Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Waar gaat het boek over?
Vijfenveertig jaar lang leven met je dochter met Downsyndroom, Beatrijs. Een gezellig en vrolijk leven. Waarom zou je dat veranderen? Deze vertelling verhaalt over de vele vragen, van binnenuit en van buitenaf, die zich langzamerhand toch aandienden, over de twijfels en tenslotte over de beslissing. Beatrijs is uitgevlogen. Eerder verscheen het eerste boek over Beatrijs: BEATRIJS, DOWN IS ZO GEK NOG NIET (2012)
Bron: bol
Omslagontwerp:
Lisa Dijkhuizen
Binnenwerk:
BeCo DTP-Productions, Epe
Jaar van verschijnen:
2022
ISBN:
9789464629958
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
100
Boekcategorie:
Milieugezondheidskunde
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er ook niet echt voor om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de vrolijke vrouw op de cover van Beatrijs op eigen benen van Victoria Schuurman wil je weten wie ze is en wat haar verhaal is. Mocht je niet zo vrolijk zijn, dan word je dat wel als je de vrouw op de cover ziet.
De titel maakt je nieuwsgierig. Je weet in ieder geval wie de vrouw op de cover is, maar je wilt ook weten hoe het Beatrijs bevalt om op eigen benen te staan.
Dit boek is het tweede boek van de auteur over Beatrijs, maar beide boeken zijn los te lezen. Je hoeft dus niet eerst het vorige boek te lezen, om daarna dit boek te lezen. Veel lezers zullen daar blij mee zijn.
Omdat dit een vrij dun boek is, is dit een mooi boek om te lezen als je een reading challenge te halen hebt. Dit boek heb je in een paar uur uit.
In Beatrijs op eigen benen vertelt Victoria Schuurman hoe ze tot de keuze kwam om Beatrijs op eigen benen te laten staan, waarom ze daarvoor koos. Het is een logische reden en vindt het knap dat ze het zo lang volgehouden heeft. De auteur heeft haar gedachten erover, de weg naar de beslissing en het moment dat Beatrijs echt op zichzelf ging wonen beschreven. Een beslissing die duidelijk niet makkelijk was en waarbij ze blij was met een virus dat rondwaarde, zodat ze iets kon uitstellen. Beatrijs vertelt zelf haar kant van hoe het is om op eigen benen te staan, hoe ze het vond toen dat beslist werd.
Meteen vanaf de eerste pagina van Beatrijs op eigen benen van Victoria Schuurman word je meegenomen in de gedachtenstroom van de auteur. Ze begint eerst over zichzelf, over wat ze eindelijk eens gaat doen. Dat voornemen dat vaak vooruit werd geschoven zal voor menigeen herkenbaar zijn, omdat menigeen dat voornemen ook heeft, maar het ook steeds uitstelt. Je vraagt je af of de auteur er inmiddels haar gewoonte van heeft gemaakt of dat ze na verloop van tijd weer terug bij af is en het weer een voornemen is dat uitgesteld wordt.
De auteur geeft meteen een goede tip over wat je niet moet doen als je oud bent en waarom je dat niet moet doen. Je zult eraan denken als je merkt of in een spiegel of in een raam ziet dat je die houding (weer) aanneemt.
Niet veel later begint de auteur over haar dochter en moet glimlachen om wat ze elke morgen doet. Je kunt de auteur niet anders dan gelijk geven over wat ze schrijft over waarom ze er niets van zegt.
De auteur heeft haar gevoelens en gedachten goed op papier weten te brengen. Ze laat met haar verhaal zien dat het geen makkelijke keuze was om haar jongste telg op eigen benen te laten staan. Je hebt begrip voor de auteur dat ze niet snel tevreden is, dat ze alleen maar het beste wenst voor haar kind, niet alleen wat zorg betreft, maar ook de kamer die ze zal krijgen moet aan een paar eisen voldoen. De reden dat ze zo veeleisend is, wordt gaandeweg steeds duidelijker. Het is niet alleen dat ze jarenlang voor haar dochter heeft gezorgd, maar ze kent haar dochter ook door en door en weet wat ze wel en niet kan, wat ze graag doet, wat haar gewoontes en rituelen zijn, wat ze wel en niet mag eten en wat er gebeurt als Beatrijs toch iets eet wat ze eigenlijk niet mag. De auteur heeft dat goed weten te onderbouwen en je begrijpt haar dan ook steeds beter. Je kunt haar alleen maar gelijk geven.
Het stukje over dat Beatrijs in het ziekenhuis lag en wat de auteur heeft meegemaakt voordat ze aan het ontbijt ging, is een stukje dat iedereen die eten maakt, eten rondbrengt aan mensen, waar dan ook, zou moeten lezen, opdat men begrijpt waarom, bijvoorbeeld, glutenvrij brood niet met ‘gewoon’ brood bij elkaar mag liggen zonder dat er, op zijn minst, een papier tussen zit.
Je voelt de liefde van de auteur voor haar dochter in elke zin die ze geschreven heeft. Tijdens het lezen vraag je je geregeld af hoe de auteur er uiteindelijk mee om zal gaan als haar laatste kind uit huis is, hoe ze zich zal voelen. Gelukkig heeft ze dat ook opgeschreven.
Het is mooi van de auteur dat ze niet alleen de positieve kanten van haar dochter heeft opgeschreven, maar dat Beatrijs ook weleens boos kan zijn en hoe je dan het beste kunt reageren.
Victoria Schuurman laat met Beatrijs op eigen benen niet alleen zien dat de aanloop naar dat Beatrijs op zichzelf gaat wonen zwaar is, dat ze dat vaak genoeg heeft uitgesteld, maar ze laat ook zien hoe mensen met het downsyndroom zijn. Dat ze vaak slimmer zijn dan menigeen denkt en ze wel degelijk kunnen groeien in veel opzichten, zoals het verhaal van Beatrijs laat zien, zoals hoe ze op een gegeven moment met haar moeder omging, dat de rollen op een gegeven moment een beetje omdraaiden in bepaalde opzichten. Het is mooi om te lezen hoe dat ging.
Veel mensen kunnen nog wat van Beatrijs leren, zoals wat meer in het ‘nu’ te staan. De auteur had er in ieder geval geen dure cursussen voor nodig.
Je wordt door de auteur en Beatrijs geregeld aan het denken gezet, zoals over gewoontes en rituelen en gaat bij je zelf op onderzoek uit en dan zullen veel mensen moeten concluderen dat ze zelf ook hun vaste rituelen en gewoontes hebben.
Wat ook mooi is, is dat Beatrijs aan het eind haar kant van het verhaal vertelt over dat ze op eigen benen ging staan. Hoe dat voor haar voelde en hoe het is om op haarzelf te wonen. Bij het lezen van haar verhaal zie je haar groeien. Je merkt dat ze het leuk vindt om nieuwe dingen te leren, ook al ziet ze tegen sommige dingen op, zoals koken.
Omdat dit boek vier jaar geleden werd gepubliceerd, ben je benieuwd hoe het nu met Beatrijs is. Of het haar nog steeds bevalt om op eigen benen te staan. Ook wil je weten hoe het met Victoria is en of ze uiteindelijk ‘gewend’ is dat ze haar dochter niet meer dagelijks over de vloer heeft, niet meer zoveel zorg voor haar heeft.
Diverse stukjes zullen voor veel mensen herkenbaar zijn, zoals de stukjes over de zondagen uit de jeugd van de auteur. Menig ‘oudere’ lezer kan het beamen, omdat het bij hen thuis er net zo aan toe ging.
Kortom, Beatrijs op eigen benen van Victoria Schuurman is een indrukwekkend relaas van een moeder die haar kind op eigen benen laat gaan staan. De weg ernaartoe en het moment dat het zover is, heeft de auteur goed weten te verwoorden.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een vrolijke cover die bij het boek past. Men heeft er goed aangedaan om Beatrijs op de cover te plaatsen, want om haar draait het boek. Mocht je niet zo vrolijk zijn, dan word je dat wel door het vrolijke gezicht van Beatrijs.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen, want daar draait het om in dit boek.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een vlotte, vertellende en beeldende manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest.
Hoe actueel is het boek?
Het boek is erg actueel en zal dat altijd blijven, omdat er altijd mensen zullen zijn wiens kinderen uiteindelijk uitvliegen, maar waarvoor ze eerst een moeilijke weg hebben te gaan.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me weten te raken. Ze heeft me weten te raken met heel haar verhaal.
Quote die me raakte:
Kijk die benen lopen wel, als ze eenmaal zijn begonnen, lopen ze door alsof er een batterij in zit.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor ouders wier kind met een handicap op zichzelf gaat wonen.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📘📔📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties