lezen. Het lijkt erop dat het overgenomen is, maar het kan ook toeval zijn. Soms komt het verhaal wat ongeloofwaardig over.Kortom, De abrikozenboom van Beate Teresa Hanika is echt een boek voor diegenen die van verhalen over de Tweede Wereldoorlog houden.Enne, na het lezen van dit boek krijg je spontaan zin een boterham met abrikozenjam. Het recept is verweven in het verhaal.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Nee, ik had er meer van verwacht.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel mooi, past bij het boek.Wat vind je van de schrijfstijl? Soms is het wat langdradig, maar over het algemeen is het vlot geschreven met geregeld een messcherpe zin die je raken tot in je ziel.Hoe origineel is het verhaal?Deels is het vrij origineel, deels is het niet zo origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaamaan wordt je via diverse wegen naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Helaas niet altijd, soms werd ik afgeleid.Heeft het plot je verrast?Ja, dat heeft het plot zeker.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Over het algemeen wel, maar soms komt een persoon wel erg ongeloofwaardig over.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Elisabetta, omdat ze toch niet zo gek is als wordt gedacht.En aan wie had je een hekel en waarom? Daar ben ik nog niet over uit.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Ze klinken heel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?De huidige tijd lukt me makkelijk, maar in de tijd voor-, tijdens- en vlak na de oorlog had ik, denk ik, niet kunnen leven.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Vooral het verhaal van Elisabetta heeft me geraakt. Zonder teveel te verraden, is vooral het stukje dat Elisabetta als jong meisje op een gegeven moment thuis komt en daarna naar een hotel gaat omdat ze iets wil.Mooie quote in het boek: Zo koesterde ze zich in wat er door de kunst tussen hen ontstond.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor een ieder die van verhalen over de Tweede Wereldoorlog houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📙📗📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een e-book, die kan ik dus niet weggeven, maar ik heb hem van mijn e-reader verwijderd.Ga je de verfilming bekijken? Voor zover ik weet is er nog geen verfilming, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:CARGO

Van uitgeverij LEBOWSKI mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Ik ben een derke, een meisje, en dus ben ik een tientje waard.Ongemakkelijke mensen is het verhaal van een naamloos meisje dat opgroeit in een klein dorp ergens in het rivierenlandschap van Nederland. Centraal in haar leven staat haar opa, de patriarch van de familie. Ooit een trotse en machtige visser, klampt hij zich nu met zijn drie zonen vast aan een roemrijk leven dat niet meer bestaat.Al jong leert het meisje dat ze nergens voor zal deugen, en van school of de kerk hoeft ze ook weinig te verwachten. Ze is op zichzelf aangewezen en observeert op wrang-komische wijze de ontwikkelingen in het dorp en de familie - opa's voortdurende strijd tegen het (maatschappelijke) verval; ome Hans pogingen een dorpslied te schrijven waarmee hij zal schitteren op tv; de kantoorfrustraties van haar vader en de heimelijke ontsnappingspogingen van haar oma.Ongemakkelijke mensen is een ontroerende en geestige roman over opgroeien in een gemeenschap die zich geen raad lijkt te weten met de moderne tijd en daardoor gedoemd is te verdwijnen.Bron: bolOver de auteur:Elly Biesters is schrijver, journalist en programmamaker bij de NPO. Haar debuut Ongemakkelijke mensen is gebaseerd op haar eigen jeugd in het dorp Heerewaarden, Gelderland.Wat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Ongemakkelijke mensen van Elly Biesters verwacht je een verhaal te lezen van een vrouw die het zwaar heeft met haar gezin, die hard moet werken en veel over zich heen krijgt wat ze moet verwerken en tegenop moet boksen.In het begin vind je een plattegrond van het dorp van derke waar je ook een huis van een bekende Nederlander kan vinden.Vanaf het eerste hoofdstuk van Ongemakkelijke mensen van Elly Biesters word je meegezogen in de tijd en krijg je een glimlach om je mond omdat je zoveel herkent: Harmen Siezen die het journaal presenteerde, Calimero, de Fabeltjeskrant, ABBA, klikklakballen, de kleding die gedragen werd, Cijfers & Letters, hoe verjaardagen in 1977 werden gevierd enzovoort. Het is een mooi kijkje in de jeugd van de hoofdpersoon. Het laat zien hoe men in bepaalde families en plaatsen over vrouwen dacht, hoe men ermee omging. Hoe de jeugd van derke was, wat ze deed en hoe ze behaald werd. Het is een bijzonder verhaal van wonderlijke mensen waar iedereen wel minstens een persoon, die beschreven is in het boek, zal herkennen. Bepaalde gebeurtenissen kunnen voor sommige lezers herkenbaar zijn omdat ze het zelf ook wel eens hebben meegemaakt zoals bijvoorbeeld iets willen voordragen, maar dat niemand wil luisteren.Je hebt te doen met bepaalde personen, kun je bepaalde personen wel schieten, geregeld moet je lachen om opa ook al is hij geregeld bot. Op een gegeven moment ken je zijn verhalen over zijn leven wel en moet je alleen maar glimlachen als hij zijn (sterke?) verhalen voor de zoveelste keer verteld.Elk hoofdstuk, die niet te lang zijn, heeft zijn eigen passende titel en zou ook los gelezen kunnen worden. Het zijn een soort mini-verhaaltjes.Voor mensen die het dialect niet kennen kan het vervelend zijn om de teksten in het dialect te lezen. Het was dan misschien ook fijner geweest als er achterin het boek een lijst met de genoemde woorden met de Nederlandse vertaling erachter was geweest. Persoonlijk had ik er geen moeite mee, omdat ik dit dialect versta.Voor mensen die er niet van houden dat er gevloekt en gescholden wordt in boeken, kunnen het boek beter niet lezen, want dat wordt geregeld gedaan. Mocht je er wel tegen kunnen, dan is Ongemakkelijke mensen van Elly Biesters een echte aanrader.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, het maakt nieuwsgierig.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot en (soms helaas) beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze zeker.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Derke, omdat ik mij wel een klein beetje in haar herken.En aan wie had je een hekel en waarom? Ome Bart, maar kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locatie in het boek? Het lijkt mij een mooi dorp.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?In 1977 was ik 3 en dat jaar, maar ook het jaar 1987, was me goed afgegaan.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. De manier hoe ome Bart oma behandelde, zeker bij een bepaald gedeelte in het verhaal, heeft me geschokt. Ook hoe er over ouderen werd gedacht wekte ergernis op.Mooie quote in het boek: Na nog wat gerochel en gekuch kan zijne hoogheid dan eindelijk opstappen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Het boek is zeker geschikt voor de bewoners van Heerewaarden.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📕📘📗📙Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek aan een vriendin geven zodat zij het ook kan lezen.Ga je de verfilming bekijken? Voor zover ik weet is er (nog) geen verfilming, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek me nog lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:LEBOWSKI

Van Erik Le Romancier mocht ik dit boek recenseren. Ik wil hem daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? ''Liefde, Lust en Andere Ongemakken''Vier vriendinnen strijden voor geluk en zijn onlosmakelijk verbonden.Het lot bracht hen samen, waar ze van elkaar getuige zijn van soms hartverscheurende drama's en onzekerheden.Ontmoet Jeanine: mooi, jong, geslaagd en succesvol. Ze heeft het allemaal, behalve de liefde waarnaar ze hunkert. Kiest ze voor haar leidinggevende Victor? Voor bad boy Samuel? Of toch voor Pelle, haar ex? Haar queeste naar liefde wordt voor Jeanine een ontdekkingsreis vol verrassingen, emoties, erotiek en bizarre wendingen. Loopt ze blind het ravijn in? Raakt ze de weg kwijt door de intriges van de sinistere Messaline de Beaumont?Of blijft ze overeind dankzij haar hartsvriendinnen:Mireille, lief en grappig, maar chronisch onzeker over haar uiterlijk. Leert ze van zichzelf houden? Of maakt ze een drastische keuze voor zichzelf?Florine, gezegend met een verguld leven maar haar onvervulde kinderwens drijft haar tot wanhoopsdaden en buitenechtelijke seks. Zet ze hiermee alles op het spel?Velma, robuust en nuchter. Zij wordt na jaren opeens onverwacht geconfronteerd met haar terminale zieke hippiemoeder. Laat ze haar toe in haar hart en leven?Vier hartsvriendinnen. Vier levens vol intriges, seks en bizarre, maar ook ontroerende ervaringen.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover en de titel van Liefde, lust en andere ongemakken van Erik Le Romancier heb je het idee dat je een zinderende roman gaat lezen. Of dat ook zo is, mag je zelf gaan lezen en bepalen.Vanaf de eerste zin van Liefde, lust en andere ongemakken van Erik Le Romancier zit je meteen in het verhaal en kan je het boek niet meer wegleggen. Het verhaal is op een humorvolle manier geschreven, al zijn er ook stukjes die wat minder vrolijk zijn, waarbij je op je nagels gaat bijten en hopen dat het goed af gaat lopen. Je leeft echt met de hoofdpersonen mee en hebt soms ook te doen met bepaalde personen, met andere kan je alleen maar medelijden hebben. Er zijn momenten dat je denkt te weten welke kant het opgaat en dan blijkt het toch een andere kant op te gaan, waardoor het verhaal niet voorspelbaar is. Toch is het dat op een gegeven moment wel, je krijgt al een idee hoe een bepaald stukje af gaat lopen, maar dat is niet erg, want dat hoort bij een roman.Liefde, lust en andere ongemakken van Erik Le Romancier is een verhaal dat laat zien wat een liefdeloze jeugd met je kan doen. Hoe dat de rest van je leven kan bepalen. Het laat zien wat er kan gebeuren als je verkeerde keuzes maakt. Dat ook 'mooie, slimme' mensen wel eens 'domme' keuzes maken omdat ze denken dat dat het beste is of als enige optie overblijft. Het laat ook zien wat jaloezie met iemand kan doen. Het zijn soms bizarre verhalen waarvan je hoopt dat je ze zelf nooit mee gaat maken. Voor sommige mensen kan het verhaal deels herkenbaar zijn omdat ze zelf zoiets ook hebben meegemaakt, maar dan op een andere manier.Het is een verhaal van op zoek zijn naar de echte liefde, onzeker zijn over jezelf, vergeven, omgaan met het verleden, omgaan met een onvervulde kinderwens.De hoofdpersonen zijn stuk voor stuk goed uitgediept, je leert ze goed kennen; hoe ze zijn opgegroeid en hoe ze elkaar hebben leren kennen, waardoor je na het lezen van het boek het gevoel hebt dat je afscheid hebt genomen van vier bijzondere vriendinnen met ieder haar eigen bijzondere, maar goede karakters.Kortom; als je van diepgaande thrillers met humor houdt, dan is Liefde, lust en andere ongemakken van Erik Le Romancier een echte aanrader.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, maakt nieuwsgierig.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot en beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Vrij origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed. Langzaamaan wordt je via diverse wegen naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker. Eenmaal in begonnen, is het boek lastig weg te leggen.Heeft het plot je verrast?Ja, toch wel.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze stuk voor stuk.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Jeanine, omdat ze is wie ze is. Er is een bepaald stukje, zeg niet welke, dat had mij ook kunnen overkomen.En aan wie had je een hekel en waarom? Samuel, maar kan niet vertellen waarom, want dan zou ik teveel verraden.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locatie in het boek? Het klinkt als een mooie locatie.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het verhaal speelt zich in de huidige tijd af en dat gaat me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij, vooral het verhaal van de moeder van Florine heeft me geraakt. Het laat zien hoe iemand dankzij een slechte jeugd zo kan worden als de moeder van Florine is geworden, waardoor je uiteindelijk alleen maar medelijden met haar kan hebben.Mooie quote in het boek: Hierop krijg je alleen antwoord als je over je eigen schaduw heen stapt, je angsten en onzekerheden overwint en het gewoon doet.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor vrouwen en voor Simon Keizer.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📙📗📕📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een e-book, die kan ik dus niet weggeven, maar hij mag op mijn Chromebook blijven staan.Ga je de verfilming bekijken? Er is (nog) geen verfilming van het boek, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken, omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek mij lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Dat denk ik wel.Website van de auteur:Erik le Romancier

Van uitgeverij Atlas Contact mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:The Secret Life Of CowsWaar gaat het boek over? Op de biologische boerderij van Rosamund Young in Engeland mogen de koeien (en varkens, en kippen, en schapen) letterlijk gaan en staan waar ze willen. Bij hun pasgeboren kalf blijven, of deze aan oma toevertrouwen? In dewei onder de kersenboom grazen, of toch boven op de heuvel? Naar de schuur hollen bij regen, of gewoon onder de heg schuilen? Decennialang heeft Young haar dieren uitgebreid kunnen observeren en ze constateert dat deze consequent slimme, logische keuzes maken die hun welzijn verhogen. Aan de hand van de meest aandoenlijke anekdotes over haar kudde laat ze zien dat het intelligente beesten zijn die hun kroost en elkaar liefhebben, samen spelen en levenslange vriendschappen sluiten. Maar door het moderne, grootschalige boerenbedrijf hebben wij mensen steeds minder oog voor dit natuurlijke gedrag. Het geheime leven van de koe is een hartverwarmend kijkje achter de schermen van een traditionele boerderij, en een pleidooi voor een bewustere omgang met de dieren die ons van vlees en zuivel voorzien. Het is het perfecte boek voor de stedeling die verlangt naar de natuur, maar ook voor landbouwingewijden die altijd al dachten dat het ook anders kan.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Het geheime leven van de koe van Rosamund Young schiet je meteen in de lach en weet je al waar het boek over zal gaan. De titel maakt nieuwsgierig.Soms gebeurd het dat je al aan het begin van een boek weet dat iedereen dit boek moet lezen, omdat het ofwel interessant is ofwel zo mooi. In dit geval is het beide. Al meteen bij de inleiding van Het geheime leven van de koe van Rosamund Young wist ik dat eenieder die in de vleesindustrie werkt, alle boeren en de politieke leiders dit boek moeten gaan lezen, omdat de auteur laat zien hoe het in de vleesindustrie er aan toe gaat en hoe het beter kan. Wat het verschil is tussen een dier dat vrij heeft kunnen rondlopen, eten en drinken wanneer het hem uitkomt en een dier die gefokt is en in krappe hokken bij elkaar zit. Ze laat je met andere ogen naar het stukje vlees op je bord kijken waardoor je erover gaat nadenken en gaat besluiten om toch eens te kijken wat voor leven het dier had voor het op je bord lag en of het wel zo'n goed stukje vlees is.Vrees niet dat het  zo'n saai en wetenschappelijk boek is, want dat is het allerminst. Het merendeel van het boek bestaat uit hartverwarmende anekdotes over de koeien op de boerderij van de auteur.Het geheime leven van de koe van Rosamund Young laat je met andere ogen naar koeien kijken en niet alleen naar koeien, maar ook naar schapen, varkens en kippen. Ze vertelt schitterende anekdotes die ze heeft meegemaakt met de dieren op haar boerderij. De dieren kunnen bij haar vrij gaan en staan waar ze willen, eten en drinken wat ze willen, omgaan met wie ze willen of alleen zijn als ze dat believen. Ze hebben echt een heerlijk leven. Je komt erachter dat geen enkel dier hetzelfde is, maar net zoals mensen ieder zo zijn eigen karaktertrek heeft, wat hen daardoor zo uniek maakt. Je komt erachter dat ze niet alleen het bekende voer eten, maar voorkeuren hebben voor voer en ook blijken ze allemaal een verschillende voorkeur voor water hebben. De anekdotes zijn ontroerend zoals bijvoorbeeld de anekdote van Grey Hen en ook vaak humorvol zoals bijvoorbeeld de anekdote over Little Dorothy en een aanhanger. De liefde voor de dieren straalt uit de anekdotes.Compliment voor de uitgever dat ze de noten onderaan de bewuste bladzijde hebben geplaatst in plaats van achteraan.Aan het eind van Het geheime leven van de koe van Rosamund Young krijg je leuke en interessante weetjes te lezen over koeien, kippen, varkens en schapen. De mooie foto's maken het boek af.Kortom, als je van koeien houdt, dan is Het geheime leven van de koe van Rosamund Young een echte aanrader. Ook voor diegenen die een stukje vlees en een pak melk alleen uit de supermarkt kennen, is het een mooie eyeopener, het laat je zien waar het van oorsprong vandaan komt.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is schitterend, maakt je vrolijk.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, het maakt nieuwsgierig.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is vlot en beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Wat vond je van de locatie in het boek? Ik wil er heen, het klinkt als een supermooie locatie.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Ik wist al dat ieder dier uniek is en dat dieren vaak intelligenter zijn dan men denkt en dat ze ook gevoelens hebben en de auteur heeft het met dit boek voor mij bevestigd. Ik ga ook anders naar het stukje vlees op mijn bord kijken en bedenken of ik het vlees misschien niet beter bij een keurslager kan halen in plaats van in de supermarkt.Mooie quote in het boek: Koeien zijn net zo divers als mensen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor boeren en koeienliefhebbers.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📘📕📗📙📔Ga je het boek nog een keer lezen? Misschien wel.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een proefdruk, die gaat dus terug in de boekenkast.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Bepaalde stukjes in het boek gaan me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:uitgeverij atlas contact

Van uitgeverij Clavis mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:Naondel -- Krönikor Fran Roda KlostretWaar gaat het boek over? Rabira draagt als jong meisje de zorg voor een magische bron. Dan maakt ze een fout met rampzalige gevolgen: smoorverliefd als ze is, onthult ze de geheimen van de bron aan Iskan, de zoon van de vizier. Gevangen in Iskans harem krijgt ze al gauw gezelschap van andere vrouwen: het nomadenmeisje Garai, de vrouwelijke krijger Sulani, dromenweefster Orseola, en vele anderen. Naondel gaat over vrouwen die alles wat hun lief was achter zich lieten om het Rode Klooster te stichten. In hun eigen woorden vertellen de Oerzusters hun verhaal. Waar vinden ze de kracht om de wereld die ze kennen de rug toe te keren? En wat is de prijs, zowel voor degenen die vluchten als voor degenen die blijven?Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Naondel van Maria Turtschaninoff verwacht je een verhaal te lezen die enerzijds geheim moet blijven, maar anderzijds verteld moet worden opdat het verhaal nooit verloren gaat voor alle toekomstige generaties. Een verhaal waar de dood, maar ook de romantiek de hoofdrollen zullen spelen.Naondel van Maria Turtschaninoff is een verhaal dat laat zien wat macht met een persoon kan doen, wat het met een persoon kan doen als hij de natuur misbruikt, hoe de natuur kan reageren, het is ook het verhaal van geestelijk- en lichamelijk geweld, hoe de vrijheid te (her)vinden.Naondel van Maria Turtschaninoff is het verhaal van zeven vrouwen die ieder op hun eigen manier op een valse manier bij Iskan zijn gekomen. Ze vertellen ieder hun eigen verhaal, waarbij Rabira de hoofdpersoon is. Het laat zien dat het niet alleen laagopgeleide vrouwen zijn die kunnen vallen en zich verliezen voor een knappe adonis, maar ook vrouwen die sterk en slim zijn. Dat het iedere vrouw kan overkomen. Hoe sommigen onder dwang zich laten gebruiken en sommigen proberen niet zwanger te raken. Het verhaal laat zien hoe te overleven na alle wreedheden die je zijn en worden aangedaan, hoe om te gaan met het verlies van dierbaren, al dan niet door jou veroorzaakt, hoe om te gaan met de concubines van je man en hoe om te gaan met de vrouw van man die jou heeft gekozen als een van zijn concubines. Iedere vrouw reageert en gedraagt zich anders. Dat schijn vaak bedriegt. Hoe ze uiteindelijk de kracht vinden om samen alles achter te laten om elders proberen een nieuw en gelukkiger leven te leiden. Of dat ook lukt mag je zelf gaan lezen. Uiteindelijk kan je alleen maar bewondering voor ze hebben. Het is een verhaal met diverse verrassende wendingen en een verrassend plot.Naondel van Maria Turtschaninoff laat je anders naar de natuur kijken, dat geluk niet afhangt van goud en macht hebben over anderen en of de natuur.Ondanks dat Naondel van Maria Turtschaninoff een young adult boek is, is het boek ook leuk voor volwassenen. Het boek is het tweede deel in een serie, maar kan ook los gelezen worden zonder dat je het eerste deel gelezen hebt.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi, past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel mooi, pas over helft van het boek begrijp je waarom er voor deze titel is gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is vlot, beeldend, op een vertellende manier.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaam aan wordt je naar het plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Ja, toch wel, ik had een iets ander plot verwacht.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze zeker.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Garai, omdat ze niet om rijkdom maalt, maar voor de natuur leeft en altijd eerlijk is, er zit geen kwaad in haar.En aan wie had je een hekel en waarom? Iskan, lees het boek maar om te weten waarom ik een hekel aan hem heb.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Heel mooi.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Vooral het verhaal van Rabira heeft me geraakt, hoe ze met alles wat haar werd aangedaan moest zien om te gaan. Je gunt niemand dat. Ook wat de andere vrouwen is aangedaan gun je niemand toe.Mooie quote in het boek: Maar ik wist dat ik mijn oude ik moest wegstoppen in de diepste krochten van mijn geheugen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan iedereen het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor de jongeren die te oud zijn voor kinderboeken, maar nog net te jong zijn voor echte volwassen boeken.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📙📗📕📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het volgende deel ook lezen?Ja, en ook het eerste deel, want dit is een hele mooie serie.Ga je het boek houden of geef je het weg? ik ga het boek aan een vriendin geven die van dit soort boeken houdt.Ga je de verfilming bekijken? Mocht het boek ooit verfilmd worden, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Ja, dat ga ik zeker.Website van de auteur:Maria TurtschaninoffWebsite van de uitgever:Clavis

Van HarperCollinsHolland mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? In 1945 melden duizenden Nederlandse jongens zich aan als oorlogsvrijwilliger om 'onze Rijksgenoten in Indië te bevrijden'. Evert-Jan Nijboer, een boerenzoon met weinig toekomstperspectief en veel idealen, geeft zich op. Hoopvol begint hij aan zijn avontuur, en aan zijn dagboek. De heenreis leest als een jongensboek, maar eenmaal op Java verandert de toon. Hij ziet vrienden sneuvelen, fotografeert massagraven en redt duizenden Javanen van een verbrandingsdood. De reis ontwikkelt zich tot een survivor's story. Bij thuiskomst zwijgt Evert-Jan, zoals zo velen.Zeventig jaar later reist kleinzoon Ronald Nijboer zijn opa achterna, met diens dagboek in de hand. Hij onderzoekt het lot van de oorlogsvrijwilligers, die altijd een status aparte hielden. Waarom zweeg een hele generatie Indiëgangers? En wat zien we, als het zwijgen met verhalen gevuld wordt?Bron: bolOver de auteur:Ronald Nijboer (1987) is schrijver en onderzoeker. Eerder publiceerde hij bij De Correspondent en HP/De Tijd. Door zijn achtergrond als socioloog weet hij als geen ander het persoonlijke verhaal van zijn opa te verweven met de ondergang van Nederlands-Indië.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Tabé Java Tabé Indië van Ronald Nijboer verwacht je een dagboek en briefwisseling van een (oud) militair met zijn familie te lezen. Deels is het ook zo.Je leert de opa van de auteur kennen, uit wat voor nest hij komt en wat zijn beweegredenen zijn om zich vrijwillig aan te melden als oorlogsvrijwilliger om Indië te bevrijden.De reis naar Indië en ervoor, het besluit van Evert-Jan om naar Indië te gaan, hoe dat ging, is een verhaal van hoop en een jongensdroom om 'onze' landgenoten te redden. Pas in Indië krijgt het verhaal een hele andere toon. Ondanks dat Evert-Jan dol is op het land, ziet hij afschuwelijke dingen en maakt hij dingen mee waarover hij later nooit over zal praten omdat ze te gruwelijk voor woorden zijn. Ook krijgt hij op persoonlijk vlak het een en ander te verduren, neemt hij moeilijke keuzes omdat hij op dat moment denkt dat dat het beste is.Het is mooi om te lezen hoe Ronald Nijboer erop kwam om Tabé Java Tabé Indië te schrijven en zelfs deels in zijn opa's voetsporen heeft gestaan door naar de plaatsen te gaan waar zijn opa zo dol op was. Je kunt merken dat hij heel veel onderzoekswerk heeft verricht door de verhalen van tijdgenoten van zijn opa en de verhalen van zijn familie, die zijn opa vroeger hebben gekend, erin heeft geweefd. Dat hij veel heeft nagecheckt, waardoor je een heel goed beeld krijgt van wat er toen in Indië is gebeurd. Ondanks dat Evert-Jan zijn opa is/was, durft hij kritisch te zijn door zich af te vragen of zijn opa wel echt een held was of toch misschien een moordenaar was, of hij ook heeft meegedaan met onnodig moorden en dingen innemen die hem niet toebehoorden. Hij heeft er geen een mooi, spannend jongensboek van gemaakt, maar de realiteit beschreven van hoe het er echt aan toe ging. Tevens lees je hoe de Nederlandse regering in die tijd omging met de militairen en de bewoners van Indië.Ondanks dat het een verhaal is met gruwelijkheden, moet je soms lachen zoals om een bepaalde jeugdherinnering van de auteur met zijn opa.De foto's maken het boek compleet, je krijgt een beter beeld van hoe Evert-Jan eruit zag en wat hij heeft gezien. Even een tip, bekijk de foto's niet voor het slapen gaan of als je gaat eten, want sommige foto's komen schokkend (zacht uitgedrukt) over.Minpuntje is dat de noten achter in het boek staan in plaats van onderaan de bewuste bladzijden.Kortom, als je geïnteresseerd bent in verhalen over de koloniale oorlog, dan is Tabé Java Tabé Indië van Ronald Nijboer zeker een aanrader.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel mooi, goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is vlot en beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel erg origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, ook al lijkt het soms van de hak op de tak te springen, maar dat is niet storend.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Wat vond je van de locaties in het boek? Over het algemeen klinken die heel mooi. Het genoemde bos in Emmeloord stelt inderdaad niet zoveel voor, maar is wel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Nee, daar had ik niet in kunnen leven.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker. Vooral hoe de mensen werden afgeslacht heeft mij geraakt. Ik heb dat vaker in andere boeken gelezen, maar het blijft afschuwelijk. Ik kan me voorstellen dat de toenmalige militairen en al diegenen die de verminkte lijken hebben gezien er niet over konden en/of wilden praten.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die geïnteresseerd is in verhalen over de koloniale oorlog.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📙📘📕Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een recensie-exemplaar, die gaat terug in de boekenkast.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de auteur:RONALD NIJBOERWebsite van de uitgever:HarperCollinsHolland

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Miriam en Carel van Renoij zijn expats die in Nederland een nieuwe start maken na een jarenlang verblijf in het buitenland. Miriam wil schrijver worden. Hun integriteit komt in het geding na publicatie van een verzamelbundel columns, waarvan de opbrengst naar een liefdadigheidsinstelling zal gaan. Uit onverwachte hoek komt er kritiek op de inhoud van het boek. Bovendien blijkt Miriam in zee te zijn gegaan met iemand die het project volledig uit de hand laat lopen, de waarheid naar haar hand zet en Miriam voor de gevolgen laat opdraaien. Een jaar later krijgt ze bericht, dat haar kwelgeest is overleden onder verdachte omstandigheden. Haar dood lijkt aan te sluiten bij dramatische gebeurtenissen, die het leven van Miriam en Carel ontregelden.Een jaar later beschrijft de beklemmende situatie van mensen die tot elkaar veroordeeld zijn om uit een impasse te komen. Wie is slachtoffer, wie dader? De werkelijkheid is niet de waarheid.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Een jaar later van Rita Knijff-Pot krijg je de indruk dat je een verhaal gaat lezen over een zwarte bladzijde uit het voorbije jaar. Het is dan ook een schitterende cover die past bij het boek. Ik mis alleen een veel genoemd vogeltje.Eenmaal in Een jaar later van Rita Knijff-Pot begonnen, is het boek lastig om weg te leggen omdat je wilt weten wat er met de kwelgeest van Miriam is gebeurd, hoe ze is overleden en wie daar verantwoordelijk voor is. Het is zo'n boek dat je enerzijds geregeld aan de kant wilt gooien omdat het geregeld langdradig is, soms saai om te lezen, maar anderzijds kan je het boek ook weer niet aan de kant gooien omdat je te nieuwsgierig bent naar het eind waardoor je toch blijft lezen. Het boek leest als een kabbelend meer waar af en toe even een golf voor verstoring zorgt.Soms is het lastig om te weten of je nu in het heden bent of in het verleden, het duurt soms even voor je dat door hebt.Het is jammer dat er teveel nadruk werd gelegd op een bepaald vogeltje. Het is leuk als het boek over vogels zou gaan, maar in dit geval, voor een roman, vond ik die teveel aanwezig ondanks dat je na het lezen van het boek wijzer bent over dat vogeltje en beter gaat kijken als je langs een meer of een kanaal loopt om te kijken of je het veelgenoemde vogeltje ziet.Het plot is teleurstellend, het is een plot dat eigenlijk nietszeggend is, dat had beter uitgewerkt kunnen worden. Ook het einde van Een jaar later van Rita Knijff-Pot is teleurstellend, lijkt afgeraffeld, tenzij er na dit boek een vervolg komt, dan is het een goed eind. Mocht dat het geval zijn, dan is het te hopen dat het volgende deel mooier is.De belangrijkste onderwerpen zijn: een bepaald vogeltje, proberen om gedaan te krijgen wat je wilt en de dood van de kwelgeest van Miriam.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Nee, ik had er veel meer van verwacht.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Geregeld langdradig, desondanks leest het als een kabbelend meer.Hoe origineel is het verhaal?Redelijk origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Op zich is die goed.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Over het algemeen wel, je wilt weten hoe het eindigt, ondanks dat je tegelijkertijd af en toe het boek aan de kant wilt gooien.Heeft het plot je verrast?Ja, want ik had een totaal ander plot verwacht.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze wel.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Miriam, omdat ze niet tegen onrecht kan.En aan wie had je een hekel en waarom? Nadine, maar kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Die zijn heel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het speelt zich in het heden af en dat gaat me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze. Zonder teveel te verraden, het is ongelooflijk hoe bepaalde mensen met alles weg kunnen komen.Mooie quote in het boek: 'De werkelijkheid is niet de waarheid,' had ze zachtjes gezegd.Zou je het boek aanraden? Als je een boek wilt lezen waar niet al teveel gekke dingen in gebeuren, dan is het een aanrader.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📙📔Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, dat ga ik niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek aan een vriendin geven.Ga je de verfilming bekijken? Voor zover ik weet is er nog geen verfilming van het boek en ik verwacht ook niet dat die er komt, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek mij lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien, hangt van het boek af.Website van de auteur:Rita Knijff-PotWebsite van de uitgever:Uitgeverij Aspekt

De Amerikaanse journalist Fields reist met enige tegenzin naar Voorhorst om de beroemde schrijver Iris Kouwenaar te interviewen. Al gauw wordt hij overrompeld door een fascinatie voor de raadselachtige relatie tussen Iris en haar huisgenoot Kay.Hij dringt hun leven binnen en observeert de totale toewijding waarmee Kay haar steeds zieker wordende vriendin verzorgt. In hun eigen kleine wereld, tussen de muren van een slaapkamer in West-Friesland, zijn de twee vrouwen aan elkaar overgeleverd.Bij het zien van de saaie cover van Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen weet je niet wat je moet verwachten. Het was misschien mooier geweest als op de cover een foto van Iris in bed was geplaatst, dan had je een klein tipje van de sluier gehad van waar het boek over zou kunnen gaan. De titel doet geheimzinnig aan, je wilt weten wat ermee bedoeld wordt, waarom de meisjes vergeten moeten worden. Het is een titel, waarvan je later in het boek pas door krijgt, die bij het boek past.Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen is een verhaal waarvan je niet helemaal weet wat je ermee aan moet, maar je wilt toch steeds verder lezen als je er eenmaal in bent begonnen. Je wilt weten hoe het verder gaat lopen, wat de precieze band is tussen Iris & Kay, waarom mensen niet mogen weten wat er echt achter de deuren van het huisje in West-Friesland gebeurd, of Fields uiteindelijk gesnapt wordt, wie hem als eerste zal snappen en hoe hij zich eruit zal praten.Soms is het verhaal wat warrig en moet je een stukje een paar keer terug lezen om het te begrijpen en dan nog kan het even duren voor je het stukje echt begrijpt.Er zijn een paar spannende momenten zoals tijdens een autorit van Amsterdam naar het West-Friese dorpje. Je gaat spontaan op je nagels bijten omdat je niet weet hoe het gaat lopen.Er staan prachtige zinnen in zoals: "Of eigenlijk, of ik de liefde voor een geliefde verloor." en 'Ik herinner me dat ik zei dat vriendschap net zo waarachtig kan zijn als romantische liefde.' Een hoofdstuk is haast poëtisch geschreven met zinnen van wat Iris zich herinnert.Het plot komt als een verrassing en deels toch ook weer niet omdat je, als je het verhaal goed hebt gelezen, het ook wel had aan kunnen zien komen.Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen is een verhaal over vriendschap dat meer is dan een gewone vriendschap, obsessie voor iemand hebben, onzekerheid en jaloezie. Je krijgt bewondering voor Fields, ook al keur je niet alles goed wat hij doet. Met Iris en ook met Kay, kan je alleen maar medelijden hebben. Kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden.Kortom; als je van een mysterieuze verhalen houdt, dan is Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen zeker een aanrader.Hoeveel boekjes geef je dit boek?

Van uitgeverij HarperCollinsHolland mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:All The Good ThingsWaar gaat het boek over? Een meisje van twintig, dat voorlopig de gevangenis niet uit mag. Wat is er gebeurd?Beth, net twintig jaar, zit in de gevangenis. Ze praat liever niet over haar leven daarvoor of over waarom ze daar zit. Totdat haar therapeut haar vraagt een lijst te maken van de goede dingen in haar leven: Pleegvader nr. 1, flirten in de bioscoop, de geur van een pasgeboren baby. Ze laat liefde zien, vriendschap en moederschap. Maar vooral de rauwe randen van het volwassen worden in een omgeving die geen kindertijd tolereert.Alle goede dingen is een verbluffende psychologische roman over liefde, spijt en hoop. Zelfs lezers die al kunnen vermoeden wat er is gebeurd, voelen de grond onder zich wegzinken zodra de ontknoping zich aandient.Bron: bolOver de auteur:Alle goede dingen is het romandebuut van prijswinnende auteur Clare Fisher (Londen, 1987). Fisher werd gehuldigd als spread the World's Rising Star en won de London Short Story prize. Ze studeerde Creative Writing en geeft hier ook les in, onder andere in een vrouwengevangenis.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de schitterende cover van Alle goede dingen van Clare Fisher verwacht je een boek te lezen over een persoon die het niet makkelijk heeft gehad in haar leven en daarvan wegloopt. Dat ze alleen nog maar goede dingen die haar overkomen of waar ze van houdt op gaat schrijven.Alle goede dingen van Clare Fisher is vanuit de hoofdpersoon geschreven waardoor je alles vanuit haar belevenis leest. Je leert haar stukje bij beetje steeds beter kennen. Het is een verrassend eerlijk, aangrijpend verhaal waar niets mooier is gemaakt dan dat het was. Je wordt heen en weer geslingerd van het heden naar het verleden en weer terug, maar dat is niet storend ondanks dat het soms even onduidelijk is of je nu in het heden of in het verleden bent. Bij de laatste hoofdstukken wordt de spanning opgevoerd en wil je weten wat er is gebeurd. Ondanks dat je wel een vermoeden hebt, komt het plot toch als een mokerslag bij je binnen.Alle goede dingen van Clare Fisher kent geregeld ontroerende momenten, zoals bijvoorbeeld dat De Lee samen met anderen het eten deelt met Beth. Aan humor ontbreekt het niet zoals bijvoorbeeld hoe Chantalle reageerde op mannen die haar willen. Je leeft mee met Beth, je hebt met haar te doen en soms wil je haar even oppeppen.Voor veel vrouwen zal het stukje over ongesteld heel bekend voorkomen en Beth alleen maar gelijk kunnen geven bij een opmerking die ze erover maakt. Ook zullen veel vrouwen die zwanger zijn geweest of zwanger zijn bepaalde stukjes over de zwangerschap herkennen.De hoofdstukken in Alle goede dingen van Clare Fisher hebben elk een eigen, passende titel die aangeeft waar het over zou kunnen gaan, maar soms ook misleidt omdat je soms het ergste vreest, maar dat het dan mee blijkt te vallen ondanks dat het een aangrijpend verhaal blijft. Het zijn goede, pakkende zinnen waardoor het niet alleen het verhaal is, dat je aanmoedigt om verder te lezen, maar ook de pakkende zinnen.Alle goede dingen van Clare Fisher laat zien wat het met iemand kan doen als het al op jonge leeftijd belangrijke mensen moet missen. Wat voor gevoel die persoon kan krijgen en hoe die daar op kan reageren. Hoe dat meegenomen kan worden naar de toekomst. Het is een verhaal van hopen dat alles goed komt, smachten naar liefde, omgaan met verlies, volwassen moeten zijn terwijl je dat eigenlijk nog niet bent, mensen proberen te vertrouwen.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is schitterend.Wat vind je van de titel van het boek? Die past bij het boek, want daar draait het uiteindelijk om.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Het is een heel origineel verhaal.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaam aan wordt je naar het plot geleid. Ondertussen leer je Beth kennen en krijg je zelfs begrip voor haar.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Deels niet, maar dat is niet erg.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze zeker.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Erika, omdat ze Beth niet laat vallen.En aan wie had je een hekel en waarom? Phil, maar kan niet zeggen waarom, want dan zou ik teveel verraden.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Sommige locaties, zoals het park, klinkt mooi, maar waar Beth woonde, klinkt niet echt mooi.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze. Het laat zien dat als je al op jonge leeftijd mensen uit je leven hebt zien gaan, het lastig is om te geloven dat mensen je echt leuk vinden en bevriend met je willen blijven, dat ze niet op een dag ook vertrekken om wat voor reden dan ook. Dat het lastig is om iemand te vertrouwen.Mooie quote in het boek: Mens-zijn is meer dan alleen verbonden zijn met anderen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor jonge vrouwen.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📕📙📔📘Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek aan een vriendin geven.Ga je de verfilming bekijken? Mocht er ooit een verfilming komen, dan ga ik die niet kijken omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de auteur:Clare Fisher - WriterWebsite van de uitgever:HarperCollinsHolland

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Op het duinWindgedragen duinzand schuurt de blondekust tot liggenzonder schroomnatuurlijk.Genietend ondergaat ze bovenstaandgekuist door shawl en mutsoverstijgend eigen bramenvruchteloos verhakt tot spaan.Ontspannen vergeet ze afgeleidspijt op tand getrokkendoor zorgeloos ondergaanvan zon in zee.Op het duin is een van de dertig graden was gedichten uit de bundel Bonte Was. Colien Rijnders verdeelde de gedichten van haar debuutbundel in dertig graden was, zestig graden was en negentig graden was al naar gelang luchtigheid en zwartgalligheid van de gedichten. Als een bonte verzameling gewassen kledingstukken mogen ze nu drogen in de wind.Bron: bolWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover en de titel van Bonte was van Colien Rijnders verwacht je een gedichtenbundel met gedichten over de was te lezen, waardoor je misschien anders naar je was gaat kijken.Bonte was van Colien Rijnders is opgedeeld in drie wasbeurten: dertig graden, zestig graden en negentig graden. Elke wasbeurt heeft zo zijn bijpassende gedichten. De gedichten gaan over het algemeen over het leven zoals bijvoorbeeld 'Niks', de dood zoals bijvoorbeeld 'Dooie woordjes' en de natuur zoals bijvoorbeeld 'Het bos'. Er is gespeeld met de taal zoals in 'Vette jus', er zijn her en der fantasiewoorden gebruikt zoals bijvoorbeeld in 'Dertig jaar later' en soms zijn de er herhalende woorden in een gedicht gebruikt zoals bijvoorbeeld in 'Sterven'. Doordat de gedichten op een beeldende manier geschreven zijn, zie je het allemaal zo voor je. De gedichten zijn niet zo lang, zodat je ook tussendoor of als je bijvoorbeeld bij de dokter of de tandarts op je beurt moet wachten, een gedicht kan lezen ter afleiding van je zorgen.Bepaalde gedichten zijn liefdevol, zoals 'Droom-oma'. Het gedicht 'Stiekem spel' zal voor velen herkenbaar zijn omdat ze het zelf vast en zeker ook wel een stiekem gespeeld hebben of stiekem gedacht hebben om het te spelen. 'Het lijk' is een gedicht die binnen komt. Het is een gedicht over leven en dood en alles wat daarbij komt kijken.De gedichten kunnen soms zwartgallig overkomen en een andere keer komen ze weer luchtig over, alsof het er niet meer toe doet.De foto's, in zowel kleur als zwart-wit, zijn een mooie aanvulling.Kortom, als je van gedichten houdt die over het leven, de dood en de natuur gaan, dan is Bonte was van Colien Rijnders zeker een aanrader. Het is ook een mooi boekje voor als je een reading challenge moet halen, want het boek is zo uit, binnen hooguit twee uur.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Niet helemaal, maar dat is niet erg.Wat vind je van de cover? Die is mooi.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is beeldend, soms lekker fantasievol.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze met het gedicht 'Droom-oma', ook al klopt het voor mijn oma niet helemaal, toch deed het me deels aan mijn oma denken.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek zeker aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die van gedichten houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📔📕📙📗Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek weggeven.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:Uitgeverij Aspekt

Van uitgeverij Zilver Bron mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Het gaat er hard aan toe op het Arnhems lyceum. Op de eerste dag nade zomervakantie wordt er in de aula een seksfilmpje van een leerlingvertoond. Het slachtoffer raakt dezelfde dag nog vermist. Geen opzichzelf staand incident: vlak voor de zomervakantie verdween er ookeen meisje dat na een week naakt en dood werd teruggevonden. Wieer achter zitten, is geen raadsel. The bitches from hell terroriseren de heleschool, maar er is volgens de politie onvoldoende bewijs. Zij kunnenniets doen.Met gevaar voor eigen leven probeert een groepje leerlingen bewijzente verzamelen van de weerzinwekkende dingen die zich online en in reallife voordoen. Zullen ze op tijd zijn voor de verdwenen Kat? En welke rolspeelt de nieuwe scholiere Amber in dit alles?Een verhaal over cyberpesten en afpersing dat dichter bij de werkelijkheidligt dan velen denken.Bron: bolOver de auteur:Mariska Kool is als orthopedagoog werkzaam op verschillende scholen. Ze weet haar werk te combineren met haar andere grote passie: verhalen. Naast het schrijven van boeken en musicals, schrijft ze spellen (LARP) voor educatieve doeleinden.Bron: achterkant boek.Wat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Bloedzusters van Mariska Kool verwacht je een duister verhaal te gaan lezen, een verhaal vol met intriges en geheimen. Alleen als brildrager had ik moeite om de rode tekst op de achterkant te lezen. Als die één of twee tinten lichter was geweest, dan was die beter leesbaar. Misschien een idee voor een volgende druk?Gelijk bij het lezen van de proloog van Bloedzusters van Mariska Kool word je nieuwsgierig, wil je verder lezen. Je wilt weten over wie het gaat, hoe die persoon daar is gekomen en waarom.Elk hoofdstuk wordt verteld door een ander persoon, waardoor je een goed beeld krijgt van de gebeurtenissen, maar ook de personen zelf beter leert kennen. Vrees niet dat het onduidelijk is wie er aan het woord is, want boven elk hoofdstuk staat wie er aan het woord is.Tijdens het lezen krijg je te doen met bepaalde personen omdat ze koste wat kost erbij willen horen, voor anderen kan je alleen maar bewondering hebben omdat ze opkomen voor anderen en aan anderen kan je alleen maar een grote hekel hebben om wat ze hebben gedaan.Op het moment dat je denkt te weten welke kant het opgaat of wie de hoofdschuldige is, blijkt het verhaal een totaal andere wending te krijgen en blijkt een van de hoofdschuldigen een totaal ander persoon te zijn, eentje die je nooit had verwacht. Toch, als je het verhaal goed leest, dan had je al een vermoeden kunnen hebben.Voor velen zal het Bloedzusters van Mariska Kool (deels) herkenbaar zijn. Eenieder die ooit gepest is op school, weet hoe het voelt om gepest te worden. Alleen kan het voor de kinderen die heden ten dage gepest worden, vele malen erger zijn dan voor de kinderen die van voor het internettijdperk en voor hen kon het al erg zijn. Dit boek belicht dat heel goed. Ook een van de bekende Nederlanders is goed erin verwerkt. Je hoort hem op zijn bekende manier praten, drammen. Het is goed dat Mariska Kool dit onder de aandacht heeft gebracht in Bloedzusters, zodat men kan zien wat de gevolgen van pesten kunnen zijn. Zeker heden ten dage, dat iedereen met een smartphone alles kan opnemen, online zetten en ermee kan chanteren. Dat ook scholen en ouders alerter zouden zijn en het serieus nemen als iemand zegt dat die gepest wordt of dat er iemand gepest wordt.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, al duurt het even voor je de titel door hebt.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is vlot, beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaam wordt je naar het plot geleid, pas bij de laatste hoofdstukken gaat het in een stroomversnelling.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Ja, dat heeft het, maar achteraf gezien had ik het kunnen weten door een opmerking die eerder over een van de personen is gemaakt.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Amber, omdat ze een stoere meid is die niet bang is uitgevallen en mensen op hun plek durft te zetten als het moet.En aan wie had je een hekel en waarom? Ik ben er nog niet uit aan wie ik nu een grotere hekel heb.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersonen?Met sommige wel en met anderen niet.Wat vond je van de locaties in het boek? Arnhem is een mooie stad.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Ik leef erin en dat gaat me goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft ze zeker. Ik ben ook gepest op school en ben blij dat er toen nog geen mobieltjes en internet was. Het lijkt me verschrikkelijk als er ongepaste filmpjes van jou op het internet staan. Dat men je daarmee kan chanteren.Mooie quote in het boek: Eline heeft vanochtend blijkbaar weer verwaantjes op bij haar cruesli.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor pubers, maar ook voor ouders, leraren en een ieder die met kinderen werkt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📙📕📔Ga je het boek nog een keer lezen? Nee, één keer vind ik genoeg.Ga je het boek houden of geef je het weg? Ik ga het boek weggeven zodat anderen het boek ook kunnen lezen.Ga je de verfilming bekijken? Er is (nog) geen verfilming van het boek, maar ik verwacht wel dat die er ooit komt. Mocht het boek ooit verfilmd worden, dan ga ik die niet kijken, omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Dit boek gaat me nog wel even bezig houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.

Een vrouw is belust op wraak. Na een moeizame jeugd in een obscuur dorp, een afwisselig liefdesleven en een hobbelig arbeidsparcours spreekt ze over mensen en ervaringen die haar ooit het leven zuur maakten. Eerherstel en erkenning krijgen is haar doel.De schitterende cover van Western van Delphine Lecomte geeft je dankzij het font, de kleurkeuze en de kogelgaten duidelijk weer hoe de gedichten zouden kunnen zijn. Tegelijkertijd wil je onbewust het boek schoonvegen omdat je het gevoel hebt dat er een paar stoffige vlekjes op zitten, maar schijn bedriegt.Western van Delphine Lecompte is opgedeeld in zes delen; Intro, Part One, Part Two, Part Three, Part Four en Deleted scene, alsof je een toneelstuk in delen leest. De vier Parts hebben een toepasselijke titel waarbij je al snel door hebt waar het bewuste Part over zal kunnen gaan.Gelijk bij de intro van Western van Delphine Lecompte wordt je nieuwsgierig naar de volgende delen. Je kan merken dat ze wil afrekenen met het verleden door de woede en gekte die ze uit, maar soms is ze ook liefdevol, zeker over bepaalde mensen en een andere keer begint ze liefdevol, ontroerend, om vervolgens een gedicht met een botte bijl te eindigen zoals in bijvoorbeeld "De visser met de blaasgalg". Sommige gedichten moet je een paar keer overlezen om ze te begrijpen. Bepaalde personen keren steeds terug in de gedichten zoals de zeepzieder en de analfabetische jongenshoer. De auteur heeft heel veel fantasie, speelt graag met woorden, soms spaart ze zichzelf ook niet zoals in "Volleybal, koken, droefenis". Ze steekt ook graag de draak met zichzelf, zoals in "De achterlijke bakker en de scrupuleloze dichteres". Geregeld moet je om een gedicht lachen zoals bijvoorbeeld in "Noem me nabootsing, noem me landerigheid, noem me verveling". Het zijn een soort miniverhaaltjes, maar dan in dichtvorm, waarbij de spanning wordt opgebouwd. De auteur zou sommige gedichten zo in een club voor stand-up comedians kunnen vertellen, zoals bijvoorbeeld het gedicht "Een geitenboerderij en genialiteit".Een enkele keer moet je als Nederlander even nadenken over een Vlaams woord, zoals 'kuiste', dat in het Nederlands natuurlijk 'schoonmaakte' is, maar dat is niet storend.Het is een heel aparte, bijzondere dichtstijl waar je van moet houden. Mensen die er niet van houden als er grof taalgebruik wordt gebruikt, kunnen dit boek beter maar niet lezen, maar mocht je geen problemen hebben met de grove taal, dan is Western van Delphine Lecompte zeker een aanrader.

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Zijn vriendin pikt het niet langer dat Frank steeds zwijgt over zijnopdrachten, en verbreekt hun relatie. Het lot van een commandodie geheime missies uitvoert; een open, eerlijke relatie is dan nietmeer mogelijk. Af en toe een 'eendagsvlieg' daar moet hij het meedoen. Bij zijn oude dienstmaten kan hij weer even zichzelf zijn.Hij geniet van hun mooie verhalen. Over de trainingsstage vanBerry's Vlaamse opa bijvoorbeeld, ook een paracommando, inhet oude Kamp Vogelsang.Waarom is hij, in het bezit van een licence to kill, geworden wiehij nu is? Om daarachter te komen gaat hij op zoek naar zijn ouders,die hij nooit heeft gekend. Op een van zijn reizen ontmoethij een bijzondere vrouw, die zijn lief voor altijd zou kunnenworden. Dan moet hij wel zijn leefwijze drastisch veranderen,maar of hij daartoe in staat is?In de schaduw van het bestaan is een zoektocht naar de wareliefde.Bron: bolOver de auteur:Jan van Rijthoven is dichter en theatermaker. Schrijft liedteksten en korte verhalen. In 2013 verscheen zijn debuutroman Julia, het besluit van Chartres. Daarna volgde De Vermogensbeheerder. In de schaduw van het bestaan is zijn derde roman.Wat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van In de schaduw van het bestaan van Jan van Rijthoven verwacht je een mysterieus verhaal te lezen over een persoon die wel bestaat, maar ook weer niet, omdat ze eigenlijk niet echt mag bestaan.Op een vlotte, beeldende manier is In de schaduw van het bestaan van Jan van Rijthoven geschreven. Het zijn verhalen in verhalen met als rode draad het op zoek gaan naar waar Frank vandaan komt, wie zijn ouders zijn, waarom hij is geworden wie hij is, op zoek naar de ware liefde en zijn bezoekjes aan zijn zus en nichtje. Tussen de zoektochten door maakt Frank van alles mee wat het daglicht niet kan verdragen, wat ook nooit naar buiten mag komen. Geregeld zit je op het puntje van je stoel omdat je wilt weten hoe het verder gaat lopen. De missies komen soms zo ongeloofwaardig over, dat je gelooft dat het wel waar moet zijn, omdat je dat niet kan verzinnen, zoals bijvoorbeeld de missie in hoofdstuk 6. Sorry, kan er niets over vertellen, want dan zou ik teveel verraden.Langzaamaan wordt je via diverse missies naar het verrassende plot geleid. Stiekem hoop je op een mooie afloop. Of dat ook zo is mag je zelf gaan lezen.Je krijgt enerzijds bewondering voor Frank, maar anderzijds vraag je je ook af of bepaalde zaken niet anders gehandeld konden worden, maar je krijgt er wel begrip voor en gaat bij jezelf te rade wat jij zou doen als je in zijn schoenen stond.Ondanks dat het een verhaal is met emotionele momenten, geregeld hard overkomt, moet je soms ook lachen zoals bijvoorbeeld de laatste paar zinnen op de laatste bladzijde of om het verzonnen woord veelventerij.In de schaduw van het bestaan van Jan van Rijthoven is een verhaal met hedendaagse onderwerpen zoals bijvoorbeeld IS, Afghanistan, de zoektocht naar de ware liefde en loverboys. Sommige lezers, zullen bepaalde onderwerpen zoals het verhaal over het internaat of het verhaal van vlak na de oorlog herkennen, wat pijnlijk kan zijn.Kortom, als je van romans met een diepgaand verhaal houdt, dan is In de schaduw van het bestaan van Jan van Rijthoven een echte aanrader.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is schitterend, dat mysterieuze past bij het verhaal.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel goed gekozen, want daar draait het verhaal om.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is vlot, beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Heel origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, langzaam aan wordt je via diverse missies naar het plot geleid en ontdek je of Frank erachter komt wie zijn ouders zijn, of ze nog leven en of hij de ware liefde heeft gevonden.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Ja, ik had een ander plot verwacht.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze. Het zouden zomaar mensen kunnen zijn die je kent.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Lily, omdat ze een heel ander, leuker persoon is dan verwacht.En aan wie had je een hekel en waarom? Dat zijn er teveel om op te noemen.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Dat denk ik wel, maar ik zou bepaalde dingen dan niet willen weten.Wat vond je van de locaties in het boek? Sommige zijn mooi, andere wat minder.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het verhaal speelt zich in de huidige tijd af en dat gaat me tot nu toe goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij. De verhalen van Nora en Lily hebben me geraakt, maar ook wat Frank op het internaat heeft beleefd en hoe hij dat heeft afgehandeld heeft me geraakt. Het is iets wat je eens in de zoveel tijd weer in de media hoort om er vervolgens weer een tijd niets meer over te horen. Je weet dat het helaas nog steeds gebeurd en dat helaas vaak in de beroemde doofpot wordt gestopt.Mooie quote in het boek: Om schurken te vangen moet je zelf ook het een en ander op je kerfstok hebben, nog steeds een waarheid als een koe!Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die van romans met diepgaande verhalen houdt.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📗📕📙📔Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het boek gaat terug in de boekenkast zodat mijn man het boek ook kan lezen.Ga je de verfilming bekijken? Er is (nog) geen verfilming van het boek, maar mocht die er ooit komen, dan ga ik die niet kijken omdat ik het verhaal liever in mijn hoofd hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek mij lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel, hangt van het boek af.Website van de uitgever:Uitgeverij Aspekt

Van uitgeverij Scriptum mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Binnenvaartschepen - vast aanwezig in ons oneindig laagland. Vanaf een hoge brug of op de wal, wachtend achter gesloten slagbomen, hoor en zie je ze voortglijden - de stuurhut dwars op het schip, auto op het dek, een keffend hondje in het gangboord, op de achtersteven wappert een vlag...Daar glijdt een geheel eigen wereld langs. Langzaam maar gestaag verdwijnt die in het verschiet. Weg...Karin Anema is in die wereld gestapt. Ze heeft haar ogen en oren de kost gegeven. Wat voor mensen zijn dat, die schippers? Ze heeft ze in actie gezien. Is er iets bij alle verschillen wat hen verbindt? Ze heeft naar de schippers geluisterd. Naar hun verhalen. Over hun strijd om het bestaan. Over vroeger. Over de toekomst.Met de komst van de Kaapverdiër Antonio aan boord van de Neerlandia, van schipper Jopie, een einzelgänger, komen er nog weer andere invloeden binnen. Met de reconstructie van hun levens legt Karin Anema de binnenvaartcultuur bloot.De grote rivieren regelen het ritme van Boegwater. Op en neer de Rijn, op en neer naar Antwerpen, op en neer de Donau. Vroeger met veel contacten, nu alleen nog bij een aanvaring.

In Engel uit de voorstad van Roland Steijns wordt het dagboek van een lichtwezen ontmanteld. Een samenvatting van gebeurtenissen die zich in het verleden hebben genesteld en waarvan sommige in het heden nog zullen uitbroeden. Gecodeerde verhalen die in de gedachten van de lezer worden ontcijferd.Mystiek, liefde en trouwDe cover van Engel uit de voorstad van Roland Steijns geeft een triest gevoel. Al die namen van overledenen, op die van de auteur na. Sommigen hebben een boodschap. Je wordt nieuwsgierig naar wie die personen waren bij leven. Wat ze deden en hoe hun leven was. De titel heeft iets troostends, alsof ze waakt over al die overledenen.Het boek begint met twee woorden met elk hun woorden voor betekenis erbij. Woorden die voor eenieder anders zijn, maar voor de meesten wel herkenbaar. Daarna is het boek opgedeeld in drie delen: Mystiek, Liefde en Rouw, met bijpassende gedichten. Het zijn gedichten die je raken en die je laten nadenken. Soms moet je ze een paar keer overlezen om het te begrijpen, maar dan nog kan of wil je ze niet begrijpen zoals bijvoorbeeld in het gedicht Haven. Waarbij je eerst het idee hebt dat het over iets totaal anders gaat om daarna onverwachts te eindigen op een manier die je niet kan of wil begrijpen.Troost in gedichtenSommige rouwgedichten komen troostend over, zoals bijvoorbeeld Afstand. De titel klinkt wat kil, maar na het lezen van het gedicht kan je er alleen maar troost in vinden en hoop je dat het laatste vaak gebeurt als je een geliefde bent verloren. Andere gedichten toveren een glimlach op je gezicht, omdat je het herkent, zoals Hartritme. Bij veel gedichten heb je het gevoel dat de auteur het zelf heeft meegemaakt, zoals in Kinderparadijs. Voor sommige ouders zal het gedicht herkenbaar zijn. Je voelt het verdriet en de spijt in het gedicht.Gedichten die je rakenVoor iedereen staan er wel een of meerdere gedichten in Engel uit de voorstad van Roland Steijns waar hij of zij zich in herkent. Eenieder zal de gedichten misschien anders interpreteren dan de auteur bedoeld had, maar dat is niet erg. Het belangrijkste is dat de gedichten overkomen, dat ze raken. Bij ondergetekende kwamen ze in ieder geval over en veel gedichten raakten me diep zoals bijvoorbeeld Eerlijk leven, wat voor mij persoonlijk heel herkenbaar is.Kortom, Engel uit de voorstad van Roland Steijns is voor iedereen die van gedichten houdt waardoor je aan het denken wordt gezet en die van gedichten houdt met een boodschap erin verwerkt.Hoeveel boekjes geef je het boek?

Van uitgeverij De Arbeiderspers mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Sint-Petersburg en de Tsjaikovski's - een nieuwe grote historische roman van de meester in het genreKolja is acht jaar oud en doofstom als de gebroeders Modest en Pjotr Iljitsj Tsjaikovski zich over hem ontfermen. Zeventien jaar lang trekken zij met hem op. Reizend door Europa bevrijden zij de jongen uit zijn isolement.Wanneer Pjotr Iljitsj in 1893 in Sint-Petersburg overlijdt, twijfelt Kolja, inmiddels 25, direct aan de officiële doodsoorzaak, cholera. De ware toedracht wordt angstvallig verzwegen, maar stilte kent voor een dove als Kolja geen geheimen. Drie dagen - tot de staatsbegrafenis - heeft hij om de waarheid te achterhalen. Maar terwijl Sint-Petersburg gonst van de geruchten, rijst de vraag of hij de Tsjaikovski's, die hem leerden spreken, niet beter dient door nu te zwijgen.

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? Een boek dat ons leert op een Volgens Harm zijn wij mensen geen speelballen van het lot, maar kunnen we zelf ons leven een diepere betekenis geven. Daarvoor moeten we bewust gebruikmaken van de krachten in onze geest. Hoe kunnen we die geestkracht mobiliseren? Hoe kunnen we onszelf bevrijden van grootheidswaan of van een minderwaardigheidsgevoel? Hoe gaan we om met verwachtingen, van onszelf en van anderen? Hoe kunnen we boven angsten uitgroeien naar evenwicht, rust en vrede in onszelf? Deze en andere thema's komen aan de orde. Ter ondersteuning zijn er veel praktijkvoorbeelden, oefeningen en affirmaties opgenomen.Bron: bolOver de auteur:Harm Wagenmakers is Auteur en Beeldend kunstenaar.Bron: achterkant boekWat vind je van het boek? Bij het zien van de cover van Geestkracht van Harm Wagenmakers verwacht je een boek te gaan lezen waarbij je leert om je geest tot rust te manen, om weer in het reine met lichaam en geest te komen als je het gevoel hebt dat beide niet meer synchroon lopen.Ondanks dat Geestkracht van Harm Wagenmakers voornamelijk gericht is op het geloof in God, is het niet storend. Het is overigens voor te stellen dat mensen die niet geloven, dat wel storend zullen vinden.Het is op een rustgevende, soms poëtische manier geschreven, waardoor je tijdens het lezen vanzelf tot rust komt. De auteur houdt je geregeld een spiegel voor (wat pijn kan kan doen) en laat je nadenken over van alles en nog wat zoals bijvoorbeeld over waarom je denkt over jezelf zoals je over jezelf denkt en over waarom je boos wordt. Hij verwijt je niets, maar gaat er begripvol mee om, neemt zichzelf af en toe op de hak door bijvoorbeeld te schrijven dat hij begrijpt dat je denkt dat je het allemaal wel gelooft, maar dat het echt werkt als je je ervoor openstelt. Af en toe komt hij met een affirmatie die je op jezelf kan toepassen, als een soort mantra kan gaan gebruiken zoals bijvoorbeeld het welbekende 'Ik ben een liefdevol mens!'De oefeningen in Geestkracht van Harm Wagenmakers ga je ook daadwerkelijk doen, of je nu wilt of niet. Vrees niet dat het hele moeilijke oefeningen zijn, want dat zijn ze niet, het zijn makkelijke oefeningen, maar ook hier geldt dat je er open voor moet staan.De genoemde praktijkvoorbeelden, zijn mooie voorbeelden van dat wat de auteur aanraadt, echt werkt. Het zijn soms herkenbare praktijkvoorbeelden waar je jezelf in kan herkennen. De gebeden maken het boek af. Het zijn gebeden die raken en je anders naar bepaalde dingen laat kijken waardoor je meer waardering voor alles krijgt.Kortom, als je jezelf onrustig voelt, overbezorgd bent, angstig, minderwaardig of misschien wel altijd kwaad bent om niets, dan is Geestkracht van Harm Wagenmakers een echte aanrader om te lezen, maar zoals gezegd, je moet er geen probleem mee hebben dat het voornamelijk op het geloof in God is gericht.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het wel.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi, rustgevend. Past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is heel mooi, past bij het boek.Wat vind je van de schrijfstijl? Het is op een rustgevende, haast poëtische manier geschreven.Hoe origineel is het verhaal?Niet echt origineel, want er zijn er heel veel boeken met dezelfde soort onderwerpen, maar dat is niet erg.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker, je wilt weten wat voor tips er nog meer zijn die je op jezelf zou kunnen toepassen.Heeft de auteur je kunnen raken?Ja, dat heeft hij zeker en dan met name het stukje van dat het soms beter is om bepaalde personen los te laten. Dat heeft me echt aangegrepen. Het stukje over aan iemand denken kwam me bekend voor, omdat mijn man en ik dat geregeld hebben. We denken dan aan iets en de ander zegt dan geregeld dat hij daar ook aan dacht of net aan zat te denken dat hij dat wilde/trek in had.Mooie quote in het boek: Dood is leven in een andere dimensie, buiten zwaartekracht en tijd, zonder aardse beperkingen.Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aan iedereen aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor eenieder die problemen heeft met zijn geest en die wil genezen.

De titel verwijst naar een op batiktechniek gebaseerd kleurrijk textiel, ontworpen en gefabriceerd in Nederland en voornamelijk verkocht en gedragen in Afrika. Even kleurrijk en (doorgaans) vrolijk zijn deze gedichten, doordrenkt met verschillende culturele grondstoffen uit Europa en Afrika, met een bijna meedogenloze vitaliteit.De cover van Wax Hollandais van Abdelkader Benali heeft iets weg van een Afrikaanse stof die Afrikaanse vrouwen dragen. De titel daarentegen doet vermoeden dat het gedichten zijn met een knipoog naar Nederland. Er zullen dan ook maar weinig mensen begrijpen dat de titel verwijst naar een Nederlands bedrijf, Vlisco, en weten dat het een Nederlands bedrijf is dat al meer dan 170 jaar een begrip is voor de stijlvolle Afrikaanse vrouw. De stoffen van Vlisco worden van generatie op generatie doorgegeven vanwege hun betekenis en verbondenheid met de Afrikaanse cultuur.De gedichten in Wax Hollandais van Abdelkader Benali zijn op een speelse, soms humorvolle manier geschreven.Ontroerend, maar tegelijkertijd ook hartverscheurend is het eerste verhaal, De ontdekking van de poëzie. Het laat je tevens nadenken.Veel gedichten in Wax Hollandais van Abdelkader Benali lopen anders af dan je in eerste instantie verwacht zoals in De polsstokhoogspringster, waarbij de romantiek ervan af spat en waarbij je een ander eind verwacht.Abdelkader Benali laat in Wax Hollandais in het deel Urbi et orbi zijn kijk op diverse Nederlandse plaatsen zien zoals hij het ziet. Al moet je bepaalde gedeeltes in de gedichten uiteraard met een korreltje zout nemen, maar ze zijn over het algemeen wel herkenbaar.Voor veertig plussers zal het gedicht Dordrecht, of beter gezegd, de folder die erin genoemd wordt, bekend voorkomen, misschien zelfs even terug naar hun jeugd brengen en denken aan de keren dat ze hebben gekeken welke foto er die week op de achterkant staat.Hoe waar is het gedicht Ode aan de vrijwilliger waar iedere vrijwilliger zich in zal herkennen.Uiteraard kan Wax Hollandais van Abdelkader Benali met een titel, die verwijst naar een Nederlands bedrijf en stoffen maakt voor de stijlvolle Afrikaanse vrouw, niet zonder een mooie ode aan het bedrijf. Het gedicht Vlisco is dan ook een schitterende ode aan het bedrijf.Dubbelzinnig is het gedicht De luit van mijn oom, die licht erotisch is.Je wordt meegenomen naar Marokko in onder andere de gedichten Tanger, 2014, I en Tanger, 2014, II en naar Spanje in het gedicht Granada.Er wordt de draak gestoken met de inburgering in Inburgering 2.0 en in Een poging tot een autobiografie wordt de draak gestoken met een ieder die iets van de auteur wil weten, waarin hij op een nette manier laat weten dat het eigenlijk niemand wat aangaat.Kortom; Wax Hollandais van Abdelkader Benali is een echte aanrader voor eenieder die van speelse, humorvolle en kleurrijke gedichten houdt.

Van uitgeverij De Fontein mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Oorspronkelijke titel:The Fifth LetterWaar gaat het boek over? Al op de middelbare school waren Joni, Deb, Eden en Trina de beste vriendinnen. Ze deelden altijd alles – roddels, verliefdheden, geheimen. Maar sindsdien zijn hun levens elk een eigen richting op gegaan, en zelfs hun jaarlijkse weekje weg met z'n vieren voelt steeds meer als een verplichting.Dit jaar heeft Joni een plan: eindelijk weer eens écht naar elkaar luisteren. Elk van hen schrijft een brief, met daarin een geheim dat ze nog nooit met elkaar gedeeld hebben. De uitkomst maakt pijnlijk duidelijk dat ze elkaar lang niet zo goed kenden als ze dachten. Dan ontdekt Joni een vijfde brief, een brief waarin een van hen vertelt hoezeer ze een van haar vriendinnen háát om iets wat jaren geleden is gebeurd, en hoe vaak ze op het punt heeft gestaan haar iets aan te doen.Wie van hen heeft dit geschreven? En wie kan Joni nog vertrouwen?Bron: bolOver de auteur:Nicola Moriarty is romanschrijver, copywriter en moeder van twee jonge (maar behoorlijk eigenzinnige) dochters.Tussen haar diverse banen, het moeder worden en haar universitaire opleiding door begon ze met schrijven. En daar kan ze inmiddels niet meer mee stoppen.Nicola woont in het noordwestelijke gedeelte van Sydney en heeft vier zusjes en een broer.Bron: Laatste bladzijde van het boekWat vind je van het boek? De cover van De vijfde brief van Nicola Moriarty maakt nieuwsgierig. Je wilt weten wat voor rol die aansteker speelt en of die vlek nu een wijnvlek is of een bloedvlek.Als je eenmaal de proloog van De vijfde brief van Nicola Moriarty hebt gelezen, wil je alleen nog maar verder lezen. Je wilt weten wie die vijfde brief heeft geschreven en waarom zij dat heeft geschreven. Wat zit erachter die frustraties en aan wie heeft die persoon zo'n hekel?Je wordt heen en weer geslingerd tussen het heden en verleden waarbij er af en toe ook terug gekeken wordt naar de tijd hoe ze elkaar hebben leren kennen en hun schooltijd. Geregeld moet je lachen, vooral om Joni en haar biecht aan de pastoor. Je ziet ze zo samen zitten ieder aan hun kant. De een heel verhaal ophangend, waarbij ze eerst onhandig vertelt hoe ze erbij kwam om te gaan biechten, en de ander vol interesse luisterend en haar tussendoor onderbreekt om een vraag te stellen of een opmerking te plaatsen. Soms is het even spannend, dan wil je weten hoe een bepaald stukje afloopt, maar je wilt ook de reden weten, waarom er zo gereageerd werd. Tussen de eerste hoofdstukken door lees je steeds een stukje uit de vijfde brief. Steeds als je denkt dat je weet wie de vijfde brief heeft geschreven, krijg je een tegendeel te lezen en begin je een ander te vermoeden. De uiteindelijke briefschrijfster is dan ook een totale verrassing, zij was de laatste waar je aan dacht. Een bepaald stukje is wel erg voorspelbaar, maar de verrassende wendingen en het plot maakt alles goed. Het is mooi dat de auteur er aan het eind voor heeft gekozen om te laten weten hoe het met de vier vriendinnen nu gaat en hoe hun leven tot nu toe is gelopen, wat ze nu doen.De belangrijkste vragen in De vijfde brief van Nicola Moriarty zijn: hoe goed kennen ze elkaar? Hebben ze echt geen geheimen voor elkaar of houden ze allevier de schijn op en blijken ze allemaal zo hun geheimen te hebben waar ze het liever niet over willen hebben? Het laat je ook naar je eigen vriendenkring kijken. Je begint je af te vragen hoe goed jij je vrienden kent en of je ook geheimen hebt voor ze en andersom, zij ook voor jou. Tegelijkertijd kunnen bepaalde dingen herkenbaar zijn zoals bijvoorbeeld de onzekerheid over het moederschap en over hoe je naar anderen kijkt.Kortom, als je van young adult romans houdt met een mooi verhaal, dan is De vijfde brief van Nicola Moriarty een echte aanrader.Voldeed het boek aan je verwachtingen?Ja, dat deed het boek.Wat vind je van de cover? Die is heel mooi, past bij het boek.Wat vind je van de titel van het boek? Die is goed gekozen, daar draait het uiteindelijk om.Wat vind je van de schrijfstijl? Die is lekker vlot, beeldend.Hoe origineel is het verhaal?Redelijk origineel.Wat vind je van de opbouw van het verhaal?Die is goed, je wordt langzaam via diverse wendingen naar het verrassende plot geleid.Zat je direct in het verhaal?Ja, ik zat er direct in.Weet dit boek je aandacht vast te houden?Dat weet het boek zeker.Heeft het plot je verrast?Ja, dat heeft het plot zeker.Zijn de karakters in het boek geloofwaardig?Ja, dat zijn ze.Welke persoon vond je het leukst en waarom? Joni, omdat ze eigenlijk, ondanks haar stunts, gewoon heel leuk is en ik herken mezelf ook wel een klein beetje in haar, zoals bijvoorbeeld het kiezen van de 'verkeerde' plaatsen omdat ze online er zo mooi uit zagen, maar in het echt eigenlijk tegen valt.En aan wie had je een hekel en waarom? Ik had aan een paar personen een hekel, maar toen ik het boek uit had, had ik dat niet niet meer.Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?Ja, dat denk ik wel.Wat vond je van de locaties in het boek? Over het algemeen wel mooi.Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?Het verhaal speelt zich in de huidige tijd af en dat gaat me tot nu toe goed af.Heeft de auteur je kunnen raken?Raken is een groot woord, maar het boek zet je wel aan het denken. Je gaat wel even kijken naar je eigen vrienden en vraagt je af hoe goed je ze eigenlijk kent.Mooie quote in het boek: "Zeg, bent u nou een pastoor of een psycholoog?"Zou je het boek aanraden? Ja, ik kan het boek aanraden.Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?Voor de jong volwassenen.Hoeveel boekjes geef je het boek? 📙📕📔📘Ga je het boek nog een keer lezen? Ik denk het niet.Ga je het boek houden of geef je het weg? Het is een leesexemplaar, die gaat weer terug in de boekenkast.Ga je de verfilming bekijken? Voor zover ik weet is er (nog) geen verfilming, maar mocht die er ooit komen, wat ik wel verwacht, dan ga ik die niet kijken omdat ik het verhaal liever in gedachten hou zoals ik het gelezen heb.Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?Ik denk niet dat het boek mij lang bezig gaat houden.Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? Misschien wel.Leesfragment:Ga naar de site van uitgeverij De Fontein en klik onderaan op de link Lees hier het eerste hoofdstuk.Website van de auteur:NICOLA MORIARTYWebsite van de uitgever:UITGEVERIJ De Fontein

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.Waar gaat het boek over? De verborgen hand is de roman over vriendschap, liefde, het leven en de dood. Een succesvolle vertaler van toneelliteratuur is de rechterhand van een controversiële, heftig experimenterende regisseur die naam maakt met eigenzinnige, spraakmakende voorstellingen. De regisseur eist het uiterste van zijn acteurs en van zijn vertaler, vooral als hij ernstig ziek wordt en zijn laatste opvoering bedenkt. Het vertalen van dit stuk wordt de inzet van de strijd om de hoofdrollen. Bovendien wil de vertaler zijn vriendschap voor de regisseur tot uiting brengen. In zijn laatste weken is de regisseur omringd door actrices die hem verzorgen, zij verhinderen elk contact. Het uiteindelijke toneelproject bestaat uit de dood van de regisseur, diens crematie en de eerste, dramatische opvoering van het stuk, waarin het toneelspel, de werkelijkheid en muziek van vrouwelijke componisten de toeschouwers en de lezers verbazen.