Niet voeren staat er op dat bord.
We zullen dat nog wel eens zien.
Ik knaag dat bord gewoon om.
Mijn tanden hebben daar genoeg kracht voor.
Als ik klaar ben, dan sleep ik het bord naar het huis van die persoon die dat heeft geplaatst en zet die voor zijn voordeur.
Laten ze hem maar niet gaan voeren.
Evengoed krijgt die persoon een knuffel, want dankzij hem heb ik weer een paal waar ik mijn tanden op kan scherpen en de tandplak kan verwijderen.
Mensen gebruiken daarvoor dure tandenpoetsspullen en wij gebruiken bomen en palen als onze tandenborstel.
Laten de mensen ons nu maar weer gaan voeren.
Dankzij de mensen krijgen we af en toe een lekker tussendoortje, zoals stukjes pizza, snoepjes en patat.
Dat is altijd genieten, zeker als het mooi weer is, als de mensen buiten komen.
Reactie plaatsen
Reacties