Van uitgeverij atlas contact mocht ik dit boek recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.
Oorspronkelijke titel:
Neko to issho ni iru dake de
Oorspronkelijke uitgever:
Waar gaat het boek over?
Een persoonlijk verhaal over de helende kracht van katten.
Schrijfster Noriko Morishita woont op haar vijftigste weer bij haar moeder in huis en kampt met een writer’s block. Op zoek naar inspiratie bezoekt ze een shintoïstisch heiligdom en fluistert: ‘Geef me geluk.’ De volgende dag wacht haar een verrassing. Op de plek waar haar overleden vader ooit een magnoliaboom plantte, ontdekt ze een nest kittens met hun moederpoes. Voor ze het weet haalt ze het nest binnen.
Zo begint haar tijd samen met Mimi, kleine Taro en zijn broertje en drie zusjes, die Noriko’s leven compleet veranderen. En dat terwijl ze niet eens van katten hield. De donzige kittens blijken buren en vrienden te verbinden en Noriko’s verdriet te verzachten. Dankzij hen komt Noriko tot verrassende inzichten over zichzelf, het leven en liefde.
‘Daar gaat dit boek uiteindelijk ook over: genieten van het moment, een beetje bewuster zijn, liefde en geluk toelaten – in welke vorm dan ook.’ – The Japan Times
Bron: bol
Vertaald door:
Sarah van Camp
Omslagontwerp:
Vera Post
Jaar van verschijnen:
2026
ISBN:
9789045053486
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
200
Boekcategorie:
Katten
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich er erg goed voor om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de schitterende cover van De magnoliakatten van Noriko Morishita krijg je een vermoeden dat je een boek gaat lezen waarin katten de hoofdrol spelen.
De titel maakt je nieuwsgierig naar het verhaal, je hebt het vermoeden dat moeder en kitten op de cover twee van de katten zijn die iets met magnolia hebben. Hoewel men vertaalde boeken over het algemeen beter de letterlijke vertaling van de titels kan geven, is het in dit geval goed dat men dat niet heeft gedaan, want zo gewoon is het verhaal niet. Het is namelijk bijzonder indrukwekkend wat de auteur en haar moeder hebben gedaan. Niet iedereen doet wat zij hebben gedaan en veel mensen kunnen dan ook een voorbeeld aan hen nemen.
In De magnoliakatten woont Noriko Morishita door omstandigheden weer bij haar moeder. Wanneer de auteur een writer’s block heeft, bezoekt ze een heiligdom en vraagt om geluk. De volgende dag wacht haar een verrassing op de plek waar haar vader ooit een magnoliaboom heeft geplaatst. Daar is een nest met kittens en hun moederpoes. Voor de auteur het in de gaten heeft, neemt ze moederpoes met haar kittens in huis.
Moederpoes en haar kittens gooien heel het leven van de auteur overhoop en ze weet dan in het begin ook geen raad met het nieuwe leven dat nu om de katten draait. De donzige kittens blijken mensenverbinders te zijn, maar weten ook het verdriet van de auteur te verzachten. Door de observaties komt de auteur tot inzichten en ziet ze veel vergelijkingen tussen kittens in verschillende levensfases en mensen.
Meteen vanaf de eerste zin van De magnoliakatten van Noriko Morishita word je meegezogen in het verhaal. Het verhaal begint met de magnoliaboom. Ter ere van een gebeurtenis plantte de vader van de auteur de boom en elk jaar stond hij eronder te genieten van de boom en zei dan wat tegen zijn vrouw en dochter, maar ook tegen omstanders. Helaas kon de boom niet voor altijd blijven staan, want om een trieste, maar tegelijkertijd begrijpelijke reden moest de boom omgezaagd worden. Het eerste hoofdstuk laat meteen zien aan lezers, die ook een magnoliaboom in de tuin willen hebben, hoe groot je tuin moet zijn als je zo’n boom wilt hebben. De boom is helaas niet geschikt voor elke tuin.
Ook al heeft de auteur dat waarschijnlijk niet bewust geschreven met als doel om te laten weten hoe groot zo’n boom kan worden, toch is het goed dat ze dat wel heeft gedaan, zodat de lezers een paar keer nadenken voor ze zo’n mooie boom gaan planten. In ieder geval heeft ze de boom, zoals die met de seizoenen veranderde, poëtisch beschreven en het is dan ook voor te stellen dat je alleen al door de poëtische beschrijving zo’n boom in de tuin wilt hebben.
Het is mooi om te lezen wat voor een bijzondere plek de boomstronk uiteindelijk wordt voor een moederpoes. Een plek die lijkt of iemand het met een reden heeft gegeven aan de moederpoes en haar kittens.
De weerzin van de auteur voor katten zal voor veel mensen die niet van katten houden of hebben gehouden herkenbaar zijn. Net zoals het voor veel mensen herkenbaar zal zijn dat kittens je weten in te pakken. Bij veel mensen zal dat een glimlach brengen, omdat ze zelf ook ooit zijn ingepakt door kittens.
Sowieso zitten er voor veel mensen, zeker voor kattenmensen, herkenbare stukjes in, zoals de zorgen die je hebt als je kat bij de dierenarts is en het praten tegen je kat(ten).
Het is mooi dat de auteur, ook al is dat eerst met tegenzin, luistert naar haar moeder om de kittens en hun moeder te redden. Ook is het mooi om te lezen hoe anderen met kattenervaring de auteur en haar moeder helpen met de verzorging en wat ze het beste kunnen doen.
Al snel voel je dat de gevoelens van de auteur voor de kittens en de moederpoes veranderen. Gaandeweg het verhaal zie je de auteur groeien naar de katten, maar ook worstelen met haar gevoelens. Het is mooi dat ze daar open en eerlijk over heeft geschreven, net zoals over waarom ze geen dieren meer in huis wilde hebben. Bij het lezen van de redenen, kun je alleen maar begrip voor haar hebben en heb je nog meer bewondering dat ze uiteindelijk toch overstag is gegaan.
De magnoliakatten van Noriko Morishita laat zien dat elke kat een eigen karakter heeft, dat geen enkele kat hetzelfde is, ook al komen ze uit hetzelfde nest. Ook leer je dat eenzelfde nest niet hoeft te bestaan uit kittens van een en dezelfde vader, dat er meer vaders kunnen zijn. Of de auteur de vader(s) heeft weten te vinden, mag je zelf gaan lezen.
Sowieso is het een leerzaam verhaal, zoals dat een kat ook graag privacy heeft als ze op de bak moet.
Het verhaal laat goed zien hoe katten mensen kunnen verbinden met elkaar, hoe mensen tot rust komen als ze bij katten zijn en weer kind worden door met katten te spelen.
De auteur ontdekt op een gegeven moment ook dat katten en mensen in bepaalde opzichten niet veel van elkaar verschillen, zoals tijdens het opgroeien.
Het verhaal van de auteur over de honden die haar ouders hebben gehad, moet je in het tijdsbeeld plaatsen. Veel mensen gaven vroeger hun hond(en) restanten van het eten dat ze hadden gegeten, ook in ons kikkerlandje gebeurde dat. Nu haast niet meer voor te stellen.
Hou de doos met tissues bij de hand, want er zijn een aantal emotionele stukjes beschreven, zoals de stukjes waar de kittens geadopteerd worden. Het is mooi dat de auteur contact heeft gehouden met de mensen aan wie de kittens zijn geadopteerd en dat ze belangrijke gebeurtenissen in het verhaal heeft verwerkt.Het is ook leuk om te lezen hoe het nu met de katten gaat.
Kortom, De magnoliakatten van Noriko Morishita is een poezelig boek waarin je de liefde voor de kittens en de moederpoes voelt groeien. Een verhaal dat laat zien hoe belangrijk het is om te genieten in het moment, te genieten van de kleine dingen zoals een knuffel van je kat.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een schitterende cover die bij het boek past.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen, want daar draait het boek om.
Wat vind je van de schrijfstijl?
Het boek is op een vlotte en beeldende manier geschreven. Sommige stukjes, zoals over de magnoliaboom, zijn poëtisch geschreven. Tijdens het lezen heb je het gevoel dat je erbij bent, zo beeldend is het verhaal geschreven.
Hoe origineel is het verhaal?
Het verhaal is erg origineel.
Hoe actueel is het boek?
Het boek is erg actueel en zal dat altijd blijven, omdat er altijd zwerfkatten zullen zijn en er ook altijd, gelukkig, kattenredders zullen zijn die zorgen voor zwerfkatten.
Wat vind je van de opbouw van het verhaal?
Het verhaal is van begin tot eind goed opgebouwd.
Zat je direct in het verhaal?
Ja, ik zat direct in het verhaal.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden.
Zie je de personen groeien?
Ja, je ziet de auteur groeien van iemand die niets met katten heeft, naar iemand die om katten geeft. Het is een mooie groei om te lezen.
Wat vond je van de locaties in het boek?
De locaties klinken erg mooi.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, de auteur heeft me weten te raken met heel haar verhaal.
Mooie quote in het boek:
Een dier in huis nemen betekent dat je er een band voor het leven mee aangaat.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor alle kattenliefhebbers.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📕📗📘📙
Ga je het boek nog een keer lezen?
Misschien.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Het boek mag terug in de boekenkast.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Leesfragment:
Ga naar de website van uitgeverij atlas contact om een leesfragment van het boek te lezen.
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties