Van Elikser UITGEVERIJ mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Waar gaat het boek over?
In het dieptepunt van haar bestaan ontmoet Lenny in een tunnel van licht een man met een grote witte baard. Haar omgeving is prachtig, een en al licht en liefde en ze ziet de mooiste kleuren. Hij vertelt haar over het pad, het beginpunt van mogelijkheden en vraagt haar, de geneescirkel te herstellen. Hij dringt erop aan, dat ze teruggaat naar haar lichaam, al is dat gehandicapt. Lenny heeft moeite om haar oude leven weer op te pakken, maar is geïnspireerd om nieuwe wegen te zoeken. En als ze de cirkel vindt, voelt ze de kracht in haar benen terugkomen. Samen met een groep nieuwe vrienden doet ze er alles aan om de cirkel te herstellen. Een prachtig, troostrijk, helend en inspirerend verhaal.
Bron: bol
Over de auteur:
Bastiaan Dolmans (1970) werd als kind van een Nederlands artsenechtpaar geboren in Tanzania, waar zijn liefde voor de natuur is gevormd. Op twaalfjarige leeftijd verhuisde het gezin naar Nederland. Daar volgde hij een opleiding tot sportinstructeur. Hij reisde veel en leerde in de VS technieken om te overleven vanuit de filosofie van Noord-Amerikaanse indianen. Als oprichter van de stichting Kokopelli verzorgde hij cursussen in overleven, waarbij vaak de nadruk lag op spirituele vaardigheden. In 2007 verhuisde hij met zijn gezin naar Zweden, waarbij de reis vanuit Nederland gemaakt werd met huifkar en paard. Bastiaan woont met zijn grote liefde Laura en kinderen in Zweden. Eerder schreef hij de romans Duna, Kleuren van Jailia en Frej.
Bron: achterkant boek
Omslagontwerp:
Evelien Veenstra
Binnenwerk:
Evelien Veenstra
Jaar van verschijnen:
2025
Druk:
1e druk
ISBN:
9789463657532
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
248
Boekcategorie:
Het hiernamaals & reïncarnatie
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de cover van Mijn steenfamilie van Bastiaan Dolmans wil je weten waar de steencirkel is en wat het verhaal erachter is. Waar het is kun je in de colofon lezen. Je wilt er dan ook heen om het zelf met eigen ogen te aanschouwen.
Hoewel het goed is dat men de steencirkel op de cover heeft geplaatst, is het jammer dat men niet meer moeite voor de cover heeft gedaan. Het ziet er zo makkelijk uit, foto, titel boek en de naam van de auteur. Het was mooier geweest als men de steencirkel had gecombineerd met wat de hoofdpersoon in de tunnel heeft gezien. Dat de cover iets meer spiritueels heeft, maar tegelijkertijd sprookjesachtig is.
De titel maakt je nieuwsgierig naar het boek. Je wilt weten wat ermee bedoeld wordt. Op een gegeven moment kom je daar in het verhaal achter en kun je alleen maar concluderen dat men er goed aan heeft gedaan om voor deze titel te kiezen.
De mooie tekeningen in het boek maken het boek compleet.
In Mijn steenfamilie van Bastiaan Dolmans heeft de hoofdpersoon haar dieptepunt bereikt en ontmoet ze in een tunnel van licht een man met een witte baard. De omgeving waar ze is, is prachtig, sprookjesachtig. Een omgeving waar iedereen voor altijd wil blijven, maar de hoofdpersoon heeft nog iets te doen en moet dus terug in haar lichaam, ook al is die gehandicapt. Er is namelijk een beschadigde geneescirkel die hersteld moet worden. Een cirkel waar misverstanden over bestaan, die misverstanden moeten ook uit de wereld geholpen worden.
De hoofdpersoon heeft het niet makkelijk, maar raakt wel, mede door bijzondere ontmoetingen, geïnspireerd om nieuwe wegen te zoeken en haar verdere leven zo aangenaam mogelijk te maken. Op een gegeven moment vindt de hoofdpersoon de cirkel en gebeuren er onverklaarbare dingen, waardoor ze nog meer zin krijgt om de cirkel te herstellen, maar dat hoeft ze niet alleen te doen. De vraag is of het haar en haar vrienden lukt om de cirkel te herstellen.
Meteen bij het lezen van de eerste zin in Mijn steenfamilie van Bastiaan Dolmans word je meegezogen in het verhaal en wil je verder lezen. Je wilt weten wat er met de hoofdpersoon is gebeurd en of ze uiteindelijk weer ‘de oude’ wordt.
Je leeft meteen mee met de hoofdpersoon en hebt geregeld te doen met haar. Je voelt haar emoties als boosheid, verdriet en vreugde.
Je begrijpt waarom ze op een gegeven moment boos wordt op iemand en wat er dan gebeurt. Je krijgt dan bewondering voor anderen die dieren gaan redden. Ook al is het een fictief verhaal, helaas gebeurt dat wat er in dat stukje in het verhaal gebeurde, ook in het echt. Je hoopt oprecht dat er ooit een einde komt aan dat soort dingen, dat dat nooit meer zal gebeuren.
Geregeld moet je glimlachen, omdat de gedachten, de onzekerheid, herkenbaar zijn, zoals als de hoofdpersoon iets eruit heeft geflapt en bang is voor de reactie erop. De manier hoe men op haar reageert, laat zien dat het afhangt van met wie je bent. Iets wat vaker in het verhaal voorkomt, als een soort rode draad door het verhaal loopt. Het verhaal laat hiermee zien hoe belangrijk het is als men mensen om zich heen heeft die je laten zijn wie je bent en je steunen als het moet, ook al verschil je van elkaar op wat voor gebied dan ook. Het verhaal laat zien dat het vaak mensen zijn die zelf al het een en ander hebben meegemaakt in het leven, waardoor ze niet zo snel iets raar (meer) vinden van een ander.
Wat het verhaal ook goed laat zien, is hoe misverstanden kunnen ontstaan, hoe iets opgeblazen wordt, zoals wat er bij een supermarkt gebeurt.
De auteur heeft zich erg goed ingeleefd in de personages en de belangrijkste personages goed uitgediept. Door de beeldende schrijfstijl van de auteur komen de personages tot leven en zie je de plaatsen van waar het verhaal zich afspeelt voor je. Bij het lezen over de verschillende plaatsen, zoals waar de steencirkel is, maar ook waar een verstopt sprookjesplaats is, wil je er zelf heen om de plaatsen met eigen ogen te aanschouwen. Te genieten van de rust en de natuur.
Mijn steenfamilie van Bastiaan Dolmans is een verhaal met veel verrassende wendingen die je niet ziet aankomen, zoals hoe het zit met de man met de baard. Het is tegelijkertijd ook grappig om te lezen.
Het plot komt niet als een verrassing, maar dat is in dit geval niet erg. Je geniet evengoed van het verhaal en het eind is een mooi en passend eind.
Het is een leerzaam verhaal, zoals over steencirkels. Wat de stenen voor betekenis hebben wordt in het verhaal goed uitgelegd, maar het is mooi van de auteur dat hij aan het eind ook nog uit heeft gelegd wat voor dieren de stenen vertegenwoordigen en wat hun krachten zijn. Je gaat door dit boek anders naar stenen kijken en bij veel stenen afvragen of ze wel op de juiste plek liggen of niet, hoe ze heten en wat hun krachten zijn.
Hou een doos met tissues bij de hand, want er zitten een aantal emotionele stukjes in het verhaal, zoals als iemand hoort wat er met iemand anders is gebeurd.
Mijn steenfamilie van Bastiaan Dolmans heeft veel stukjes die (deels) herkenbaar zijn voor veel mensen, zoals genegeerd worden, omdat je bent wie je bent en men niet kan of wil geloven dat je ook verstand hebt. Het verhaal laat dan ook goed zien dat niet iedereen die gehandicapt is dom is, dat er ook gehandicapte mensen zijn die wel veel zelfstandig kunnen doen en veel weten.
Sowieso laat het verhaal veel zien, zoals dat er meer is tussen hemel en aarde dan veel mensen denken, wat oorlog met iemand kan doen en hoe helend dieren en steencirkels kunnen werken voor mensen. De liefde voor dieren en natuur voel je in heel het verhaal.
Wat mooi is, is dat de auteur aan het eind van het boek meditatieoefeningen heeft geplaatst die je kunt doen. Door zijn duidelijke uitleg en stappen en is het voor iedereen goed te volgen.
Kortom, Mijn steenfamilie van Bastiaan Dolmans is een indrukwekkend verhaal over een vrouw die op haar dieptepunt in haar leven iemand ontmoet en uiteindelijk nieuwe wegen vindt en mensen ontmoet, waardoor haar leven weer zin heeft. Het verhaal laat daarnaast goed zien waarom steencirkels bewaard moeten blijven voor de toekomstige generaties.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
De cover is niet bijzonder. Zoals eerder gezegd, de keus voor de foto is begrijpelijk, maar het was mooier geweest als men er meer moeite voor had gedaan, zoals wat de hoofdpersoon in de tunnel ziet, samen met de steencirkel van de cover, op een cover had verwerkt. Dat was mooier geweest.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen, want daar draait het om in dit boek.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een beeldende en vlotte manier geschreven. Tijdens het lezen heb je het gevoel dat je het verhaal vanaf de zijlijn meemaakt.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Het verhaal is erg actueel en zal dat altijd blijven, omdat veel mensen dezelfde soort ervaringen zullen hebben bij steencirkels, zoals beschreven in het boek. Ook zullen er altijd dieren in een asiel blijven komen die op zoek zijn naar een nieuw baasje en/of bazinnetje en zo zijn er meer stukjes die erg actueel zijn en zullen blijven, zoals waarom bepaalde dieren worden gekozen door bepaalde mensen. Je hoopt dat dat ooit stopt, maar realistisch gezien weet je dat dat helaas nooit zal stoppen.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is goed opgebouwd. Het verhaal is op een chronologische manier geschreven.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal in het boek bent begonnen, kun je niet meer stoppen met lezen, omdat je wilt weten of bepaalde personen bij elkaar komen en of de cirkel uiteindelijk gemaakt wordt.
Heeft het plot je verrast?
Nee, het plot heeft me niet verrast, maar dat is in dit geval niet erg.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Zie je de personen groeien?
Ja, je ziet een paar personen groeien.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
Lenny, omdat ze een sterke vrouw is en grappig kan zijn.
En aan wie had je een hekel en waarom?
Aan een man die met een bepaalde reden naar het asiel kwam. Meer kan ik niet zeggen, want dan zou ik te veel verraden. 😉
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Ja, ik zou wel bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon.
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Van sommige personen begrijp ik ze, ook al keur ik niet alles goed, zoals als Dex niet meteen luistert naar iemand over de beslissing van iets.
Van anderen begrijp ik ze totaal niet, zoals hoe een moeder reageert als ze hoort over de relatie van haar dochter.
Wat vond je van de locaties in het boek?
Vooral het bos, de plaats waar een kasteel staat, een verstopte plaats en de droomplaats van de hoofdpersoon klinken erg mooi en sprookjesachtig. Die zou ik graag met eigen ogen aanschouwen, ook al weet ik dat dat niet kan.
Zou je in de tijd dat het boek zich afspeelt kunnen leven?
Ja, dat gaat me goed af.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals wat Dex op een gegeven moment overkomt, heeft me geraakt, maar ook hoe het kwam dat de hoofdpersoon zo diep kon zinken heeft me geraakt en zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals hoe een rijke vrouw in een rolstoel is gekomen.
Mooie quote in het boek:
‘In een kerk zonder dak kun je best een dienst houden, maar het is fijner met dak op de dagen dat het regent.’
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van spirituele verhalen houdt.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📕📗📘
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties