Van Bert Vos mocht ik zijn boek recenseren. Ik wil hem daar hartelijk voor danken.
Waar gaat het boek over?
Schrijver Reinout Reynaerts runt een pension in de Thaise badplaats Hua Hin. Hij denkt er rust en zichzelf te vinden, maar komt in aanraking met de duistere kant van het Land van de Glimlach
Schrijver en reiziger Reinout Reynaerts emigreert naar Thailand om een pension uit te baten in de badplaats Hua Hin. Zijn dagen vullen zich met hangen aan de toog van zijn guesthouse waar vriend Joe de scepter zwaait, wandelingen langs de branding en zijn vriendschap met Noi, een vrouw uit het nachtleven. Maar achter het paradijs dat hij denkt te vinden, ontdekt hij een andere werkelijkheid vol uitbuiting, armoede, eenzaamheid, slavernij, prostitutie en verloren levens. Ook zijn eigen demonen uit het verleden laten hem niet los. Wanneer hij ingrijpt bij de mishandeling van twee jonge bloemenverkopers, brengt hij zichzelf in gevaar. Een confrontatie met een minderjarige prostituee zet zijn ideaalbeeld van het land van de glimlach verder op losse schroeven. Wegkijken kan niet meer. Reinout moet kiezen en die keuze verandert alles.
Bron: bol
Over de auteur:
Bert Vos woont in Amersfoort. Hij werkte in de GGZ en als woonbegeleider in een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Daarnaast schreef hij voor bladen, kranten, huis-aan-huisbladen en een reismagazine. Tegenwoordig is hij vooral op social media actief. Naast schrijven is Zuidoost-Azië zijn grote passie. Na een bijzondere ontmoeting in een pension in de Thaise badplaats Hua Hin, gerund door een Nederlander, rijpte het idee voor een roman. Dat bleef lang liggen totdat het pensioen naderde en hij aan het werk ging aan zijn bureau achter zijn laptop. Wat resulteerde in Paradijs in Hua Hin, zijn eerste roman.
Bron: achterkant boek
Jaar van verschijnen:
2026
Druk:
Eerste druk
ISBN:
9789465442976
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
162
Boekcategorie:
Literatuur & romans
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er goed voor om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de mooie cover van Paradijs in Hua Hin van Bert Vos wil je weten waar het strand is en waarom men voor de stoel op het strand heeft gekozen om op de cover te zetten. Je wilt weten van wie die stoel is, of dat het een strandstoel is voor eenieder die even lekker wil zitten op het strand om van de zonsondergang te genieten. Dan ben je benieuwd naar de verhalen van de stoel, als die kon praten. In ieder geval wilde je dat je zelf, op het moment dat je het boek in je handen hebt, in die stoel kon gaan zitten en genieten van de zonsondergang en de bijbehorende geluiden van het strand.
Het enige jammere van de cover is, is dat ‘in Hua Hin’ niet goed leesbaar is. Men had beter de titel een contrasterende kleur kunnen geven, zoals navy of diep donkerblauw. Men had ook voor een slagschaduw of een rand om de letters kunnen kiezen, zoals wit of heel licht, tegen het wit aan, oranje of geel, zodat de titel beter leesbaar was geweest.
De titel maakt je nieuwsgierig naar het verhaal. Je wilt weten hoe je ‘paradijs’ moet interpreteren. Moet je het letterlijk of figuurlijk nemen? Al snel wordt duidelijk wat ermee bedoeld wordt en dat wordt nog een paar keer herhaald. Wilde je eerst door de titel en de coverfoto nog naar Hua Hin, als je het boek uit hebt, vraag je je af of je dat nog wel wilt.
In Paradijs in Hua Hin van Bert Vos is de hoofdpersoon geëmigreerd naar Thailand en baat een pension uit. Hij heeft zo zijn dagelijkse routines, zoals aan bootjes bouwen aan de toog van zijn guesthouse, een vriend van hem, Joe, zwaait daar de scepter, wandelingen langs de branding, op het strand werken aan zijn script (waar hij ook zijn rituelen heeft, zoals iets kopen van een verkoopster die er geregeld komt) en ‘s avonds naar een paar barretjes, onder andere naar een bar waar een vriendin van hem werkt, maar of ze echt gelukkig is, is maar de vraag.
Hoe langer de hoofdpersoon in het paradijs is, hoe meer hij ziet en hoort en hoe minder vrolijk hij ervan wordt. Het paradijs blijkt helemaal niet het paradijs te zijn wat de hoofdpersoon steeds heeft gedacht. De keiharde werkelijkheid blijkt totaal anders te zijn. Bij het ingrijpen van twee jonge bloemenverkopers brengt hij zichzelf in gevaar en de confrontatie met een jonge prostituee zet zijn ideaalbeeld van het land met de glimlach helemaal op losse schroeven.
Ondertussen worstelt hij ook nog eens met demonen uit het verleden, waardoor wegkijken steeds moeilijker wordt. Hij moet dan ook op een gegeven moment kiezen.
Meteen vanaf de eerste zin in Paradijs in Hua Hin van Bert Vos zit je in het verhaal en wil je verder lezen. Er is iets dat je daartoe uitnodigt. Toch vraag je je op een gegeven moment af wanneer er wat spanning komt, omdat het voor je gevoel net niet te saai is, maar ook niet spannend. Het wordt tijd dat er iets gaat gebeuren. Grappig genoeg lijkt dat voor de hoofdpersoon ook wel te gelden als hij op een gegeven moment uit zijn slof schiet tegen een verkoper. Gelukkig wordt het wachten beloond, want al snel komt er een stukje waarbij je in spanning zit, je wilt weten hoe het zal aflopen als de hoofdpersoon ergens achteraan gaat. Je hoopt aan de ene kant dat hij niet betrapt wordt, maar dan zou het wel weer saai worden, je hoopt dan ook anderzijds dat hij wel betrapt wordt, zodat het nog even spannend blijft over hoe hij zich eruit weet te redden of dat hij uiteindelijk hulp zal krijgen van iemand die hem gaat redden.
Je hebt soms bewondering voor bepaalde personen, zoals iemand die zich weet in te houden bij een ladyboy terwijl hij eigenlijk iets anders wil doen met hem. Ook als lezer zou je dat het liefste willen doen.
Vanaf dan wisselen de rustige momenten zich voor korte of langere tijd af met een aantal spannende momenten, zoals als iemand zijn belofte na gaat komen.
Het verhaal kent diverse verrassende wendingen die je niet ziet aankomen, zoals wanneer iemand weer thuiskomt. Je zit dat stukje met schrik te lezen, maar tegelijkertijd met verwondering van hoe de journalisten erop duiken en hoe snel ze weer weg zijn.
Het verhaal eindigt met een plot die je niet ziet aankomen, omdat je een iets ander plot had verwacht.
Bert Vos heeft zich in Paradijs in Hua Hin erg goed ingeleefd in de personages. De belangrijkste personages heeft hij goed weten uit te diepen. Hij heeft er goed aangedaan om niet meteen met de hele achtergrond van bepaalde personen te komen, maar dat te verdelen over het verhaal, waardoor je steeds meer komt te weten over die personen en begint te begrijpen waarom een persoon een droom heeft die geregeld terugkomt in een iets andere gedaante. Dat laatste kan voor veel mensen (deels) herkenbaar zijn, omdat ze zelf ook dromen hebben die geregeld of eens in de zoveel tijd terugkomen in een iets andere gedaante.
Je hebt te doen met verschillende personages, zoals met een jong meisje waar dingen mee gebeuren die niet kunnen. Geen enkel kind gun je zoiets en je bent blij om te lezen dat er meer mensen zo over denken. Je hoopt dat er ooit een tijd komt dat de wantoestanden (zacht uitgedrukt) met kinderen, maar ook met volwassenen, ooit tot een ver verleden zullen horen.
Het is goed van de auteur dat hij, hoe afschuwelijk ook, de wantoestanden van uitbuiting, misbruik, slavernij en prostitutie in het verhaal heeft verwerkt. Ook al is het een fictief verhaal, het zou namelijk zomaar waargebeurd kunnen zijn, omdat het in het echt helaas ook nog steeds voorkomt in Thailand en helaas ook daarbuiten. Het zet je aan het denken waarom dat nog steeds allemaal gebeurd, ook al wordt het langzaamaan minder. Sowieso wordt je geregeld aan het denken gezet, zoals over ontsnappen, lijden en begrijpen.
Waar de auteur ook goed aan heeft gedaan, is dat hij een paar raadzaamheden in het verhaal heeft verwerkt als je niet in de cel wilt belanden, zoals over de afbeelding van de koning en nog een beroemd iemand. Sowieso is het raadzaam om je in te lezen over wat wel en niet is toegestaan in een plaats waar je naartoe gaat, zo voorkom je problemen.
Kortom, Paradijs in Hua Hin van Bert Vos laat goed zien wat armoede met mensen kan doen, hoe ver ze kunnen gaan voor geld, maar ook wat een slechte jeugd met iemand kan doen, waar dat toe kan leiden en wat het met iemand kan doen als hij zijn dierbaarste heeft verloren. Het verhaal laat een kant van Thailand zien wat veel mensen liever niet zien.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een mooie cover die bij het boek past. Het is alleen jammer dat ‘in Hua Hin’ niet goed leesbaar is. Beter was het geweest als men voor een contrasterende kleur had gekozen of een lichte rand om de letters van de titel. Dan was de titel beter leesbaar geweest.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen. Het is een nieuwsgierig makende titel. Je wilt weten of je de titel letterlijk of figuurlijk moet nemen.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een vlotte en beeldende manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Helaas is het boek erg actueel en zal dat, vrees ik, altijd blijven, ook al zullen de wantoestanden uiteindelijk minder worden, maar helaas zal niet alles uiteindelijk voor altijd verdwijnen, zoals de prostitutie door jonge meisjes. Het zou mooi zijn als dat wel ooit tot het verre verleden zal horen.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd. De auteur heeft er goed aangedaan om niet meteen alles van bepaalde personen te verklappen, maar het te verdelen over het verhaal, waardoor je steeds meer komt te weten over die personen.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal in het boek bent begonnen, kun je het boek niet meer wegleggen, vooral tegen het eind heb je er moeite mee.
Heeft het plot je verrast?
Ja, het plot heeft me verrast, ik had een iets ander plot verwacht.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
Ik heb geen favoriet persoon in dit boek.
En aan wie had je een hekel en waarom?
Ik ben er nog niet uit aan wie ik een grotere hekel heb.
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Ja, ik zou wel bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon.
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Van sommige personen begrijp ik ze, ook al keur ik niet alles goed, zoals waarom een jonge vrouw, meisje nog, het werk doet wat ze doet, maar van andere personen begrijp ik ze totaal niet, zoals van een persoon die niet normaal kan doen tegen kinderen.
Wat vond je van de locaties in het boek?
Hua Hin klinkt mooi en ik zou de plaats ook graag willen bezoeken vanwege zijn schoonheid.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals hoe twee bloemenkinderen worden behandeld heeft me geraakt, maar ook waarom een jonge vrouw, meisje nog, haar ouders heeft verlaten en wat er uiteindelijk met haar gebeurd, heeft me geraakt en zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals van een vrouw die iets ergs heeft meegemaakt in haar jeugd.
Quote die me raakte:
Naïef, als de zoveelste met hoop op een beter leven.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van verhalen houdt die waargebeurd kunnen zijn.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Leesfragment:
Ga naar de website van boek scout om een leesfragment van dit boek te lezen.
Website van de auteur:
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties