Kloostergeheimen - Paul van der Mark

Van Elikser UITGEVERIJ mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 

Verraad in de Tweede Wereldoorlog, een foto die een golf van herinneringen oproept aan een bruisende avond met vriendinnen, een drugsexperiment dat uitmondt in een strijd op leven en dood en een ontmoeting met een mysterieuze pater op het Franse platteland. Op het eerste gezicht lijken ze niets met elkaar te maken te hebben. Maar schijn bedriegt. Het verleden sluimert in de schaduw, en wanneer geheimen langzaam aan het licht komen, komt er steeds meer op het spel te staan. Liefde, verraad en gevaar wisselen elkaar af. Een verhaal vol onverwachte wendingen, dat je hart sneller doet kloppen en je niet meer loslaat.  

Bron: bol

Over de auteur:

Eerder betoverde Paul van der Mark lezers met Het lavendelmeisje, waarin Marinde Jacobs haar eerste avontuur beleefde. Nu is ze terug, en de inzet is hoger dan ooit in dit meeslepende boek vol romantiek en suspense. 

Bron: achterkant boek

Omslagontwerp:

Evelien Veenstra

Binnenwerk:

Evelien Veenstra

Jaar van verschijnen:

2025

Druk:

1e druk

ISBN:

9789463658140 

Bindwijze:

Paperback

Aantal pagina's:

462

Boekcategorie:

Thrillers & spanning

Verfilmd?

Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er erg goed voor om verfilmd te worden.

Wat vind je van het boek? 

Bij het zien van de mooie cover van Kloostergeheimen van Paul van der Mark wil je weten wie de vrouw in de rode jurk is en wat haar verhaal is. Ook ben je benieuwd naar het verhaal van het gebouw. Het gebouw ziet er erg oud uit en lijkt alsof hij heel wat te vertellen heeft als hij kon praten.

De titel maakt je nieuwsgierig naar het boek. Je wilt weten welke geheimen het klooster heeft.

In Kloostergeheimen van Paul van der Mark roept een foto een boel herinneringen op aan een bruisende avond met vriendinnen. Een drugsexperiment mondt uit in een strijd op leven en dood en een ontmoeting met een pater op het Franse platteland is het begin van een ontdekkingstocht naar geheimen uit het verleden. Op het eerste gezicht lijken de drie verhalen niets met elkaar van doen te hebben, lijken het drie totaal verschillende verhalen, maar gaandeweg blijkt dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan je verwacht. Steeds meer geheimen komen aan het licht en daar is niet iedereen even blij mee.

Het is heel goed van Paul van der Mark dat hij in Kloostergeheimen eerst de hoofdpersonen voorstelt aan de lezer, zodat je weet wie wie is. In het begin, en ook later, als er een hoofdpersoon bij komt, is het nog even terugkijken wie de persoon is, maar gaandeweg weet je wie wie is. Voor degenen die het vorige boek van de auteur hebben gelezen, zal de eerste naam die genoemd wordt, bekend voorkomen, zij speelde inderdaad ook de hoofdrol in Het lavendelmeisje. Overigens is dit boek los te lezen. Er wordt wel zo nu en dan teruggeblikt, maar het is niet zo dat je het gevoel hebt dat je iets niet begrijpt, omdat, als het belangrijk is, het wel voldoende wordt uitgeweid. Voor degenen die Het lavendelmeisje nog niet gelezen hebben, kunnen de terugblikken wel zorgen dat ze dat boek ook willen lezen.

Dit is geen boek om even tussendoor te lezen. Door de vele personages en de diverse verhaallijnen is het goed opletten geblazen. Even niet opletten en je bent de draad kwijt. Elk hoofdstuk heeft een passende hoofdstuktitel en je hebt aan het begin van de hoofdstukken al snel door wie de hoofdrol speelt in het hoofdstuk dat je gaat lezen. Al wordt je soms weleens op het verkeerde been gezet, omdat je bij het lezen van de hoofdstuktitel soms iemand anders verwacht dan degene die de hoofdrol speelt in het betreffende hoofdstuk, zoals in het hoofdstuk ‘Ouders’. Je verwacht daar iemand anders, omdat in het hoofdstuk ervoor een ander over ouders heeft gesproken. 

Soms wil je hoofdstukken overslaan, omdat elk hoofdstuk met een cliffhanger eindigt en je daarom meteen verder wilt lezen met die hoofdpersoon. Het is voor te stellen dat er lezers zijn die dat doen en dan pas verder lezen met de hoofdstukken met de volgende hoofdpersoon in de hoofdrol, maar het is toch beter om de hoofdstukken op volgorde te lezen, hoe verleidelijk het ook is om een of meer hoofdstukken voor even over te slaan, omdat de verhaallijnen uiteindelijk elkaar gaan kruisen.

Meteen na het lezen van het eerste hoofdstuk in Kloostergeheimen van Paul van der Mark wil je verder lezen, omdat je wilt weten hoe het zit met de foto’s. Het is voor te stellen dat lezers die weleens in een hotel logeren, hun kamer extra gaan inspecteren op verborgen camera’s. Je gaat niet meer zo ongedwongen in een hotel logeren na het lezen van het eerste hoofdstuk.

Hoe verder je komt, hoe meer je wilt weten, zoals wie erachter de drugs zitten, waarom er het ene na het andere slachtoffer lijkt te vallen, of men de daders weet te vinden en op te pakken. Dan is er ook nog een klooster dat veel en schokkende geheimen herbergt. Zo te gruwelijker het wordt.

Je gaat zelf meedenken. Steeds als je een vermoeden hebt wie ergens achter zit, hoe het verhaal verder zal gaan, komt er iemand anders waarbij je een vermoeden hebt dat die meer weet dan hij of zij laat blijken en krijgt het verhaal een andere wending. Het is dan ook een verhaal boordevol verrassende wendingen die je niet ziet aankomen, zoals hoe het zit met bepaald DNA.

Het verhaal zit boordevol spannende momenten waarbij je vingernagels niet veilig zijn, zoals tijdens een hotelonderzoek. Je verwacht dat een paar mensen elk moment iets overkomen.

Het is fijn van de auteur dat hij de spanning steeds op tijd heeft weten te doorbreken door een kort, luchtig stukje, zoals als een politieteam op luchtige toon met elkaar zit te praten en grapjes maakt met elkaar. Je moet dan ook geregeld lachen, zoals hoe een agente op een gegeven moment de mannen stil weet te krijgen. 

Het plot komt als een verrassing die je niet ziet aankomen, hoe vaak je ook een stukje terugleest. Sowieso lees je soms een stukje terug, omdat je zeker wilt weten dat je iets niet gemist hebt of iets goed hebt gelezen of iets wel goed hebt gelezen.

De auteur heeft zich erg goed ingeleefd in de personages. Hij heeft hun gevoelens goed weten te beschrijven, waardoor je ze zelf ook bijna voelt. Sowieso heeft de auteur zich erg goed ingeleefd in de verhaallijnen. Door zijn beeldende schrijfwijze komen de personages, het hele verhaal tot leven.

Als je het boek uit hebt, hoop je op een vervolg, maar dan niet alleen met Marinde in een van de hoofdrollen, maar ook het politieteam, twee zussen en hun moeder en nog een paar personen. Tijdens het lezen heb je ze namelijk in je hart gesloten en je zou het dan ook jammer vinden als je er niets meer over zou lezen in een volgend deel. Overigens zouden veel mensen willen dat ze een leidinggevende als Hans hadden. Veel leidinggevenden kunnen nog wat van hem leren.

Hoewel Kloostergeheimen van Paul van der Mark fictief is, zou het zomaar waargebeurd kunnen zijn. Tijdens het lezen heb je dat gevoel ook, zoals de babyhandel, de verhaallijn over drugs, maar ook het verhaal van een persoon waarbij ongeoorloofde foto’s in een hotel zijn gemaakt. De auteur heeft in ieder geval een feit over misbruik goed verwerkt in het verhaal. Ook al ken je de verhalen, het blijft gruwelijk om te lezen, maar past wel in het verhaal.

Voor veel mensen kunnen bepaalde stukjes (deels) herkenbaar zijn, zoals voor veel politieagenten die moeite hebben met slecht-nieuws gesprekken met nabestaanden aangaan.

Het verhaal laat goed zien hoe ver veel mensen gaan voor geld en hoe makkelijk veel mensen te chanteren zijn.

Je wordt geregeld aan het denken gezet, zoals over de achternamen van vroegere schoolvrienden, hoeveel je daarvan nog kent.

Hou overigens een doos met tissues bij de hand, want er zitten een paar emotionele momenten in, zoals het vertrek van een abt bij een klooster.

Kortom, Kloostergeheimen van Paul van der Mark is een indrukwekkend en spannend boek met drie verhaallijnen die op het oog niets met elkaar te maken hebben, maar gaandeweg toch meer met elkaar te maken hebben dan verwacht. Verhaallijnen die fictief zijn, maar zomaar waargebeurd hadden kunnen zijn.

Voldeed het boek aan je verwachtingen?

Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.

Wat vind je van de cover? 

Het is een mooie cover die bij het boek past.

Wat vind je van de titel van het boek? 

De titel is erg goed gekozen. Het is een intrigerende titel.

Wat vind je van de schrijfstijl? 

Het boek is op een vlotte en beeldende manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest.

Hoe origineel is het verhaal?

Het verhaal is erg origineel.

Wat vind je van de opbouw van het verhaal?

Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd. 

Zat je direct in het verhaal?

Ja, ik zat direct in het verhaal.

Weet dit boek je aandacht vast te houden?

Niet altijd, maar dat lag aan mezelf.

Heeft het plot je verrast?

Ja, het plot heeft me verrast, dat zag ik niet aankomen.

Is het verhaal geloofwaardig?

Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.

Zijn de personages in het boek geloofwaardig?

De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.

Welke persoon vond je het leukst en waarom? 

Marinde, omdat ze een vrouw met humor is, maar zich ook niet laat tegenhouden als ze iets in haar hoofd heeft.

En aan wie had je een hekel en waarom? 

Ik ben er nog niet uit aan wie ik een grotere hekel heb.

Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersonen?

Ja, ik zou wel bevriend kunnen zijn met de hoofdpersonen.

Begrijp je de beweegredenen van de personen?

Van sommige personen begrijp ik ze wel, zoals van een abt die niet alles wist en daardoor ook zo handelde. Van andere personen begrijp ik ze totaal niet.

Wat vond je van de locaties in het boek? 

De locaties klinken heel mooi.

Heeft de auteur je kunnen raken?

De auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals hoe men vroeger baby’s verhandelde heeft me geraakt, maar ook de verhalen van ouders waarom ze een kind op een andere manier dan gebruikelijk adopteerden, heeft me geraakt. Zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben.

Quote die me raakte: 

“Iets dat onvermijdelijk is, daar moet je je niet tegen verzetten, dat is zonde van de energie.”

Zou je het boek aanraden? 

Ik kan iedereen het boek aanraden.

Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?

Voor eenieder die van verhalen houdt die waargebeurd kunnen zijn.

Hoeveel boekjes geef je het boek?

📘📔📗📕📙 

Ga je het boek nog een keer lezen? 

Misschien.

Ga je het boek houden of geef je het weg? 

Het boek mag terug in de boekenkast.

Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? 

Ja, dat ga ik zeker.

Website van de uitgever:

Elikser UITGEVERIJ