Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Subtitel:
45 jaar politie Amsterdam
Waar gaat het boek over?
Dit boek gaat over mijn 45 jarig dienstverband bij de Amsterdamse politie. In 1972 begonnen als 17-jarig broekie met de opleiding op de politieschool aan de Sloterweg in Amsterdam. Na het behalen van mijn politiediploma losgelaten in de grote boze wereld. Politieposthuis, Nieuwmarktrellen. Dit maakte wel indruk. Daarna veel meegemaakt zoals de brand van hotel Polen waar enkele tientallen hotelgasten om het leven kwamen en het overlijden van collega Gabrielle. In dit boek probeer ik enkele situaties te beschrijven van wat ik tegengekomen ben tijdens mijn werk. Nu is het niet alleen kommer en kwel wat ik meegemaakt heb. Ik heb ook heel veel gelachen. Ik heb een selectie gemaakt van de zaken die ik heb meegemaakt.
Bron: bol
Omslagontwerp:
Lisa Dijkhuizen
Binnenwerk:
Lisa Dijkhuizen
Jaar van verschijnen:
2025
ISBN:
9789464872569
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
104
Boekcategorie:
Waargebeurd
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de mooie cover van Getuige van de straat van Koos Bekker zullen veel mensen die het politiegebouw kennen, meteen weten waar die staat en misschien ook wel de agent op de cover kennen. Anderen zullen er nieuwsgierig naar worden.
De titel spreekt voor zichzelf. Je weet meteen dat het een boek is over wat er op straat allemaal gebeurt.
De subtitel geeft goed weer wat je kunt verwachten. Je hebt meteen het gevoel dat het voor vijfenveertig jaar politiewerk een wel erg dun boek is. Je kunt je haast niet voorstellen dat er zo weinig is te vertellen over al die jaren. Vooral omdat je weet dat er in al die jaren veel veranderd en ook gebeurd is. Je hoopt dan ook op een vervolg als je het boek uit hebt, want de verhalen van de auteur smaken naar meer. Het zou zelfs leuk zijn als hij sommige verhalen, zoals over het nachtwerk en wat hij allemaal heeft meegemaakt met de vele bezoekers, wat meer zou uitbreiden.
De foto’s in het boek maken het boek compleet. De foto’s, ook de verhalen, zijn een mooie tijdreis terug in de tijd. De ‘oudere’ lezers zullen het een en ander herkennen op diverse foto’s, zoals de politieauto uit de jaren zeventig. De vijftigers en ouder hebben die vaak zien rijden op de wegen. Sommigen zelfs erin, of als arrestant of als politieagent.
Over het algemeen zijn de hoofdstukken kort, waardoor je dit boek makkelijk even tussendoor kunt lezen, zoals tijdens een korte pauze of als je ergens op moet wachten. Doordat dit een dun boek is en de verhalen vlot weglezen, is dit boek uitermate geschikt voor als je een reading challenge te halen hebt. Je hebt het boek namelijk in één middag uit.
In Getuige van de straat vertelt Koos Bekker over zijn tijd bij de politie. Van hoe hij is begonnen, tot aan zijn pensionering en alles ertussenin. De auteur vertelt op welke afdelingen hij heeft gewerkt, wat hij allemaal heeft meegemaakt, wat hij van het een en ander vond, welke indrukken hem zijn bijgebleven, de leuke en minder leuke kanten van het vak en wat voor impact diverse zaken op hem hebben gehad, wat het betekende voor hem en zijn vrouw.
Getuige van de straat van Koos Bekker is een indrukwekkende verhalenbundel vol met verhalen over wat de auteur in zijn jaren bij de politie heeft meegemaakt. Het zijn stuk voor stuk indrukwekkende verhalen. In het eerste verhaal vertelt hij wanneer en waar hij geboren is en hoe hij bij de politie is gekomen. Een beroep dat zijn ouders niet voor hem in gedachten hadden, zijn vader had iets anders in gedachten. Het stukje laat daarmee zien waarom het altijd goed is om naar je kind te kijken en te luisteren van wat hij of zij kan en wat hij of zij echt wil, anders krijg je hetgeen de auteur zelf heeft mogen ervaren. Gelukkig was er iemand anders die de auteur het juiste beroep aanraadde. Helaas heeft hij niet laten weten of zijn vader later niet alsnog trots was op hem.
De auteur is open en eerlijk dat hij blij was dat hij de opleiding intern moest doen en wat er anders van de opleiding was gekomen. Dat stukje laat zien dat het soms beter is als iemand een tijdje intern ergens gaat voor het beroep dat hij of zij wil uitoefenen.
Het is indrukwekkend om te lezen dat de auteur op veel verschillende afdelingen bij de politie heeft gewerkt. Hij heeft het vak duidelijk van veel kanten gezien en ervaren. Daardoor kon hij ook aangeven welke afdeling hij liever niet deed en waarom niet. Je begrijpt hem als je dat leest. Daar moet je toch sterk, ook psychisch, in de schoenen voor staan. Je vraagt je af of je dat zou aankunnen.
Het is mooi dat hij naar een andere afdeling kon gaan en daar met plezier heeft gewerkt. Hij laat daar overigens ook mee zien dat politiewerk heel veel afdelingen kent, dat een politieagent niet alleen maar, zoals veel mensen denken, bonnetjes uitschrijft. Dat het veel meer inhoudt. Sowieso komt dat in de verhalen goed naar voren. De auteur laat met zijn verhalen zien dat een politieagent weliswaar bekeuringen uitdeelt als het moet, zelfs bekende Nederlanders ontkomen er niet aan, zoals een bekende Nederlander, die dubbel geparkeerd stond in een dure straat, heeft mogen ervaren, maar dat het werk veel meer inhoudt. Dat ze ook ingezet worden bij diverse gelegenheden, zoals 4 mei.
Vooral vroeger kon men makkelijk bij de politie terecht. Soms kwamen ex-gevangenen, zoals iemand die een nachtje in de cel heeft overnacht nadat hij uit een artiestencafé is meegenomen door de politie, terug. De ‘oudere’ Amsterdammers zullen het artiestencafé De Schakel zich vast nog kunnen herinneren en even eraan terugdenken.
De auteur laat met zijn verhalen goed zien dat het niet altijd makkelijk was en is, zoals met het aanhouden van de bunzing. Hoe dat zit mag je in dit boek gaan lezen. 😉 In ieder geval wordt dan alles uit de kast gehaald om een dader op te pakken. Soms doen de omstanders al het voorwerk en houden ze als één man hun mond als er iets is gebeurd met de dader. Je vraagt je wel af of dat tegenwoordig nog zo makkelijk zou gaan of dat er dan iemand aangeklaagd wordt door de dader.
Het is overigens goed van de auteur dat hij vertelt dat de politie melding maakt als ze bijvoorbeeld op iemand hebben geschoten of een politiehond iemand heeft gepakt en waarom dat dan is gebeurd en wat er dan gebeurt. Je begrijpt daardoor beter dat hogerhand er ook naar kijkt en verder beslist.
Soms moet je lachen, zoals als hij op een keer op zijn plaats werd gezet door de vrouw des huizes bij een huiselijk geweldmelding. Soms is het beter om je er niet (teveel) mee te bemoeien, ook niet als agent, zeker als je net bent begonnen.
Sommige verhalen zijn schokkend om te lezen en veel ‘oudere’ lezers zullen zich bepaalde gebeurtenissen nog wel herinneren, zoals een brand in een hotel. Je kunt je voorstellen dat de auteur daar vandaag de dag nog steeds af en toe aan moet denken, net zoals aan de dood van een collega waar hij veel mee heeft opgetrokken. Dat laatste laat goed zien dat het niet makkelijk is om de nabestaanden van iets ergs op de hoogte te brengen, dat ze onderling overleggen wie dat gaat doen.
Soms zit je met je open mond te lezen over de bizarre dingen die hij heeft meegemaakt, zoals tijdens een bezoek aan Amerika, waar hij als getuige moest komen voor een zaak. Het is bizar, ook al ken je de verhalen, om te lezen hoe ze daar omgaan met de daders en hoe ze erover denken.
Het is mooi dat hij ook zijn mening over bepaalde dingen durft te geven, zoals de vorming van de Nationale Politie. Bij het lezen van de werkelijke reden van de Nationale Politie, moet je gelijk denken aan andere overheidsdiensten die samengevoegd zijn, zoals vele gemeenten. Je beseft dat wat men als excuus geeft en de werkelijke reden ver uit elkaar liggen.
Je moet veel verhalen in het boek wel in het tijdsbeeld plaatsen. Dat wat nu haast niet meer voor te stellen is, kon men vroeger niet anders, omdat er nog geen smartphones en computers waren, zoals hoe men toen communiceerde en hoe men de administratie deed.
Kortom, Getuige van de straat van Koos Bekker geeft een mooi kijkje achter de schermen van het werk van de politie. Doordat de auteur op diverse afdelingen heeft gewerkt en veel heeft meegemaakt tijdens zijn werkzame leven, is het een indrukwekkende verhalenbundel geworden. Je hoopt dat de auteur er een vervolg op maakt, want hij kan vast nog veel meer verhalen vertellen over zijn tijd bij de politie.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een mooie cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen, want daar draait het om in dit boek.
Wat vind je van de subtitel van het boek?
De subtitel is erg goed gekozen. Je krijgt een tipje van de sluier van wat je te wachten staat.
Wat vind je van de schrijfstijl?
De verhalen zijn stuk voor stuk op een vertellende manier geschreven. Tijdens het lezen heb je het gevoel dat de auteur bij jou aan tafel zit met een kop koffie en zijn verhalen vertelt.
Wat vind je van de opbouw van de verhalen?
De verhalen zijn stuk voor stuk goed opgebouwd.
Zat je direct in de verhalen?
Ja, ik zat direct in de verhalen.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal aan een verhaal begint, kun je niet meer stoppen met lezen, omdat je wilt weten hoe het verhaal afloopt.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals met verhaal over een vrouw die is gestorven in bed, heeft me geraakt, maar ook het verhaal van de brand in een hotel en zo zijn er meer verhalen die me geraakt hebben, zoals de gijzeling van de Indonesische ambassade.
Quote die me raakte:
Op dit bureau heb ik geleerd dat je gelukkig moet zijn met de kleine dingen in het leven.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van waargebeurde verhalen houdt over en bij de politie.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📘📔📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Als hij met nog een boek komt, dan ga ik die zeker lezen.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties