Dat hangt van de plaats af waar ik ben en of ik alleen ben of niet. Als ik alleen ben en niet thuis, dan ben ik bang, maar ben ik samen met iemand die ik vertrouw, zoals mijn man, dan ben ik minder bang. Ik moet erbij zeggen dat ik zelfs bang ben als ik samen met een groep ben op een donkere plaats en ik heb mijn man niet vast aan zijn arm, of dat hij geen arm om mijn schouders of om mijn middel heeft geslagen, dat ik dus echt alleen sta, al is het maar een halve meter van mijn man af, dan voel ik me ook niet prettig.
Jaren geleden bezochten we de grotten van Sint-Pietersberg en toen deed op een gegeven moment de man die een rondleiding gaf de lamp uit en wij moesten onze lampen ook uitdoen, mijn man stond een paar meter van mij af, zodat we konden ervaren hoe het is als het helemaal donker is, maar ik vond het niets en was echt bang. Ik riep dan ook een paar keer angstig mijn man, ondanks dat ik wist dat hij in mijn buurt was, het voelde gewoon niet fijn. Dat had niet alleen te maken met dat ik op een onbekende plaats was waar ik de weg niet ken, maar ook met onbekende mensen, buiten mijn man om dan. Ik was om een of andere reden bang dat men verder zou lopen en ik niemand meer zou kunnen vinden. De paniek sloeg mij echt toe en ik was blij dat we de lampen weer aan mochten doen. Het eerste wat ik deed, was naar mijn man toelopen en omhelzen. Hij moest er wel om lachen, maar begreep gelukkig mijn angst.
Als het bij ons thuis donker is, heb ik dat minder, mits niet, als het donker is en ik alleen ben, zoals twee weken geleden op een avond gebeurde, dat de stroom uitviel. Toen ben ik naar buren gegaan die hadden gezegd dat als ik me niet prettig voelde zo alleen, dat ik naar ze toe kon komen en dat heb ik toen ook gedaan. Gelukkig hadden we een paar uur later weer stroom en was mede dankzij de buren de tijd omgevlogen.
Ik heb dan toch liever licht, daar voel ik me prettiger bij. In het donker ben ik echt een bange schijterd.
Ben jij bang in het donker?
Reactie plaatsen
Reacties