Op het randje - Justine Kist

Van Elikser UITGEVERIJ mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 

Lucie en Vick hebben in hun jonge jaren een relatie. Maar Lucie verbreekt die tot twee keer toe. Als hij na vijftien jaar opnieuw contact met haar zoekt, is de fascinatie meteen terug. Vick heeft wel het nodige meegemaakt. Scheiding achter de rug, vier kinderen en, naar later blijkt, een oorlogstrauma van de tijd dat hij uitgezonden was in Libanon. Maar het leven met hem is een groot avontuur. Samen krijgen ze een zoon. Het leven wordt er niet makkelijker op als Vicks ex-vrouw overlijdt en zijn vier kinderen bij hen drieën in huis komen. Daarnaast begint Vick meer en meer te drinken. En ook hij wordt ernstig ziek. Lucie balanceert op een slap koord terwijl ze alle ballen tegelijk in de lucht probeert te houden. De hoop dat het beter zal worden houdt haar overeind. Een rauw, open, moedig en inspirerend verhaal over onvoorwaardelijke liefde. 

Bron: bol

Over de auteur:

Justine Kist (1961) komt uit een schrijversfamilie waardoor ze een liefde voor taal en verhalen ontwikkelde. Ze werkte voor reclamebureaus, een uitgeverij, speelde in campagnespotjes en gaf praktische ondersteuning aan ouderen. Haar debuut Op het randje is een verhaal dat geschreven moest worden. Hiervoor putte ze uit haar rijke levenservaring. Inmiddels is Justine bezig met haar tweede boek. 

Omslagontwerp:

Evelien Veenstra

Binnenwerk:

Evelien Veenstra

Jaar van verschijnen:

2025

Druk:

1e druk

ISBN:

9789463657662 

Bindwijze:

Paperback

Aantal pagina's:

288

Boekcategorie:

Ziekte en verslaving

Verfilmd?

Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er erg goed voor om verfilmd te worden.

Wat vind je van het boek? 

Bij het zien van de mooie cover van Op het randje van Justine Kist wil je weten wie de mensen op de cover zijn en wat hun verhaal is. Ook vraag je je af waarom men voor de legerkleuren van Libanon heeft gekozen. Op beide vragen krijg je al snel antwoorden.

De titel is nieuwsgierigmakend. Je wilt weten wat ermee bedoeld wordt. Of je het letterlijk moet nemen of niet. De titel van het boek wordt in de loop van het verhaal duidelijk en dan kun je alleen maar concluderen dat men er goed aan heeft gedaan om voor deze titel te kiezen.

In Op het randje van Justine Kist hebben Lucie en Vick in hun jonge jaren twee keer een relatie, maar Lucie is er beide keren dat ze een relatie hadden, nog niet toe aan vastigheid. Dan krijgt ze na jaren een telefoontje van Vick en is de klik er weer. Drie keer is scheepsrecht, maar de derde keer dat ze een relatie hebben, valt het niet mee. Vick heeft in de voorgaande jaren nogal wat meegemaakt en dat is hem niet in de koude kleren gaan zitten. Ook heeft hij een scheiding achter de rug en heeft hij vier kinderen. Lucie krijgt samen met Vick nog een zoon. 

Dan komt de ex-vrouw van Vick te overlijden en komen zijn kinderen ook bij hem, Lucie en hun zoon te wonen. Voor Lucie is het plots van één kind naar vijf kinderen in huis. Het valt niet mee, zeker niet, omdat Lucie, Vick en hun zoon zo hun eigen ritme hadden. 

Gaandeweg gaat Vick steeds meer drinken en dat drukt op het gezin. Dan wordt Vick ernstig ziek en komen er nog meer zorgen bij.

Lucie probeert al jaren alle ballen in de lucht te houden, maar dat gaat met pijn en moeite. 

Wat zo mooi is aan de auteur, is dat ze meteen in de proloog haar begrip toont voor anderen die misschien een andere kijk hebben op de herinneringen van haar. Alleen daaraan al kun je zien dat Justine een sterke vrouw, maar ook begripvolle vrouw is.

Meteen vanaf de eerste pagina van Op het randje van Justine Kist word je meegezogen in het verhaal van Lucie. Je wilt steeds verder lezen, omdat je wilt weten hoe het verder gaat tussen twee mensen. Door de proloog hoef je je niet af te vragen hoe het zit met hun relatie tegen het einde van het boek, maar je wilt wel weten wat er voor die tijd allemaal is gebeurd. 

Hoe verder je komt, hoe groter je bewondering wordt voor Lucie. Ook al heeft ze het vaak zwaar en ziet ze het even niet meer zitten, je merkt dat bij haar de kinderen op de eerste plaats komen. Alleen al door het proberen de schijn op te houden voor de kinderen voor het een en ander, te zorgen dat ze niet te veel meekrijgen, laat zien dat ze niet wil dat ze te veel trauma’s hebben later. Tussen de regels door voel je de liefde voor de kinderen, maar ook voor Vick voel je de liefde. Bij de laatste voel je ook af en toe de worsteling van gevoelens, zeker als hij weer eens dronken is geweest.

Je hebt geregeld te doen met Lucie en de kinderen en hoopt dan ook dat het uiteindelijk allemaal goedkomt, dat ze met zijn allen een gelukkig leven tegemoet gaan. Je hoopt ook dat de geschiedenis zich in de toekomst niet zal herhalen.

Justine Kist heeft in Op het randje de gevoelens van Lucie goed weten te verwoorden, net zoals de vele gebeurtenissen die Lucie heeft meegemaakt. Ze heeft Lucie niet mooier gemaakt dan ze was, maar is open en eerlijk, zoals over waarom Lucie het in het verleden heeft uitgemaakt met Vick en hoe Lucie daarop terugkijkt. Ook de gevoelens als iemand een grens heeft overschreden, wat Lucie dan wil doen, heeft ze goed weten te beschrijven. Veel mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt, zullen dat herkennen.

Het verhaal laat goed zien wat een trauma uit het verleden met iemand kan doen, wat drankverslaving met iemand kan doen en hoe dat is voor de mensen waar die persoon mee omgaat. Hoe alcoholisten hun drankgebruik goed proberen te praten. Hoe een drankverslaving, zeker in combinatie met iets anders, kan uitgroeien tot iets groots, waardoor de mensen om hem heen het nog zwaarder krijgen.

Ook laat het verhaal goed zien hoe het voor een moeder is, die op sterven ligt, om haar kinderen uit handen te geven. Je kunt alleen maar begrip voor haar hebben, maar geeft Lucie ook gelijk voor wat er nog gedaan had moeten worden.

Daarnaast laat het verhaal goed zien hoe het voor iemand is die een kind heeft, met vier kinderen van haar partner komt te zitten. Hoe moeilijk het is om een juiste manier te vinden om met kinderen om te gaan die niet alleen volop aan het puberen zijn, maar ook in de rouw zijn en dan ook nog eens met een man heeft waar ze niet op kan bouwen. Een man die zelf veel problemen heeft waar hij geen grip op krijgt. 

Ook al ken je genoeg van dit soort verhalen, het blijft schokkend om te lezen wat een verslaving met iemand kan doen en hoe dat inspeelt op zijn omgeving, hoe zwaar ze het hebben.

En dan is er later nog een ernstige ziekte van Vick waar ze mee om moeten zien te gaan. Het laat zien wat voor een impact dat heeft op het gezin. 

Dat alles is op een rauwe, beeldende manier geschreven. Elk hoofdstuk dendert bij je binnen. Het is voor te stellen dat er lezers zijn die het boek om de zoveel stukjes wegleggen, omdat ze het emotioneel even niet meer trekken.

Het zijn overigens niet altijd slechte tijden, er zijn ook korte momenten waar het goed gaat, zoals tijdens een vakantie toen de kinderen nog klein waren. Het is een rollercoaster van goede en slechte tijden en gevoelens.

Je vraagt je geregeld af wat jij in de plaats van Lucie gedaan zou hebben, zoals als iemand op een ongepast moment Lucie vertelt wat van haar is. Je hebt bewondering voor de manier waarop Lucie reageert.

Voor de ‘oudere’ lezers zullen sommige stukjes een feest der herkenning zijn, zoals de muziek uit het verleden en een bruin café uit 1981 zal bij veel mensen herinneringen oproepen.

Bij het lezen van wat Lucie mee heeft gemaakt tijdens de bevalling van haar kind, is het voor te stellen dat zwangere vrouwen bang worden en hopen dat ze dat nooit mee zullen maken. Het is ook voor te stellen dat sommige vrouwen niet meer zwanger willen worden. Het is dan ook bizar, zacht uitgedrukt, wat Lucie mee heeft gemaakt. 

Hou een doos met tissues bij de hand voor de diverse emotionele momenten, zoals als een dochter een knuffel aan haar moeder geeft.

Kortom, Op het randje van Justine Kist is een aangrijpend verhaal over een vrouw die uiteindelijk geconfronteerd wordt met de zorg voor vier kinderen van haar man en zijn ex en ondertussen ook moet omgaan met een man die een alcoholprobleem heeft en later ernstig ziek wordt. Een rauw verhaal waarbij niets mooier is gemaakt dan het was.

Voldeed het boek aan je verwachtingen?

Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.

Wat vind je van de cover? 

Het is een mooie cover die bij het boek past.

Wat vind je van de titel van het boek? 

De titel is erg goed gekozen. Het is zoals iemand later in het verhaal aangeeft.

Wat vind je van de schrijfstijl? 

Het verhaal is op een rauwe en beeldende manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest.

Hoe origineel is het verhaal?

Niet echt origineel, want er zijn heel veel van dit soort verhalen, maar toch is het goed van de auteur dat ze haar verhaal aan het boek heeft toevertrouwd, zodat men begrijpt hoe men in een situatie kan belanden waar men van tevoren niet op heeft gerekend en waar men niet of nauwelijks uitkomt. Althans… niet makkelijk.

Hoe actueel is het boek?

Helaas is het boek erg actueel en zal dat helaas altijd blijven, omdat er altijd verslaafde mensen zullen zijn met gezinnen die ermee moeten gaan.

Wat vind je van de opbouw van het verhaal?

Het verhaal is goed opgebouwd. Het verhaal is op een chronologische manier geschreven, waarbij er soms teruggeblikt wordt in de tijd als het verhaal erom vraagt.

Zat je direct in het verhaal?

Ja, ik zat direct in het verhaal.

Weet dit boek je aandacht vast te houden?

Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal in het boek bent begonnen, is het moeilijk om het boek weg te leggen.

Heeft het plot je verrast?

Niet echt, maar dat is in dit geval niet erg.

Is het verhaal geloofwaardig?

Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.

Zijn de personages in het boek geloofwaardig?

De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.

Welke persoon vond je het leukst en waarom? 

Ik heb geen favoriet persoon in dit boek.

En aan wie had je een hekel en waarom? 

Een arts uit een ziekenhuis in Genève, maar kan niet zeggen waarom, want dan zou ik te veel verraden.

Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?

Ja, ik zou wel bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon.

Begrijp je de beweegredenen van de personen?

Van sommige personen begrijp ik de beweegredenen, ook al keur ik niet alles goed, zoals waarom iemand niets vertelt over haar kinderen. Van andere personen begrijp ik de beweegredenen totaal niet, zoals van een echtpaar, hoe ze met Lucie omgaan terwijl ze studeert.

Wat vond je van de locaties in het boek? 

Amsterdam en Utrecht zijn mooie steden en de andere plaatsen klinken ook mooi.

Heeft de auteur je kunnen raken?

Ja, de auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals hoe een zoon reageert als zijn vader weer eens dronken is, heeft me geraakt, maar ook de, terechte, woede van de dochter om haar vader heeft me geraakt en zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals hoe er met Lucie wordt omgegaan tijdens een begrafenis.

Quote die me raakte: 

‘Je was een ingewikkelde, maar ook een bijzondere man.’

Zou je het boek aanraden? 

Ik kan iedereen het boek aanraden.

Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?

Voor eenieder die van boeken houdt die op waarheid zijn gebaseerd.

Hoeveel boekjes geef je het boek? 

📘📔📗📕📙 

Ga je het boek nog een keer lezen? 

Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.

Ga je het boek houden of geef je het weg? 

Ik ga het boek laten zwerven.

Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? 

Ja, dat ga ik zeker.

Leuk weetje over het boek:

Het boek is op ware gebeurtenissen gebaseerd.

Website van de uitgever:

Elikser UITGEVERIJ