Dat hangt van de person(en) en de situatie af. Bij sommige personen voel ik dat ik mijn emoties niet kan of mag tonen en probeer mijn tranen, als ik moet huilen, in te houden. Terwijl bij andere personen, die het niet erg vinden als je je emoties toont, mijn tranen niet probeer in te houden. Het hangt ook van de situatie af. Bij verlies of als er iets ergs is gebeurd met een dierbare, dan denk ik nergens aan en komen de waterlanders, ongeacht wie er bij me in de buurt is. Ik merk dat ik met de jaren, mede dankzij mijn hormonen, sneller vol schiet. Iemand hoeft, bij wijze van spreken, maar een compliment te maken of iets aardigs te zeggen en ik kan de tranen dan voelen stromen. Vroeger was ik in dat opzicht veel harder, liet ik zelden of nooit mijn tranen zien, ook niet bij de emotionele films en series. Nu kan ik wel vol schieten als ik iets emotioneels lees of zie.
Huil jij makkelijk in het bijzijn van anderen?
Reactie plaatsen
Reacties