Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Waar gaat het boek over?
De auteur beschrijft haar gezinssituatie, waarin het adopteren van een beschadigd kind centraal staat. Dit dwingt haar en haar partner tot moeilijke keuzes. De titel van het boek is ontleend aan de momenten van het tot hem doordringen. Wanneer zijn ‘luiken open’ zijn, luistert hij oprecht naar wat we vertellen. Helaas zijn de luiken vaak dicht en is hij selectief in de binnenkomende en uitgaande informatie. Het ‘houden van’ is er niet minder om, ondanks het verdriet en de opgekropte tranen die soms nog rijkelijk kunnen vloeien. Thecla de Bree schreef al op jonge leeftijd verhaaltjes. Ooit zei de leraar Nederlands tegen haar: “Jij moet gaan schrijven, de taal doorgeven.” Haar creativiteit werpt vruchten af, taal zit in haar poriën. Als freelance correspondent schrijft ze voor een lokaal weekblad. Van haar hand verschenen vele (peuter)verhalen en het boek “Meneer gaat naar de hel’. De auteur is getrouwd, woont in de Hoeksche Waard en heeft twee kinderen.
Bron: bol
Omslagontwerp:
Lisa Dijkhuizen
Binnenwerk:
BeCo DTP-Productions, Epe
Jaar van verschijnen:
2023
ISBN:
9789464629705
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
198
Boekcategorie:
Adoptie
Verfilmd?
Voor zover bekend is dit boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er goed voor om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de mooie cover van Luiken dicht van Thecla de Bree wil je weten waarom de luiken dicht zijn. Wil je weten wat er zich achter de gesloten luiken afspeelt.
De titel is een intrigerende titel. Je wilt weten of je de titel letterlijk of figuurlijk moet nemen.
De foto’s maken het boek compleet. Je krijgt een beeld van hoe de zoon van de auteur in zijn jonge jaren eruitzag.
In Luiken dicht vertelt Thecla de Bree haar verhaal over haar zoon die ze samen met haar man heeft geadopteerd. Hoe de adoptie ging en hoe hun leven veranderde met de komst van hun zoon. Helaas bleek hun leven niet te verlopen zoals ze hadden gehoopt, want hun zoon bleek een probleemkind te zijn. Een kind dat al getekend was voordat hij geboren werd. Hoeveel ze ook van hun zoon houden, ze werden al in de jonge jaren van hun zoon gedwongen tot moeilijke keuzes. Keuzes die ze liever niet hadden gemaakt, maar niet anders konden.
Luiken dicht van Thecla de Bree is aangrijpend om te lezen. Het is erg goed van de auteur dat ze dit boek heeft geschreven. Met dit boek laat ze zien dat een kind adopteren niet zomaar iets is. Zeker als het een probleemkind blijkt te zijn, is het niet makkelijk. Evengoed is de liefde van de auteur en haar man voor hun zoon er niet minder om. Tussen de regels door voel je niet alleen het verdriet om hun zoon, maar bovenal liefde, ook al kan het voor sommige lezers soms niet zo aanvoelen, zoals dat de auteur op een gegeven moment afstand neemt van haar zoon na de zoveelste misstap.
De auteur heeft haar gevoelens goed weten te beschrijven. Gevoelens die vaak botsten met elkaar. Je begrijpt dat ze op een gegeven moment twijfelt of ze nog wel van haar zoon houdt, maar het antwoord dat ze krijgt zegt genoeg, want zo is het ook. Dat voel je als lezer, zoals gezegd, tussen de regels door. Ook begrijp je de schuldgevoelens die de auteur heeft, zoals als ze hun zoon voor het eerst naar een verzorgingshuis brachten.
Thecla de Bree heeft in Luiken dicht het verhaal van haar en haar man over hun zoon goed weten te beschrijven. Van de weg naar adoptie tot aan hoe het met hen gaat in 2023.
Een kind adopteren blijkt niet zo snel te gaan. Je moet aan een boel eisen voldoen en je moet veel papierwerk (inmiddels zal dat vast digitaal zijn, maar evengoed nog tijdrovend zijn) invullen en dan is het nog maar de vraag of men je goed genoeg vindt om een kind te adopteren. Het is voor te stellen dat veel mensen hier al bij zouden afhaken.
Thecla en haar man hadden geluk dat ze uiteindelijk een kind mochten adopteren. Toen ze hun zoon mochten zien, bleek het niet meteen zoals gehoopt, maar Thecla en haar man gaven niet op. Opgeven is een woord dat niet in hun woordenboeken voor komt, want ze zetten door. Ze gaven al hun liefde aan hun kind, ook al had hij problemen en kwam hij later vaak in de problemen.
De auteur is openhartig over waardoor het kwam dat hun zoon in de problemen kwam en wat hij zelf eraan kon doen om niet in de problemen te komen. Het verschil dat ze zagen als hij iets deed waardoor zijn hoofd niet zo vol zat, maar helaas ook iets anders deed wat niet goed was en het daardoor weer mis ging.
Ook al weet je dat er mensen zijn die misbruik maken van mensen die goedgelovig zijn, toch word je weer boos als je leest hoe de zoon van de auteur wordt misbruikt voor van alles en nog wat door anderen. Het blijft onbegrijpelijk hoe mensen dat kunnen doen.
Als Thecla op een gegeven moment zwanger is, kun je iemand alleen maar gelijk geven over wat ze zegt tegen Thecla. Je hoopt dat ze dat ook zal doen, ook al geeft ze een antwoord waarin ze voelt dat het zo zal gaan. Iets wat later ook zal blijken.
De bewustwording over hoe verschillend hun kinderen zijn, komt pijnlijk binnen, maar ook hoe hun dochter met haar broer omging, wordt goed beschreven. Je ziet hoe verschillend van inzicht het wordt als hun dochter ouder wordt. Hoe anders ze reageert met het ouder worden.
Het is dan ook mooi van de auteur dat ze ook het verhaal van haar dochter in dit boek heeft geplaatst. Je krijgt dan ook een goed beeld van hoe het voor het zusje is geweest met haar oudere broer in het gezin. Een oudere broer die anders is dan zij en wat voor impact dat op haar had en hoe ze tegen haar ouders aankijkt. In haar verhaal voel je de liefde en bewondering voor haar ouders.
Overigens laat de auteur zien dat zwanger worden ook niet een vanzelfsprekend iets is. Dat daar bij veel vrouwen ook veel moeite en onderzoeken aan vooraf kan gaan. Het is goed van de auteur dat ze dat ook heeft beschreven, want er wordt vandaag de dag nog door te veel mensen gedacht dat je snel zwanger kunt worden en dat het niet zo zwaar is. Iets wat maar voor weinig vrouwen klopt.
Hoe verder je bent in het boek, hoe meer bewondering je krijgt voor de auteur en haar man dat ze het zo lang heeft volgehouden, ook al hadden ze het zwaar en moesten ze vaak moeilijke keuzes maken. Je hebt begrip voor de manier waarop ze soms reageerden en hoe ze met de situatie omgingen. Je vraagt je geregeld af hoe je zelf gereageerd zou hebben, zoals hoe de zoon bij zijn moeder is en hoe hij op andere mensen reageert, maar ook als de zoon voor de zoveelste keer over de schreef is gegaan.
Thecla de Bree heeft haar verhaal in Luiken dicht niet mooier gemaakt dan het is, maar precies zo beschreven zoals zij dat heeft meegemaakt. De vele strubbelingen, de moeilijke keuzes van hun zoon uit huis plaatsen, later weer andere moeilijke keuzes, zoals om vaker ‘nee’ te zeggen tegen hun zoon en mensen die hun belden over hun zoon, ook al kregen ze van alles over zich heen.
Ze weet ook de mooie momenten met haar zoon te benoemen, zoals als ze aan het zingen is achter de piano en wat er dan gebeurt.
De auteur heeft zichzelf ook niet mooier gemaakt dan ze is en durft zelfs te relativeren over hoe ze met alles om is gegaan, hoe ze alles heeft aangepakt. Ze komt met vragen, zoals of hun zelfbescherming te snel de overhand had. Je begrijpt haar, maar tegelijkertijd kun je alleen maar concluderen dat ze een moeder is die heel veel van haar kinderen houdt, veel voor ze over heeft en hen alleen maar het beste gunt. Zoals eerder geschreven, je voelt de liefde van de auteur voor haar kinderen door heel het boek.
Luiken dicht van Thecla de Bree moet je wel in het tijdsbeeld plaatsen. Dat wat nu haast ondenkbaar is, was nog niet zo lang geleden heel normaal, zoals dat als een vrouw zwanger was, ze makkelijker ontslagen kon worden. Gelukkig is dat vandaag de dag anders.
De auteur heeft er goed aan gedaan om haar verhaal op te schrijven. Dit boek zou iedereen die een kind wil adopteren moeten lezen. Niet om ze af te schrikken, maar om er goed over na te denken of ze het echt aan kunnen en dat ze zich goed van tevoren goed informeren over het kind dat ze willen adopteren. Ook zou iedere leraar, iedere zorgverlener en alle andere mensen die met mensen werken, dit boek moeten lezen, opdat ze adoptieouders beter begrijpen als ze met hun zorgen en vragen over hun adoptiekind komen. Het verhaal laat goed zien hoe belangrijk dat is. Overigens heeft de auteur daarin wel geluk gehad, dat ze bij veel mensen terecht kon, maar helaas heeft ze het ook anders moeten ondervinden.
Kortom, Luiken dicht van Thecla de Bree is een aangrijpend, maar ook moedig verhaal over een zorgenkind dat geadopteerd is en wat voor impact dat kan hebben in een gezinsleven. Als je het boek uit hebt, wil je weten of het inmiddels goed gaat met de zoon van de auteur, dat hij inmiddels zijn draai heeft gevonden en geen problemen meer heeft en veroorzaakt.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een mooie cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is intrigerend, is erg goed gekozen.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het verhaal is op een eerlijke, rauwe en beeldende manier geschreven. Het boek leest vlot weg.
Hoe actueel is het boek?
Het boek is erg actueel en zal dat helaas altijd blijven, want er zullen altijd kinderen zoals de zoon van de auteur zijn die, met een beetje pech, in de problemen komen, maar er uiteindelijk ook weer uitkomen.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd. Het verhaal is op een chronologische manier geschreven.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal in het boek bent begonnen, kun je niet meer stoppen met lezen, omdat je wilt weten of de zoon van de auteur uiteindelijk zijn draai weet te vinden, of de dochter van de auteur een leuk leven leidt zoals zij wil en of het huwelijk van de auteur stand weet te houden door al de problemen die ze hebben met hun zoon.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me weten te raken. Haar hele verhaal heeft me geraakt.
Quote die me raakte:
Weg uit dit benauwde hok, weg van weer die ogen die me aanstaren alsof ik van een andere planeet kom en liefdeloos en hard ben als moeder.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor (toekomstige) adoptieouders, maar ook voor familie, vrienden en kennissen van adoptieouders en voor mensen die met mensen werken, zoals leraren, zorgverleners en hulpverleners.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📘📔📗📕📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker doen.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties