Welkom op Mijn Blog!

Spoiler alert. Mocht je onderstaande films niet hebben gezien, raad ik je aan om te wachten met het bekijken van dit blog totdat je de films hebt gezien, omdat ze van elke film iets belangrijks verraden.

Bovenstaande foto komt van Wikipedia. We hebben helaas geen foto's, want die zijn we vergeten te maken. 

Ik mag graag brood bakken, omdat ik het vele malen lekkerder vind dan dat fabrieksbrood van de supermarkten. Tegenwoordig zijn er ook nog maar weinig bakkers die zelfgemaakt brood bakken. Veel bakkers bestellen tegenwoordig helaas hun brood uit de fabriek. Op Urk zitten in ieder geval twee bakkers waarvan ik weet dat ze zelf brood bakken, maar om nu steeds naar Urk te gaan voor een vers gebakken brood is ook zoiets. 

Met het ouder worden word ik steeds zekerder van mezelf. Er zijn steeds minder momenten dat ik onzeker ben, maar evengoed zijn die er nog genoeg. Gelukkig kan ik er wel beter mee omgaan dan vroeger. Als ik weer een onzeker moment heb, dan probeer ik te bedenken dat ik mijn best heb gedaan en op dat moment niet meer kon doen dan ik heb gedaan.

Deze vliegende vogels staan in Dierenrijk kleurboek van Millie Marotta.

Ja, dieren zijn net zo belangrijk als mensen. Mensen kunnen niet zonder dieren leven, omdat veel dieren zorgen voor de natuur (denk aan lieveheersbeestjes die de bladluizen van de planten eten), ons voedsel (denk aan bijen die voor honing zorgen) en ze maken bijvoorbeeld het leven van mensen een stuk vrolijker (honden en katten zijn daar meesters in). Andersom kunnen veel dieren, denk aan huisdieren, niet zonder mensen leven, omdat veel huisdieren het niet zouden redden in de natuur, de natuur die mooi is, maar tegelijkertijd ook keihard kan zijn, zeker voor de wat 'zwakkere' dieren. Dat laatste geldt overigens ook voor wilde dieren. Zonder menselijke hulp zouden ze het  uiteindelijk niet redden. Dankzij veel mensen sterven bepaalde dieren ook niet uit. Zo zijn er meer redenen waarom dieren net zo belangrijk zijn als mensen.

Er zijn veel dingen die ik te vaak uitstel. Ik heb ook altijd een excuus ervoor om ze uit te stellen, maar als ik er eenmaal mee bezig ben en het heb gedaan, dan valt het achteraf meestal mee en vraag ik me af waarom ik dat zo lang heb uitgesteld. Hieronder mijn willekeurige top vijf in willekeurige volgorde van wat ik allemaal te vaak uitstel.

Ik ben een kei in doemscenario's verzinnen en ik doe dat nooit bewust. Mijn hersenen nemen op zijn tijd graag een loopje met mij. Als mijn man net weg is ergens naartoe en ik hoor even later allerlei sirenes van ambulances, brandweer en politie, dan vrees ik dat er wat met hem is gebeurd en ik ben dan ook altijd blij als ik in Whatsapp zie dat er gelukkig niets met hem is gebeurd. Uiteraard hoop ik dat al die sirenes voor de ander voor niets waren en dat het meeviel. Is er iets met onze kat, dan vrees ik ook het ergste en ook dat blijkt achteraf vaak loos alarm en heb ik me voor niets het ergste in mijn hoofd gehaald. Als de dokter even wacht met antwoord geven of bedenkelijk kijkt, dan vrees ik ook het ergste en ook dat valt meestal mee. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Bij al die vrezen verzint mijn brein de gekste en de ergste doemscenario's. Ik probeer mezelf dan wel gerust te stellen door te proberen te bedenken dat al die doemscenario's nergens opslaan en dat het vast wel meevalt, dat er niets ernstigs is gebeurd en dat het goedkomt, maar dat lukt me niet altijd. Ik ben pas echt gerustgesteld als ik zeker weet dat er niets met mijn man is gebeurd, dat alles goed is met onze kat, dat de dokter zegt dat het niets ernstigs is, enzovoort.

Ja, dat ben ik zeker. Ik ga nogal eens te lang door, omdat ik nog even iets wil afmaken waar ik op dat moment mee bezig ben, ook al zegt mijn lichaam dat ik beter even een pauze kan nemen, maar mijn hoofd denkt daar dan anders over en wil pas pauze als het af is. In de loop der jaren heb ik wel geleerd om wat minder eigenwijs te zijn ten koste van mezelf, maar er zijn nog genoeg momenten dat ik erg eigenwijs ben ten koste van mezelf.

Ik ga niet ver voor geld. Ik wil het op een eerlijke manier verdienen, maar niet tegen elke prijs, zoals geld verdienen met een beroep waar ik niet achter sta, zoals als telefoniste die een product moet aansmeren aan mensen. Ik heb er een hekel aan als men mij belt om een product, dienst, of wat dan ook aan te smeren, dat wil ik een ander dus ook niet aandoen. Ik verdien liever wat minder bij een bedrijf waar ik achter sta, dan bij een bedrijf waar ik veel geld kan verdienen, maar niet achter sta. Dat laatste is voor beide partijen niet goed, omdat ik dan chagrijnig word en uiteindelijk de kans groot is dat ik me ziek ga melden, omdat ik het niet meer aankan, omdat ik iets doe wat me niet zint.

Het hangt van mijn bui, van wie het vraagt en wat voor belofte het is af of ik een belofte doe of niet. Bij de een doe ik makkelijker beloften dan bij de ander. Tegenwoordig zeg ik, als iemand wil dat ik iets doe en ik het wel wil, maar niet kan beloven wanneer, dat ik het wel wil doen, maar niet precies kan beloven wanneer ik dat doe. Zo stoot ik niemand voor het hoofd en heb ik ook niet het gevoel dat ik snel moet zijn. Als ik echt iets niet wil, dan zeg ik dat ook. Geheimen daarentegen, kan ik wel altijd en makkelijk beloven dat ik die niet door vertel, maar komt het aan op iets doen, dan hangt het, zoals gezegd, van de persoon en wat het is af.

Mijn droomhuis is een oud herenhuis. Zo'n huis dat al eeuwenlang bestaat en levendige verhalen zou kunnen vertellen als de muren konden praten. Verhalen over vorige bewoners en over bezoekers. Het huis heeft veel glas-in-loodramen en kamers met moderne dingen, zoals stopcontacten en internet, maar die nog wel de sfeer van tijden geleden hebben, zoals een ouderwets bad op pootjes in de badkamer, granieten vloer in de hal bij de voordeur, oude, houten vloeren in elke kamer, sierlijsten op plafonds en muren, granieten aanrechtblad in de keuken en sierlijke, houten trappen met van die mooie, houten trapleuningen. De tuin is in Japanse sferen, met veel planten, bloemen bomen en een rustgevende vijver.