Wat een vreemde snoeshaan zit er naast mij.
Dan heeft hij ook nog zo’n rare rode cape aan.
Hij denkt dat hij Superman is, zijn held van dit moment.
Mensenkinderen kunnen rare fratsen hebben, maar uilenkinderen hebben die net zo goed.
Ik zou hem vannacht leren hoe hij een muis kan vangen, maar dan moet je niet zo raar uitgedost verkleed gaan.
Wij hebben niet voor niets een mooi, maar onopvallend verenkleed gekregen.
Dan dat gekwebbel, hij jaagt al ons voedsel weg, maar hij denkt dat hij ze naar ons toe lokt.
Hij heeft echt nog heel veel te leren, net als ik.
Ik moet leren om geduldig met mijn zoon te zijn.
Zou er een school zijn waar je dat kunt leren?
Daar loopt een muis, als ik die nu eens stiekem van bovenaf aanval?
Jammer dat de maan zo fel schijnt, maar als de muis straks in de schaduw van die boom in de verte is, kan ik hem pakken.
Hopelijk heeft die vreemde snoeshaan dan ondertussen zijn cape afgedaan.
Wacht!
Die cape kan nu van nut zijn!
Als hij die cape nu eens afdoet en nonchalant naar beneden op de muis laat vallen, dan vang ik de muis door op de cape te gaan staan.
Die muis kan dan geen kant meer op.
Niet verder vertellen, maar misschien is die vreemde snoeshaan toch niet zo dom als ik dacht.
Laat die school voor leren in geduldig zijn maar zitten.
Reactie plaatsen
Reacties