Van Elikser UITGEVERIJ mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Waar gaat het boek over?
Adjunct-directeur Edward Jansen van Huis van Bewaring de Blokhuispoort regeert met ijzeren hand. Sommige collega’s vinden hem seksistisch, weinig diplomatiek en niet geschikt voor de functie, die hij door slinkse tactieken heeft verworven. De gedetineerden vrezen zijn compromisloze straffen en gevoelloze acties. Hij denkt dat hij alles kan maken. Totdat er opeens afgerekend moet worden. Op een manier die Jansen nooit voor mogelijk had gehouden. Onverwachte plotwendingen, humor en aansprekende scènes tekenen deze spannende misdaadroman van oud-gevangenisbewaarder Freddie Scheltema.
Bron: bol
Omslagontwerp:
Paul de Bruin
Binnenwerk:
Evelien Veenstra en Paul de Bruin
Jaar van verschijnen:
2025
Druk:
1e druk
ISBN:
9789463657648
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
242
Boekcategorie:
Thrillers & spanning
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er erg goed voor om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de mooie cover van Lik op stuk van Freddie Scheltema wil je weten van welke gevangenis de celdeur is en wie er in de cel zit, maar ook van wie de handen zijn die het celluikje open doen en waarom.
De titel is intrigerend. Je wilt weten waarom iemand lik op stuk krijgt.
In Lik op stuk van Freddie Scheltema regeert Edward Jansen met harde, of beter gezegd ijzeren, hand in Huis van Bewaring de Blokhuispoort. De gedetineerden vrezen hem en er zijn ook een paar collega’s die, op zijn zachts gezegd, niet blij zijn met hem. Zijn taalgebruik en gedrag gaan veel te ver. De functie die Edward bekleedt, heeft hij op een slinkse manier weten te bemachtigen. Op een gegeven moment zijn er een aantal mensen met hem klaar en willen met hem afrekenen. De manier hoe er wordt afgerekend is een manier die Edward nooit had verwacht, omdat hij altijd dacht dat hij met zijn onderbouwingen overal mee weg kon komen.
Meteen bij het lezen van de eerste pagina van Lik op stuk van Freddie Scheltema zit je in het verhaal. Al snel erger je je aan de hoofdpersoon en ben je blij dat iemand hem zijn plaats durft te zetten. Hoe verder je komt in het verhaal, des te meer stoor je je aan de hoofdpersoon. Het is dan ook voor te stellen dat bij de zoveelste seksistische opmerking van de hoofdpersoon, veel vrouwen zullen afhaken en een ander boek gaan lezen. Dat geldt ook voor anderen, die op een gegeven moment klaar zijn met de zoveelste racistische opmerking van de hoofdpersoon, die dan afhaken. Toch is het boek het waard om tot het eind uit te lezen, omdat er onverwachte dingen gaan gebeuren die je niet verwacht, die je niet ziet aankomen. Het is een spraakmakende afrekening.
Ondanks dat je je ergert aan de hoofdpersoon, dat je het bizar vindt dat de hoofdpersoon ondanks zijn taalgebruik en gedrag zo ver is gekomen en zo lang heeft mogen werken bij het Huis van Bewaring, ben je stiekem blij dat de auteur de hoofdpersoon zo lang zijn gang heeft laten gaan, omdat het anders wel een heel dun boek was geworden en dit boek behoort al niet bij de dikke pillen. Niet dat dat erg is. De auteur heeft het precies goed gedaan. Hij heeft niet te veel, maar zeker ook niet te weinig geschreven. Er zijn geen langdradige en saaie stukken. Het verhaal is gewoon van begin tot eind goed opgebouwd, waarbij er geregeld teruggeblikt wordt in de tijd, zoals wanneer de hoofdpersoon in Huis van Bewaring is komen werken en op welke manier hij zich omhoog heeft gewerkt. Het is niet goed te keuren, maar ook daar ben je blij om te lezen dat het niet op een saaie manier is gegaan. Als je nog geen beeld van de hoofdpersoon had, dan kreeg je het daardoor wel en weet je hoe ver hij gaat voor iets wat hij wil.
De auteur heeft de spanning goed weten op te bouwen. Je vraagt je geregeld af wanneer en door wie Edward uiteindelijk te grazen wordt genomen. Je bent in ieder geval niet verrast als dat zou gebeuren.
Bij een uitnodiging van iemand voel je als lezer meteen al nattigheid. Krijg je het gevoel dat er iets niet klopt. De auteur heeft de hoofdstukken vanaf de uitnodiging en wat er daarna gebeurt erg goed geschreven. Het zijn hoofdstukken waarin van alles gebeurt. Bepaalde dingen zie je als lezer al aankomen, maar je weet nog niet meteen welke verbanden die met elkaar hebben. Daar kom je op een gegeven moment achter. Tegen het eind wordt het echt spannend en vrees je dat het verhaal eindigt met een flinke knal.
De hoofdstukken voor de uitnodiging zijn ook erg goed geschreven. Het is een mooie aanloop naar de uitnodiging. Het zijn hoofdstukken waarin je de wreedheden van de hoofdpersoon ontdekt, maar ook zijn hypocrisie. Hij weet al zijn onhebbelijkheden op zijn manier goed te onderbouwen, ook al ben je het met het meeste niet eens.
De auteur heeft zich erg goed ingeleefd in de hoofdpersoon, maar ook in andere personages, zoals van een man die over zijn tijd met de hoofdpersoon vertelt. Hoe hij de hoofdpersoon als collega heeft ervaren. Je hebt met die persoon te doen en moet zelf ook een brok wegslikken als hij emotioneel wordt. Hou daarom een doos met tissues bij de hand, want dit is een van de stukken waarbij je het niet droog houdt.
Het eind is een genoegzaam eind, al denkt een bepaald persoon er toch anders over, omdat die liever op een andere plaats was.
Ondanks dat je je geregeld ergert en soms in spanning zit in bepaalde stukjes, zoals tijdens een rit van iemand die op weg is naar huis, moet je soms ook lachen, zoals om de verbazing van een wachtcommandant als hij iets hoort. Je begrijpt zijn verbazing. In zijn plaats zou je zelf ook verbaasd zijn.
Wat zo mooi is aan Lik op stuk van Freddie Scheltema, is dat er feiten over het Huis van Bewaring in het verhaal verwerkt zijn, zoals wat er in het gebouw gebeurde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Je wilt daardoor het gebouw gaan bezoeken om het met eigen ogen te aanschouwen. Feit en fictie zijn dan ook mooi verweven met elkaar.
Ook is het mooi van de auteur dat hij niet alleen de kant van de beheerder laat zien, maar ook de kanten van anderen laat zien, zoals wat het met een familie doet als er iemand van hen in de gevangenis zit en van de gevangene zelf, maar ook hoe het leven van een slachtoffer verwoest kan zijn door de dader. De auteur laat goed zien waarom het niet goed is als men met te harde hand regeert, wat dat met iemand kan doen en wat dat betekent voor de rest van zijn leven.
Sowieso laat het verhaal goed zien wat echt niet kan en hoe men zou moeten reageren op iemand die zijn boekje (ver) te buiten gaat, zoals een stukje in een sportzaal laat zien. Je kunt alleen maar bewondering voor die persoon hebben die voor zichzelf opkomt. Je vraagt je af wat je zelf gedaan zou hebben. Of je zelf ook zo gereageerd zou hebben. Iets wat je je vaker afvraagt, zoals als je merkt dat iemand jouw plaats op een niet eerlijke manier krijgt, dat je liever een ander had op jouw plaats.
Soms word je aan het denken gezet, zoals over een wapen en een auto en moet je bij de onderbouwing concluderen dat het inderdaad zo is.
Het verhaal moet je in het tijdsbeeld plaatsen. Dat wat nu vreemd overkomt, omdat we inmiddels makkelijkere manieren hebben, was toen wat lastiger, zoals dat je vroeger via een wegenkaart je weg moest zien te vinden.
Voor veel mensen kunnen bepaalde dingen een feest van herkenning zijn, zoals het eerste seizoen van Big Brother met Sabine en Ruud.
Kortom; Lik op stuk van Freddie Scheltema is een verhaal waarbij je de titel letterlijk kunt nemen. Het is een verhaal waarin je je geregeld ergert aan de hoofdpersoon, maar ook geniet van hoe het verhaal verloopt en dat genoegzaam eindigt.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een mooie cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen. Het is een titel die je letterlijk kunt nemen.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het verhaal is op een vlotte en beeldende manier geschreven, waardoor het verhaal vlot wegleest.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Het verhaal is deels actueel en zal dat helaas altijd blijven, omdat er vandaag de dag nog steeds mensen zijn die in hun taal en gedrag ver hun boekje te buiten gaan en die zullen helaas altijd blijven bestaan.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd. Het verhaal is op een chronologische manier geschreven, waarbij er geregeld teruggeblikt wordt in de tijd.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je er eenmaal in bent begonnen, kun je niet meer stoppen met lezen. Vooral tegen het eind kun je dat niet meer, omdat je wilt weten hoe een bepaalde situatie af zal lopen, hoe het verhaal zal eindigen.
Heeft het plot je verrast?
Ja, het plot heeft me verrast. Die zag ik niet aankomen.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
Ik heb geen favoriet persoon in dit boek.
En aan wie had je een hekel en waarom?
De hoofdpersoon. De reden laat zich raden. 😉
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Nee, ik zou niet bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon, maar dat hadden jullie vast al verwacht. 🤣
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Van sommige personen begrijp ik ze, ook al keur ik niet alles goed, zoals van een opstand door gevangenen en waarom ze in opstand kwamen. Van andere personen begrijp ik ze totaal niet, zoals waarom gevangenen zo hard, zacht uitgedrukt, werden aangepakt terwijl ze al in de gevangenis zaten.
Wat vond je van de locaties in het boek?
De locaties klinken over het algemeen mooi.
Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?
Ik heb geleefd in die tijd en dat is me goed afgegaan.
Heeft de auteur je kunnen raken?
De auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals van een man die ingewerkt moest worden en wat hij allemaal meemaakte, hoe hij werd behandeld. Je begrijpt waarom hij zo reageerde op de ander.
Ook de vergaande seksistische opmerkingen van de hoofdpersoon heeft me geraakt.
Zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals hoe de hoofdpersoon hoger op de ladder wist te klimmen, heeft me geraakt.
Quote die me raakte:
‘Het is de persoon met de vinger aan de trekker die een gevaar is.’
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van spannende boeken houdt waarin ook feiten zijn verwerkt.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📘📔📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties