Van Uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Subtitel:
Een bittere roman over de laatste levensjaren van Olaf Carl Kramer, zijn onvermogen te communiceren met zijn omgeving, uitgezonderd zijn onderbewustzijn, zijn tweede ik.
Waar gaat het boek over?
Olaf Carl Kramer is zwaar getroffen door een hersenbloeding. Hij leeft, gebukt onder zijn handicap, jarenlang in een verzorgingstehuis en wordt wekelijks opgehaald door zijn familie voor de gebruikelijke koffieochtend op zondag. Zijn verstandelijk vermogen is onherroepelijk aangetast en instabiel. Hij beleeft variërend heldere en troebele momenten, is half verlamd en geestelijk lijkt hij er meestal niet meer bij. Deze beperkingen verhinderen Olaf normaal te communiceren met zijn omgeving. Hij is, wanneer hij niet weggevallen is, er wel degelijk echt bij. Hij knikt vriendelijk naar zijn omgeving, glimlacht schaapachtig, doet wat hem in zijn opvoeding is bijgebracht: Beleefd zijn, luisteren, gehoorzamen. Het leven gaat in deze periode langzaam aan Olaf voorbij. Niet voor Carl, zijn onderbewustzijn, zijn tweede ik. Die ziet de interessante kant van de zaak en probeert Olaf daarvan te doordringen. Carl is de enige die nog goede dialogen met Olaf kan voeren. Niet altijd, maar vaak wel. Carl is weinig gehinderd door de barrières waar Olaf mee te kampen heeft en neemt gaandeweg, tot ongenoegen van Olaf, de overhand. Olaf zelf blijft over met de onverbiddelijke aftakeling van het lichaam, iets waar Carl zich in het geheel niet om bekommert. Hij concentreert zich liever op het verklaren van de zin des levens terwijl Olaf meer inzicht verlangt in het leven na de dood..
Bron: bol
Omslagontwerp:
Cleo Maxime de Brabander
Binnenwerk:
BeCo DTP-Productions, Epe
Jaar van verschijnen:
2023
ISBN:
9789464629347
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
244
Boekcategorie:
Literatuurwetenschap
Verfilmd?
Het boek is nog niet verfilmd, maar het is de bedoeling dat het boek in de toekomst verfilmd wordt.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de mooie cover van Hersenflitsen van Lars de Brabander zie je in eerste instantie een gezicht, maar als je goed kijkt, dan zie je nog een gezicht. Dit is zo’n cover waarbij je steeds meer ziet op de cover als je er lang naar kijkt of opnieuw naar kijkt.
De titel doet vermoeden dat je een boek gaat lezen over iemand wiens geheugen niet meer is zoals het hoort te zijn. Al vrij snel in het boek wordt de titel duidelijk en kun je alleen maar concluderen dat men er goed aan gedaan heeft om voor deze intrigerende titel te kiezen.
De subtitel geeft goed aan wat je van het boek kunt verwachten.
In Hersenflitsen van Lars de Brabander is de hoofdpersoon zwaar getroffen door een hersenbloeding. Hij leeft jarenlang in een verzorgingshuis en elke zondag wordt hij door zijn kinderen opgehaald om bij zijn vrouw en zijn kinderen op de koffie te gaan. Het zijn de momenten voor het gezin waarbij ze weer even bij elkaar zijn.
De hoofdpersoon kan zich niet meer uiten zoals hij wil, waardoor anderen moeten raden wat hij precies bedoelt, wat hij precies wil zeggen. Toch krijgt hij, als hij niet weggevallen is, veel meer mee dan anderen denken en ziet hij dingen door ogen die hij eerder niet heeft gezien. Tijdens de momenten dat hij bij is, komen er steeds meer herinneringen van zijn leven naar boven en dat zijn niet altijd even leuke herinneringen.
In gedachten heeft hij hele gesprekken met zijn tweede ik. Zijn tweede ik is anders dan hij en dat al zijn hele leven. De tweede ik van de hoofdpersoon probeert de mooie kanten van het leven aan de hoofdpersoon te laten zien. De een probeert de zin des levens te verklaren, terwijl de ander meer inzicht in het leven na de dood wil.
Hersenflitsen van Lars de Brabander is een verhaal waar je meteen in zit. Al snel leef je mee met de hoofdpersoon en heb je met hem te doen, zeker als hij iets moet ondergaan. Door de beeldende schrijfstijl van de auteur, krijg je er de bibbers van en hoop je zoiets nooit mee te maken.
Door de herinneringen van de hoofdpersoon en de dialogen met zijn tweede ik, kom je steeds meer te weten over wie de hoofdpersoon is, wat zijn karakter is en hoe zijn leven was.
Het is mooi dat de hoofdpersoon open en eerlijk is. Ook over zijn huwelijk, dat hij beseft waarom iets is voorgevallen en wat hij anders had kunnen doen. De hoofdpersoon en zijn gezin zijn goed uitgediept door de auteur.
Voor veel mensen is het maar goed dat men geen gedachten kan lezen, want als men dat kon, had de hoofdpersoon met heel veel mensen ruzie gehad in zijn leven. In gedachten geeft hij veel mensen ervan langs. Iets wat veel mensen zullen herkennen. 😉
Het is een verhaal met een paar verrassende wendingen die je niet ziet aankomen, zoals een gebeurtenis dat zo levensecht is beschreven, dat je met verbazing moet constateren dat het anders is dan je dacht, maar ondertussen zat je het stukje, dat spannend is, al nagelbijtend te lezen. Het stukje laat daarmee zien hoe hersenen je soms in de war kunnen brengen, zeker in de situatie van de hoofdpersoon.
Zo zijn er meer stukjes die je nagelbijtend zit te lezen vanwege de spanning, zoals wat er tijdens een golfpartij gebeurt. Ook al is de aanleiding daartoe schrikbarend, bij het lezen van de laatste zin van dat hoofdstuk schiet je in de lach, of je dat nu wilt of niet. Je krijgt een vermoeden dat de auteur dit stukje geleend heeft uit een film met Michael Douglas en daar zijn eigen draai aan heeft gegeven. Het is in ieder geval geweldig gedaan.
Veel stukjes zijn haast filmisch geschreven, zoals als de kinderen van de hoofdpersoon hem in de auto proberen te laten zitten. Het lijkt wel een slapstick.
Hoe de hoofdpersoon over zijn kinderen denkt, is ontroerend. Je voelt de liefde voor zijn kinderen, maar ook voor zijn vrouw. Gelukkig is het een fictief verhaal, anders was niet alles even leuk om te lezen voor de kinderen van hem, maar voor veel ouders kan het wel (deels) herkenbaar zijn.
Het plot komt niet echt als een verrassing, maar dat is in dit geval niet erg. Het is in ieder geval indrukwekkend geschreven.
Het is mooi van de auteur dat hij in het laatste hoofdstuk heeft beschreven hoe het met bepaalde personen gaat. Dat maakt het verhaal compleet. Je hebt dan niet het gevoel dat er ergens nog losse eindjes zitten.
Hersenflitsen van Lars de Brabander laat goed zien hoe snel het leven van iemand die midden in het leven staat kan veranderen in een leven van iemand die voor altijd zorg nodig heeft, niet meer zelfstandig kan zijn. Hoe dat is voor de persoon zelf wiens leven is veranderd, maar ook hoe het is voor zijn vrouw en kinderen. Hoe eenieder er weer anders mee omgaat.
De auteur heeft zich erg goed ingeleefd in de hoofdpersoon. De auteur heeft de gevoelens van de hoofdpersoon, zijn onmacht, zijn onvermogen om zich verstaanbaar te maken, op een keer na, goed weten te vangen, maar ook de gedachten en de gesprekken die de hoofdpersoon voert met zijn tweede ik heeft de auteur goed weten te beschrijven.
Het is aangrijpend om te lezen wat de hoofdpersoon vooral ‘s nachts beseft, waar hij zich van bewust is.
Daardoor ga je beseffen dat mensen die niet meer bij lijken, omdat ze zich niet kunnen verwoorden, zich goed kunnen uiten, ze meer meekrijgen dan men denkt. Het is dan ook zeker een boek dat iedereen in de zorg en alle artsen zou moeten lezen, opdat ze mensen die niet meer bij lijken beter proberen te begrijpen.
Voor veel ouders zullen sommige stukjes, zoals over het lievelingetje, herkenbaar zijn. Sowieso zitten er veel stukjes in die herkenbaar kunnen zijn voor veel mensen, zoals de onzekerheid. Hiermee laat het verhaal goed zien dat onzekerheid niet speciaal een vrouwending is, maar dat mannen er ook last van kunnen hebben.
Sommige stukjes kunnen herinneringen aan vroeger oproepen. Veel mensen zullen zich bijvoorbeeld nog kunnen herinneren dat de eerste film met James Bond uitkwam.
Veel stukjes in het verhaal moet je in het tijdsbeeld plaatsen, dat wat nu niet meer voor te stellen is, was vroeger heel normaal, zoals dat zwangere vrouwen rookten.
Dit verhaal laat je ook geregeld nadenken over diverse zaken, zoals over de Bijbel. Er zullen mensen zijn die het eens zijn met wat er anders moet, maar er zullen ook mensen zijn die vinden dat er niets veranderd moet worden, ook al weet iemand het goed te onderbouwen waarom dat wel zou moeten.
Kortom, Hersenflitsen van Lars de Brabander is een aangrijpend, maar ook indrukwekkend verhaal van een man die een zware hersenbloeding heeft gehad en bij de momenten dat hij bij is, zijn leven overdenkt en in gesprek gaat met zijn tweede ik. Het is een boek dat vooral zorgmedewerkers en mensen die te maken hebben met iemand die een zware hersenbloeding heeft gehad, zou moeten lezen, opdat ze beseffen dat die mensen vaak meer beseffen dan men denkt.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een mooie cover die bij het boek past. Wat zo mooi is, is dat hoe langer en vaker je naar de cover kijkt, des te meer je op de cover ziet.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen. Het is een intrigerende titel.
Wat vind je van de subtitel van het boek?
De subtitel is erg goed gekozen. Je weet meteen wat je te wachten staat in het boek.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een vlotte en beeldende manier geschreven. Sommige stukjes zijn zelfs haast filmisch geschreven.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Het boek is erg actueel en zal dat altijd blijven, omdat er altijd mensen zullen zijn die zich niet goed kunnen uiten door, zoals in dit geval, een zware hersenbloeding.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is goed opgebouwd.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden. Als je eenmaal in het boek bent begonnen, kun je niet meer stoppen met lezen.
Heeft het plot je verrast?
Nee, het plot heeft me niet verrast, maar dat is in dit geval niet erg.
Is het verhaal geloofwaardig?
Het verhaal is van begin tot eind geloofwaardig.
Zijn de personages in het boek geloofwaardig?
De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig.
Welke persoon vond je het leukst en waarom?
Ik heb geen favoriet persoon in dit boek.
En aan wie had je een hekel en waarom?
Ik heb aan niemand een hekel in dit boek.
Zou je bevriend kunnen zijn met de hoofdpersoon?
Nee, ik denk niet dat ik bevriend zou kunnen zijn met de hoofdpersoon. Daarvoor verschillen we te veel.
Begrijp je de beweegredenen van de personen?
Ook al keur ik niet alles goed, toch begrijp ik de beweegredenen soms wel, zoals waarom een tandarts bepaalde personen niet meteen laat betalen. Van andere personen begrijp ik de beweegredenen niet, ook al wordt dat goed onderbouwd, zoals waarom een broer een andere broer wat wil aandoen.
Wat vond je van de locaties in het boek?
De locaties klinken heel mooi.
Heeft de auteur je kunnen raken?
De auteur heeft me diverse keren weten te raken, zoals wat er gebeurde toen een kind een varken jatte, maar ook hoe de vrouw van de hoofdpersoon reageert op een nare gebeurtenis, heeft me geraakt en zo zijn er meer stukjes die me geraakt hebben, zoals wat de hoofdpersoon overkomt als hij verzorgd wordt.
Mooie quote in het boek:
Een trage leguaan, die zich op het te vernietigen pad voor mijn racewagen bevindt, verandert in een hardloper, zoals Clark in Superman, nog net voordat de voorbanden hem dreigen te vermorzelen.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor alle zorgverleners en eenieder te maken heeft met iemand die bijvoorbeeld een zware hersenbloeding heeft gehad.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📕📗📘📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Ik ga het boek laten zwerven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties