Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Subtitel:
Standhouden achter de puinhopen
Waar gaat het boek over?
In de chaos van de meidagen van 1940 ontvouwt zich een fascinerend en aangrijpend verhaal van moed en zwakheid, van hoop en wanhoop, maar ook van menselijke overlevingsdrang. ‘Stoplijn Grebbeberg’ voert de lezer mee naar enkele cruciale dagen in de oorlog, waarin Nederlandse soldaten en officieren voor hun land vochten tegen een overweldigende en brute macht. Aan de hand van zorgvuldig bronnenonderzoek, persoonlijke verhalen en historische verslagen worden namen en gebeurtenissen tot leven gewekt; van wetenschapper, soldaat en verzetsstrijder Dr. Theodor Max Chotzen uit Den Haag tot stadgenoot beroepsmajoor Willem Pieter Landzaat, en van loodgieter-mitrailleurschutter sergeant Gerardus van Dalen uit Arnhem tot tuindersknecht en soldaat Simon Kruijer uit het landelijke Kalverdijk; ieder detail werpt zijn eigen licht op de geschiedenis. Dit boek is een eerbetoon aan hen die stonden in de schaduw van de grote geschiedenis en is daarmee onmisbaar voor iedereen die het verhaal achter ‘de Greb’ wil leren kennen en begrijpen.
Bron: bol
Omslagontwerp:
Lisa Dijkhuizen
Binnenwerk:
Lisa Dijkhuizen
Jaar van verschijnen:
2025
ISBN:
9789464873023
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
296
Boekcategorie:
Geschiedenis
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de schitterende cover van Stoplijn Grebbeberg van Bob Latten & Rob Janssen krijg je al een vermoeden van wat voor soort boek je gaat lezen, maar je weet niet, althans als je niet bekend bent met de omgeving waar het boek zich afspeelt, waar het boek zich afspeelt. Je wilt dan ook weten waar de koepel staat of stond.
De titel spreekt voor zichzelf en je weet meteen waar de koepel staat of stond.
De subtitel geeft een tipje van de sluier weer van wat je in het boek kunt verwachten.
De vele foto’s maken het boek compleet. Door de foto’s krijg je een nog beter beeld van wat er zich heeft afgespeeld. De teksten zijn beeldend geschreven, waardoor je al een beeld hebt. Met die foto’s heb je, zoals gezegd, een nog beter beeld.
In Stoplijn Grebbeberg van Bob Latten & Rob Janssen beschrijven de auteurs de begindagen, maar ook de tijd ervoor, van de Tweede Wereldoorlog en dan met name over wat er zich op en rond de Grebbeberg heeft afgespeeld. Het zijn verhalen van officieren en soldaten die voor ons land vochten tegen een macht die erg gehaaid en bruut was. Het zijn verhalen van mannen uit diverse lagen van de bevolking, uit diverse plaatsen uit het land en met diverse beroepen, zoals een soldaat die ook een verzetsstrijder was en een tuindersknecht die soldaat werd, jonge vaders van een of meer kinderen, pasgehuwde mannen, mannen die het eigenlijk wat rustiger aan hadden moeten doen en meer hadden moeten genieten van het leven en zo zijn er meer soorten mannen. Verhalen van mannen die het geregeld niet meer zagen zitten, maar ook van mannen die tot het laatst door wilden gaan, niet van opgeven wilden weten. Verhalen waarvan we vandaag de dag, met al die dreigingen, wat van kunnen leren. We kunnen leren van hoe het niet moet, hoe het anders moet en hoe het wel moet, zoals waarom je op alles voorbereid moet zijn. Waarom dat zo belangrijk is.
Stoplijn Grebbeberg van Bob Latten & Rob Janssen is een indrukwekkend, maar ook aangrijpend boek. Dit is geen boek om onder het eten te lezen of voor het slapengaan, want er zitten een paar bloederige, zacht uitgedrukt, stukjes bij, zoals over hoe diverse mensen erbij lagen na een gevecht. Je hebt begrip voor een hospik dat hij niet precies wilde vertellen van wat hij allemaal had gezien, maar je kunt je daar wel iets bij voorstellen. Zeker als je vaker boeken over oorlogen hebt gelezen en films, series en documentaires over oorlogen hebt gezien.
Ook is het geen boek dat je even tussendoor leest. Je moet namelijk goed opletten. Even niet opletten en je kunt de draad kwijt zijn door, onder andere, de vele namen die genoemd worden. Het kan je soms doen duizelen.
Wat Stoplijn Grebbeberg van Bob Latten & Rob Janssen bijzonder maakt, is dat de auteurs niet alleen de verhalen van de officieren en de oorlog in het algemeen hebben beschreven, maar dat ze ook de verhalen van de minder bekende soldaten en officieren hebben beschreven. Het is fijn van de auteurs dat ze eerlijk hebben geschreven als ze niet veel achtergrondinformatie van iemand hebben kunnen vinden, zoals over de jeugd van diverse personen. Evengoed krijg je door hun verdiensten, zoals van Simon Kruijer en Dr. Theodor Max Chotzen, een goed beeld van wie ze waren en wat ze allemaal deden.
Het is overigens indrukwekkend dat de auteurs een interview hebben gehouden met de zoon van een soldaat. Zijn verhaal laat zien waarom veel nabestaanden niet kunnen praten over hun overleden dierbaren, dat als een soort geheim verdriet hun leven lang meedragen, maar ook hoe hij het als kind had en wat hij nog wist van de oorlog. Het verhaal van een ander laat zien wat er kan gebeuren als men breekt na het overlijden van een dierbare. Tijdens het lezen van waarom men niet kon praten over de overleden dierbaren, begrijp je de mensen beter als men een dierbare heeft verloren.
Wat het boek ook bijzonder maakt, is dat de auteurs ook de hospikken in het zonnetje hebben gezet. Ze worden vaak, al dan niet bewust, vergeten in boeken, films, series en documentaires over oorlogen, terwijl ze ook erg belangrijk zijn voor het leger. Het boek laat goed zien waarom men niet zonder hospikken kan. De verhalen van een paar hospikken is dan ook bijzonder om te lezen.
Je kunt aan alles merken dat de auteurs veel onderzoek hebben gedaan voor het boek, dat ze weten waar ze over hebben geschreven en het is erg goed van ze dat ze bepaalde hardnekkige misverstanden hebben rechtgezet, zoals een uitspraak van een voormalig premier. Ze weten goed te onderbouwen waarom hij dat niet gezegd heeft op het moment dat bij velen bekend staat als op dat moment.
Als er iets uitgelegd moet worden, zodat de ‘gewone’ man en vrouw dat ook begrijpt, hebben ze dat goed weten uit te leggen, zoals waar een bataljon uit bestond.
Een enkele keer moet je lachen, zoals om hoe de stemming onder de paarden was en dat het relaas dat helaas niet vertelt, maar na alle ontberingen die de mannen hebben meegemaakt, hebben moeten doorstaan, kun je je wel een voorstelling maken van hoe de stemming onder de paarden was.
Het is heel goed van de auteurs dat ze het een en ander kunnen relativeren, dat ze beseffen dat niet alles zwart of wit is. Ze weten daarmee de lezer ook goed te overtuigen, zoals over hoe de regering indertijd heeft gereageerd. Dat alleen al laat zien wat we van die tijd kunnen leren.
Ook is het mooi dat ze veel getuigenverslagen hebben geplaatst, zoals van diverse personen die hebben geschreven hoe het een bepaalde dag is gegaan. Bij veel momenten hebben de auteurs niet van een kant een getuigenverslag geplaatst, maar dankzij dat diverse personen over dezelfde momenten hebben geschreven, krijg je een beeld van hoe het vanuit verschillende ogen is gezien, zoals over beschietingen door de vijand en hoe iemand ten onder ging door de vijand.
Het verhaal laat goed zien waar slechte communicatie toe kan leiden, wat de gevolgen kunnen zijn als er niet goed gecommuniceerd wordt. Wat een chaos je dan kunt krijgen, met alle gevolgen van dien.
De angsten van de vele soldaten heeft men goed weten te beschrijven. De verhalen laten zien wat paniek met mensen kan doen, maar ook de moed en standvastigheid van veel soldaten zijn erg goed beschreven, ook al was het een chaos en onoverzichtelijk.
Ook al weet je dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog veel mensen zijn overleden en dat er veel gewonden zijn gevallen, het blijft schokkend om de getallen te lezen.
Kortom, Stoplijn Grebbeberg van Bob Latten & Rob Janssen geeft goed weer hoe het de tijd voor de Tweede Wereldoorlog begon was en wat er van dag tot dag, vanuit verschillende kanten bekeken, gebeurde in die dagen op en rond de Grebbeberg. Hoe men stand probeerde te houden in en achter de puinhopen. Het zijn verhalen van hoop en wanhoop, moed en zwakte en van overleven.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een schitterende cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen, want daar draait het om in dit boek.
Wat vind je van de subtitel van het boek?
De subtitel is erg goed gekozen, want dat was het in die tijd.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een informerende, vlotte en hier en daar zelfs op een haast avontuurlijke manier geschreven.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal aan het boek bent begonnen kun je niet meer stoppen met lezen. Je wilt weten wat er in die dagen in mei 1940 is gebeurd, hoe het een en ander was, zoals hoe de vijand zo vrij snel kon toeslaan en waarom men de vijand niet aankon.
Hebben de auteurs je kunnen raken?
Ja, de auteurs hebben me weten te raken. Ze hebben me weten te raken met heel het boek. Het is schokkend om te lezen hoe het in de begindagen van mei 1940 is gegaan, wat de soldaten, officieren en hospikken hebben moeten doorstaan.
Quote die me raakte:
Wat begon als een bastion van hoop, eindigde als een symbool van moed te midden van onoverwinnelijke omstandigheden.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die geïnteresseerd is in verhalen over de Tweede Wereldoorlog.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📘📔📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Misschien.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Het boek mag terug in de boekenkast.
Ga je vaker een boek van deze auteurs lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties