Rekken en strekken voor de postbode

Eerst even mijn rek- en strekoefeningen doen voordat de postbode komt, want het is belangrijk dat je lenig bent voor je hem achterna gaat.

Ik ben benieuwd wie vandaag de post rondbrengt.

Het zou leuk zijn als die aardige postbode met hondensnoepjes langskomt, want ik heb wel zin iets lekkers en zin in een knuffel.

Toch hoop ik stiekem ook van niet, want het is leuk hoor dat hij van honden houdt, het is wat minder dat hij die rare kleine hondjes, die op cavia's lijken, ook leuk vindt, maar dat is hem vergeven.

Hij zal wel slechtziend zijn en het verschil niet weten tussen een echte hond, zoals ik, en een nephond.

Nee, ik hoop dat die bange postbode weer langskomt.

Het is zo leuk om te zien hoe hij mij probeert te mijden, om hem over de schutting te zien spieden of ik in de buurt ben.

Ik laat hem altijd eerst begaan, doe alsof ik slaap.

Zodra hij het tuinhek opent, dan spring ik op hem af en begin ik te blaffen en te grommen.

Dat is leuk, want hij schijt dan nog net niet in zijn broek, maar hij rent dan wel als Woody Woodpecker het tuinpad af, ondertussen gooit hij de post van zich af in de tuin.

Als het baasje naar buiten komt, dan ga ik netjes zitten en kijk hem dan onschuldig aan van dat ik ook niet weet wat de postbode heeft.

Als hij dan zegt dat ik de postbodes niet mag opjagen, dan kijk ik hem zo aan van dat ik het nooit meer zal doen, maar morgen doe ik dat uiteraard weer.

We hebben ieder onze lolletjes zullen we maar zeggen.

Hij kijkt graag voetbal en mag graag schelden en tieren als zijn club niet voetbalt zoals het hoort, ik mag graag achter bange postbodes aanjagen.