Van CDR mocht ik haar boek recenseren. Ik wil haar daar hartelijk voor danken.
Subtitel:
Een verhaal over afscheid, rouw en leren dat je niet altijd sterk hoeft te zijn
Waar gaat het boek over?
Lena is twintig wanneer haar vader thuiskomt met drie woorden die haar leven voorgoed veranderen:
"Ik heb longkanker."
Wat volgt is een periode van onderzoeken, ziekenhuisgangen, hoop en angst. Terwijl haar vader vecht tegen zijn ziekte, probeert Lena vooral sterk te blijven. Voor hem, voor haar moeder en uiteindelijk ook voor zichzelf.
Maar verlies laat zich niet altijd verwerken door simpelweg door te gaan.
Jaren later wordt Lena opnieuw geconfronteerd met afscheid en ontdekt ze hoeveel verdriet ze al die tijd met zich heeft meegedragen. Langzaam leert ze dat sterk zijn niet betekent dat je nooit mag breken, dat hulp vragen geen mislukking is en dat verdergaan niet hetzelfde is als iemand achterlaten.
Tot ik jullie weer zie is een persoonlijk verhaal over het verliezen van je ouders, over herinneringen die vervagen en andere die juist voor altijd blijven. Over rouw, liefde en de mensen die niet meer naast ons staan, maar toch deel blijven uitmaken van wie we zijn.
Want soms betekent loslaten niet dat je iemand moet vergeten.
Soms moet je alleen leren hoe je iemand op een andere manier met je meeneemt.
Bron: bol
Jaar van verschijnen:
2026
ISBN:
1230010298800
Bindwijze:
E-boek
Aantal pagina's:
104
Boekcategorie:
Psychologie
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er goed voor om verfilmd te worden, maar dan moet het wel zo verfilmd worden, dat niet een derde persoon alles voorleest in de film, maar dat het als een echte film wordt gefilmd, waarin mensen zelf alles zeggen en doen en de scènes gaan zoals beschreven.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de schitterende cover van Tot ik jullie weer zie van CDR krijg je meteen het vermoeden dat de vrouw tussen de bloemen twee dierbaren heeft verloren. Je wilt weten hoe dat is gekomen en hoe de hoofdpersoon ermee omgaat.
De titel doet vermoeden dat de hoofdpersoon ernaar verlangt om haar dierbaren weer te zien, ook al wil ze nog lang niet dood. Het is een nieuwsgierig makende titel.
De subtitel geeft goed aan wat je van het boek kunt verwachten.
In Tot ik jullie weer zie van CDR krijgt de hoofdpersoon op een dag te horen dat haar vader kanker heeft. Er volgen tijden van onderzoeken, ziekenhuisopnames en voor zover dat gaat, genieten van de tijd die nog rest. Tijden van hoop en angst wisselen elkaar af. De hoofdpersoon probeert sterk te blijven en houdt de emoties bij zich.
Jaren later krijgt ze weer te maken met afscheid en weer probeert de hoofdpersoon sterk te blijven voor iedereen en zichzelf.
Weer jaren later wordt ze voor de derde keer geconfronteerd met afscheid nemen van een dierbare en komt ze erachter hoeveel verdriet ze al die jaren heeft meegedragen. Ze leert dat ze verdriet mag tonen en niet altijd sterk hoeft te zien.
Wat zo jammer is van Tot ik jullie weer zie van CDR, is dat het verhaal haast op een kinderlijke manier is geschreven. Alsof de auteur een voorleesboek heeft geschreven voor kinderen, terwijl dit boek absoluut geen kinderboek is. Het is een boek voor volwassenen. Tenzij dit boek bedoeld is voor psychologen of andere hulpverleners, dat ze het boek voorlezen aan hun patiënten, dan is dit boek goed geschreven, maar als het echt bedoelt is dat mensen zelf thuis, of elders, dit boek gaan lezen, had de auteur er beter aan gedaan om het verhaal vanuit de hoofdpersoon te schrijven in plaats van haarzelf. De auteur had daarmee de personages tot leven kunnen wekken en helaas een paar kunnen laten sterven, maar dat is dan omdat het verhaal erom vraagt. Dit is echt een gemiste kans en dat is jammer, want op zich is het verhaal over afscheid, rouw en dat je niet altijd sterk hoeft te zijn een goed verhaal idee, ook al is dit geen origineel verhaal, omdat er al talloze gelijksoortige boeken van zijn, maar het had een mooie aanvulling op de boeken kunnen zijn die al over die onderwerpen zijn geschreven, omdat je als lezer het gevoel hebt dat het verhaal voor een groot deel, zo niet helemaal, gebaseerd is op gebeurtenissen uit haar eigen leven, dat ze alles zelf heeft meegemaakt. Dat maakt het verhaal des te persoonlijker van de auteur en dus des te meer een mooie aanvulling.
De dialogen tussen de hoofdpersoon en haar ouders en andere personen zijn wel goed geschreven. Ook de gevoelens, zoals angst en verdriet, zijn goed beschreven. Ze laat goed zien hoe hecht de band tussen de hoofdpersoon en haar ouders is. Dat is mooi om te lezen en je vindt het dan ook jammer dat hun geluk zo wreed wordt verstoord.
De auteur heeft zich goed ingeleefd in de personages. Ze laat goed zien hoe men kan reageren als men slecht nieuws krijgt te horen, maar ook hoe men kan omgaan met de situatie. Hoe verschillend men reageert, zoals hoe de vader van de hoofdpersoon met zijn ziekte en alles wat erbij komt kijken omgaat en hoe de hoofdpersoon ermee omgaat. Iets wat ook met de leeftijd te maken kan hebben. De vraag is hoe de hoofdpersoon met de situatie was omgegaan als ze een jaar of twintig ouder was geweest, als ze wat meer levenservaring had gehad.
Later laat de auteur zien hoe bepaalde gewoontes zich bij iets soortgelijks kunnen herhalen, zoals hoe men reageert als men slecht nieuws krijgt te horen en hoe je dan in herhaling kunt vallen van wat je deed tijdens het slechte nieuws van je andere dierbare.
Hou de doos met tissues dan ook maar bij de hand, want er zitten een paar emotionele momenten in, zoals als de hoofdpersoon hoort dat haar vader is overleden. Je hebt met haar te doen. Iets wat je vaker hebt, zoals als ze beseft dat het niet meer goedkomt met iemand.
Ondanks dat het een emotioneel en aangrijpend verhaal is, moet je soms ook lachen, zoals om de vader van de hoofdpersoon die op een gegeven moment iets doet, maar iets anders toch niet mag. Je moet erom lachen, maar tegelijkertijd begrijp je hem en kun je hem zijn reactie geen ongelijk geven.
CDR laat in Tot ik jullie weer zie goed zien waarom het zo belangrijk is als je aangeeft wat je wel en niet wil op je begrafenis en waarom dat zo belangrijk is, zoals welke muziek je op je begrafenis wilt.
Wat de auteur ook goed laat zien, is dat je, ook al is het vonnis geveld, evengoed plezier mag maken en je leven, voor zover mogelijk door mag leven zoals je altijd gewend bent. Dat je ook als zieke mag genieten van de tijd die nog rest, zoals iemand tijdens een bezoek aan een horecagelegenheid laat zien. Als lezer geniet je mee met de personen.
Daarnaast laat de auteur goed zien waarom het niet erg is om niet altijd even sterk te zijn. Dat je het voor jezelf vaak zwaarder maakt dan nodig is. Het waarom dat men zich vaak sterk probeert te houden in nare situaties is heel goed beschreven en zet je dan ook aan het denken.
Het verhaal kan hier en daar voor veel mensen (deels) herkenbaar zijn, omdat ze zelf ook iets dergelijks hebben meegemaakt, zoals het overlijden van dierbaren en hoe je daarop reageert.
Kortom; Tot ik jullie weer zie van CDR is een aangrijpend verhaal over iemand die tot drie keer toe wordt geconfronteerd met verlies, die dacht dat ze haar verdriet had verwerkt en later ontdekt dat het niet zo is. Het is jammer dat het verhaal vanuit de derde persoon is geschreven. Beter was het geweest als de auteur het verhaal vanuit de hoofdpersoon had geschreven.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Niet helemaal, ik had verwacht dat het een boek zou zijn dat geschreven is vanuit de hoofdpersoon, in plaats van, zoals in dit geval, dat het een soort voorleesboek is.
Wat vind je van de cover?
Het is een schitterende cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen. Het is een nieuwsgierig makende titel.
Wat vind je van de subtitel van het boek?
De subtitel is erg goed gekozen. Je weet meteen wat voor soort boek je gaat lezen.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een vlotte en beeldende manier geschreven, waardoor het boek vlot wegleest.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is niet origineel, maar dat is in dit geval niet erg, omdat het vermoeden bestaat dat het een persoonlijk verhaal van de auteur is.
Hoe actueel is het boek?
Het boek is erg actueel en zal dat altijd blijven, omdat de meeste mensen te maken krijgen met het verlies van een dierbare.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is op een chronologische manier geschreven, waarbij er soms teruggeblikt wordt in de tijd als het verhaal erom vraagt.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ondanks dat ik het gevoel had een voorleesboek te lezen, wist het boek mijn aandacht evengoed vast te houden.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
De vader, omdat hij vol grapjes zat en op zijn tijd ondeugend kon zijn.
En aan wie had je een hekel en waarom?
Ik heb aan niemand een hekel in dit boek.
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Ik zou wel bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon.
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Ja, ik begrijp de beweegredenen van de personen, zoals waarom een persoon ergens niet voor kiest.
Heeft de auteur je kunnen raken?
De auteur heeft me weten te raken met heel haar verhaal.
Quote die me raakte:
Op zijn betere dagen wilde hij vooral weer zo normaal mogelijk leven, alsof hij de tijd tussen twee behandelingen niet aan de ziekte cadeau wilde doen.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die te maken heeft gehad met het verlies van een dierbare.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Het is een e-boek, die kan ik niet weggeven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Leesfragment:
Ga naar de website van CDR om een leesfragment van het boek te lezen.
Website van de auteur:
Reactie plaatsen
Reacties