Van uitgeverij atlas contact mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Oorspronkelijke titel:
Skråpånatta
Oorspronkelijke uitgever:
Gyldendal Norsk Forlag AS, Oslo
Waar gaat het boek over?
Butangen, eind jaren dertig. Kai Schweigaard, de dominee van het dorp, ziet in de jonge Astrid Hekne een volwaardige erfgename van haar strijdbare grootmoeder en naamgenote. Hij vertrouwt haar daarom het verloren gewaande Zustertapijt toe dat eeuwen geleden werd geweven door de Hekne-zusters en dat volgens de overlevering het einde der tijden voorspelt, maar ook de dood van de dominee zelf.
Kai Schweigaard is inmiddels ruim tachtig, maar nog lang niet klaar om te sterven; hij wil eerst een misstap uit zijn verleden rechtzetten. Wanneer de Duitsers Noorwegen bezetten, gaat Astrid in het verzet. Als ze wordt verraden, beseft Kai Schweigaard dat hij de profetie van het Zustertapijt zal moeten forceren om haar te redden en om zijn schuld aan haar grootmoeder in te lossen.
Bron: bol
Over de auteur:
Lars Mytting (1968) is bestsellerauteur van onder meer De man en het hout en de roman De vlamberken. Hellenacht vormt het slotakkoord van de succesvolle De Zusterklokken-trilogie, verder bestaande uit De Zusterklokken en Het Zustertapijt. Het was het bestverkochte boek van 2023 in Noorwegen.
Bron: achterkant boek
Vertaald door:
Paula Stevens
Omslagontwerp:
Marry van Baar/Nanja Toebak
Jaar van verschijnen:
2024
ISBN:
9789025471033
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
560
Boekcategorie:
Roman
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er erg goed voor om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de schitterende cover van Hellenacht van Lars Mytting vraag je je af waarom de vliegtuigen samen vliegen. Of ze vliegen voor een show of om een andere reden. Je zult geduld moeten hebben om daar antwoord op te krijgen, want het duurt even voordat je daar antwoord op krijgt in het boek. In ieder geval is het mooi dat je de scène terug kunt vinden in het verhaal.
De titel maakt je nieuwsgierig naar het boek. Je wilt weten wat ermee bedoeld wordt. Ook daar zul je even geduld voor moeten hebben voordat je er antwoord op krijgt, want ook dat duurt even, maar is het wachten zeker waard.
In Hellenacht van Lars Mytting ziet de plaatselijke dominee van Butangen de zeventienjarige Astrid Hekne als een volwaardige erfgename van haar strijdbare grootmoeder met dezelfde naam als Astrid. De dominee vertrouwt alleen Astrid een verloren gewaand tapijt toe. Een tapijt dat werd geweven door de legendarische Hekne-zusters. Volgens de overlevering wordt op dit tapijt het einde der tijden en de dood van een belangrijk iemand afgebeeld.
De dominee heeft in het verleden een domme fout gemaakt en wil dat graag voor zijn dood hersteld hebben. De vraag is of hem dat zal lukken, zeker ook, omdat de oorlog uitbreekt. Zowel de dominee als Astrid proberen ieder op zijn en haar manier overeind te blijven. De dominee moet uiteindelijk een groot risico nemen om Astrid te redden. Ook dat is nog maar de vraag of het zal lukken of dat er roet in het eten wordt gegooid.
Hellenacht van Lars Mytting is het derde en laatste deel van De Zusterklokken-trilogie. Hoewel dit deel los te lezen is, is het toch verstandig dat je met het eerste deel begint, daarna het tweede deel leest en dan pas dit deel, want er wordt af en toe teruggeblikt naar een van de vorige delen en hoewel er vrij uitgebreid teruggeblikt wordt, is het toch, zoals gezegd, verstandig om de vorige delen te lezen als je dat nog niet hebt gedaan. Je weet dan meteen hoe het een en ander zit en wat er zich vooraf allemaal heeft afgespeeld. Voor diegenen die de vorige delen hebben gelezen zijn de terugblikken een fijne opfrisser voor het geheugen, je weet meteen weer hoe het zat, zoals met de twee zusters die aan het tapijt hebben gewerkt.
Meteen bij het lezen van de eerste zin van Hellenacht van Lars Mytting word je meegezogen in het verhaal en wil je verder lezen. Hoewel er in het begin niet echt veel lijkt te gebeuren, op een enkel incident na, word je vanaf het moment dat twee personen moeten vluchten, helemaal in het verhaal gezogen. Je vind het erg wat er gebeurt, maar tegelijkertijd vind je het ook fijn dat er wat spanning in het verhaal komt, dat het leven in Butangen en er omheen wat opgeschud wordt, ook al ben je blij dat je dat in het echt zelf niet meemaak.
Over spannende momenten valt in ieder geval niet te klagen in dit boek, want daar zitten er genoeg van in, zoals wanneer iemand opgepakt wordt. Je bent ergens verbaasd dat dat niet eerder gebeurd is vanwege de risico’s die die persoon nam, zoals met een dier ongeoorloofd ergens binnenvallen. Tegelijkertijd bewonder je die persoon om het lef en hoe ze zich eruit probeert te kletsen, zoals wat ze zegt tegen iemand als die iets zeker wil weten. Je moet erom lachen. Iets wat je vaker moet doen om bepaalde stukjes, zoals als iemand weigert uit zijn stoel in zijn kamer te gaan en wat er dan gebeurt. Door de beeldende schrijfstijl van de auteur zie je dat zo voor je.
Steeds als je een vermoeden hebt over hoe een verhaal gaat lopen, krijgt het verhaal een wending die je niet ziet aankomen, zoals als iemand onverwacht weer ergens opduikt. Je leeft mee met diverse personages en hoopt dat het voor hen goed afloopt.
Soms vraag je je af wat jezelf gedaan zou hebben, zoals ergens onder op zoek gaan naar iets. De een zal dat meteen doen als hem of haar dat werd gevraagd, maar een ander zou er vriendelijk voor bedanken. Je krijgt de kriebels als je leest wat die persoon allemaal tegenkomt.
Het plot komt als een verrassing die je niet ziet aankomen. Je had een ander plot verwacht, maar toch is het een heel goed plot.
Hellenacht van Lars Mytting is van begin tot eind op een beeldende manier geschreven. Tijdens het lezen heb je het gevoel dat je erbij bent, dat je het verhaal vanaf de zijlijn meemaakt. De auteur heeft zich erg goed ingeleefd in de personages, de plaatsen en het tijdperk waarin het verhaal zich afspeelt. De mensen komen tot leven in het verhaal.
De belangrijkste personages zijn goed uitgediept. De gevoelens, zoals angst, verdriet en woede zijn goed verwoord, waardoor je die gevoelens zelf haast voelt. Je hebt er vaak begrip voor, zoals als iemand kwaad wordt op een ander om wat die heeft gedaan. Het verhaal laat hiermee zien hoe een oorlog mensen kan verdelen, wat mensen kunnen gaan doen en dat niet alles zwart of wit is, maar dat er ook grijze gebieden zijn, zoals waarom twee mensen op hun plaats blijven. Dat een verrader niet altijd een vreemde hoeft te zijn, maar dat het ook iemand kan zijn waarvan je dat totaal niet verwacht had.
Zorg overigens dat je een doos met tissues bij de hand hebt, want er zitten een aantal emotionele momenten in waarbij je een traantje moet wegpinken, zoals bij het overlijden van iemand.
Hier en daar kan het voor veel mensen herkenbaar zijn, zoals wat iemand beseft bij het ouder worden.
Je merkt aan alles dat de auteur veel onderzoek heeft gedaan voor zijn verhaal, zoals over bepaalde soort vliegtuigen die in dit deel worden genoemd. Ook heeft de auteur feit en fictie mooi met elkaar weten te verweven, zoals het bombardement van een Duitse plaats.
Hier en daar is het verhaal leerzaam, zoals hoe je het beste een Noorse krumkake kunt eten. Het is tevens een wijze les voor soortgelijke koekjes. Het is een humorvol, maar ook voor veel mensen herkenbaar stukje.
Dit is overigens geen boek dat je even tussendoor kunt lezen, je moet goed opletten. Als je even niet oplet, dan kun je de draad kwijt raken en moet je een stukje opnieuw lezen.
Dit is geen boek om onder het eten te lezen of voor het slapengaan, want er staan een aantal bloederige, zacht uitgedrukt, stukjes in, zoals wat iemand ziet als ze een ander zoekt.
Kortom; Hellenacht van Lars Mytting is een spannend slotakkoord met een mooi en passend eind van De Zuster-trilogie. Je gaat een aantal personen missen, zoals de familie Hekne, de dominee en het echtpaar dat bij hem woont. Het zijn een soort vrienden van je geworden, ook al kennen ze jou niet.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een schitterende cover die bij het boek past. Het is mooi dat je de scène van de cover in het verhaal terug kunt vinden.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen. Het is een titel die je nieuwsgierig maakt naar het boek.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het verhaal is op een beeldende en vlotte manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Hoewel het verhaal zich bijna een eeuw geleden afspeelt, zijn bepaalde dingen nog steeds erg actueel, zoals dat men in de media niet altijd de waarheid vertelt en hoe mensen soms verkeerd beoordeeld worden door wat men denkt te zien.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Niet altijd, maar dat lag aan mij, omdat ik de eerste dagen door de hitte steeds in slaap viel, zelfs bij de spannende momenten. De laatste dagen is het koeler en bleef ik wakker. 😁
Heeft het plot je verrast?
Ja, het plot heeft me verrast, dat zag ik niet aankomen.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Zie je de personen groeien?
Ja, sommige personen zie je groeien door wat ze meemaken.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
Astrid, omdat ze een jongedame is met veel lef en niet op haar mondje is gevallen.
En aan wie had je een hekel en waarom?
Ik ben er nog niet uit aan wie ik een grotere hekel heb.
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Ja, ik zou wel bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon.
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Van sommige personen begrijp ik de beweegredenen, ook al keur ik niet alles goed, zoals als iemand naar een terrein gaat waar ze eigenlijk niet mag komen. Van andere personen begrijp ik ze totaal niet, zoals van iemand die de vijand met iets helpt.
Wat vond je van de locaties in het boek?
De locaties klinken over het algemeen mooi.
Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?
Ja, dat zou ik wel kunnen, ook al zal ik het zwaar hebben.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals waar twee zussen van werden beschuldigd, heeft me geraakt, maar ook hoe iemand reageert als ze voelt dat er naar haar wordt gekeken en de reactie erop en zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals als iemand weer een poster op haar deur krijgt.
Mooie quote in het boek:
‘Als we niet met geweren kunnen vechten, dan moet het maar met belegen kaas!’
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van diepgaande boekenseries houdt waarin feit en fictie met elkaar zijn verweven.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📗📕📘📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Misschien.
Ga je het volgende deel ook lezen?
Dit is helaas het laatste deel.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Het boek mag terug in de boekenkast.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de auteur:
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties