Van Paul Groeninckx mocht ik zijn boek recenseren. Ik wil hem daar hartelijk voor danken.
Subtitel:
Een pleidooi voor een andere wereld
Waar gaat het boek over?
Een samenvatting van meer dan veertig jaar professionele ervaring, in meer dan veertig bedrijven, in meer dan veertig landen.
Ik geef je mijn Utopia is een authentieke getuigenis van meer dan 43 jaren managementervaring: eerst als directielid, dan als strategisch consultant, zowel in binnen- als buitenland. In tien brieven aan zijn fictieve kleinzoon Jef en aan de hand van wat je een ´biografictie’ kunt noemen, geeft dit boek 101 praktische adviezen voor elke ondernemer, manager, politicus, kortom, voor eenieder. Het boek heeft niet tot doel een absolute waarheid te verkondigen. Dé waarheid bestaat immers niet. Het wil alleen een basis vormen voor vruchtbare gesprekken en innovaties. Een must read!
Bron: bol
Omslagontwerp:
Gert-Jan Groeninckx
Jaar van verschijnen:
2025
Druk:
Eerste druk
ISBN:
9789465283203
Bindwijze:
Paperback
Aantal pagina's:
257
Genre:
Filosofie
Verfilmd?
Voor zover bekend is het boek (nog) niet verfilmd, maar het boek leent zich ook niet echt om verfilmd te worden.
Wat vind je van het boek?
Bij het zien van de schitterende cover van Ik geef je mijn Utopia van Paul Groeninckx wil je weten waarom de man op zijn kop op een kopje staat. In het echt zal het vast niemand lukken, nou ja, misschien dat circusartiesten dat kunnen, om op zijn kop op een kopje te staan. Hoewel het een beetje een vreemde cover is, past het bij het boek. Gelukkig heeft men de titel en subtitel een slagschaduw gegeven, waardoor het lijkt of de titel en subtitel op een raam staan geplakt.
De titel en subtitel maken je nieuwsgierig naar het boek. Je wilt weten hoe de auteur denkt dat een betere wereld eruit zal zien, hoe hij denkt dat we dat voor elkaar gaan krijgen.
In Ik geef je mijn Utopia van Paul Groeninckx heeft de auteur brieven aan zijn kleinzoon geschreven. In die brieven vertelt hij wat hij zijn kleinzoon wenst, wat zijn kleinzoon zou kunnen doen en hoe hij tegen zijn kleinzoon aankijkt. De auteur haalt af en toe herinneringen op aan zijn verleden, komt met voorbeelden uit zijn werkzame leven van hoe het wel en niet zou moeten, waar hij zich aan stoort en hoe het een en ander anders moet in de wereld, zowel voor de ‘gewone’ man, als voor de werkgevers, als voor de mensen in de politiek, hij heeft af en toe kritiek over het een en ander en vertelt waarom hij die brieven heeft geschreven.
Wat meteen opvalt aan de brieven in Ik geef je mijn Utopia van Paul Groeninckx, is de liefde van de auteur voor zijn kleinzoon. Je voelt de liefde en hoe trots de auteur is op zijn kleinzoon in elke brief. Het is dan ook jammer dat hij elke brief afsluit met zijn naam in plaats van ‘opa’, of op zijn Vlaams, ‘bompa’. Dat had de afsluiting van de brieven net wat minder afstandelijk gemaakt, juist inniger, hechter. Dat is dan ook de enige kritiek voor dit boek.
Je merkt aan alles dat de auteur een Vlaming is, zoals met het woord ‘fier’ dat lieflijk klinkt, maar je moet ook lachen om wat hij schrijft over fier en een gieter.
Het is mooi om te lezen waarom de auteur de brieven heeft geschreven voor zijn kleinzoon en waarom hij de brieven heeft gepubliceerd in een boek. Ook al is de inhoud van de brieven niet echt origineel, er zijn al talloze andere boeken geschreven over diverse onderwerpen in het boek, zoals over hoe je het beste een bedrijf kunt runnen, toch is het goed van de auteur dat hij dit boek heeft geschreven, omdat hij zijn persoonlijke kijk op vele onderwerpen geeft, zijn ervaringen en herinneringen die stuk voor stuk origineel zijn en vaak herkenbaar zijn voor veel mensen. Dat maakt het boek interessant om te lezen.
Voor veel (groot)ouders zullen sommige stukjes herkenbaar zijn, zoals de gewichtige vragen die kinderen kunnen stellen. Vragen waar je niet zo een, twee, drie een antwoord hebt, zeker niet als ze nog een ukkie of iets ouder zijn. Voor de ‘oudere’ lezers zal de genoemde computer en hoe dat ging in de jaren tachtig nostalgische gevoelens oproepen.
De adviezen die de auteur aan zijn kleinzoon geeft, zijn adviezen waar iedereen wat aan heeft, zoals waarom het belangrijk is om jezelf te blijven en als je een bedrijf overneemt, waarom je moet luisteren naar het personeel. Hoewel het als ‘normaal’ klinkt, is dat bij veel bedrijven niet zo. De auteur komt met voorbeelden vanuit zijn werkzame leven van hoe het niet moet en hoe dat uitpakte.
Je zit overigens met open mond te lezen bij hoeveel bedrijven hij heeft gewerkt. Als je het zo uitrekent, dan kom je uit op gemiddeld een jaar bij elk van de bedrijven waar hij heeft gewerkt. Ook al zullen er vandaag de dag nog maar weinig mensen zijn die aan het einde van hun werkzame leven bij een of twee bedrijven hebben gewerkt, klinkt het aantal van de auteur wel erg veel.
Paul Groeninckx weet in de brieven aan zijn kleinzoon in Ik geef je mijn Utopia goed te onderbouwen hoe hij vindt dat het in België gaat, waarom bedrijven bijvoorbeeld het ziekteverzuim zouden moeten aanpakken. Hij komt met ideeën waar hij duidelijk over na heeft gedacht en heeft gekeken hoe het in andere landen gaat. Ons kikkerlandje krijgt daar zelfs een compliment over van de auteur. Dat zet je meteen aan het denken over dat het in dat opzicht toch niet zo slecht is in ons land. Mede daardoor laat de auteur zien dat hij veel onderzoek heeft gedaan voor zijn brieven, ook al komt hij niet met noten en grafieken.
Wat zo mooi en netjes van de auteur is, is dat hij, ook al heeft hij met iets niet, zoals het geloof, iets wat hij helemaal niet vaak aangeeft 🤣, netjes en respectvol blijft naar mensen die er anders over denken. Hij geeft zijn mening over waarom hij niet gelooft, maar komt ook met voorbeelden waar hij het mee eens is en valt niemand af die wel gelooft. Daar kunnen veel mensen nog wat leren.
Overigens valt de auteur wel vaker in herhaling, maar dat is omdat hij het belangrijk vindt dat zijn kleinzoon het begrijpt, dat het tot hem doordringt. Het is niet storend of vervelend om te lezen.
Op een gegeven moment heb je het alleen wel even gehad als hij het langdurig over bedrijven runnen heeft. Over hoe dat moet, wat je het beste kunt doen, enz. Het lijkt dan even of het een boek is voor bedrijven. Dit boek is dan ook zeker aanbevelenswaardig voor alle werkgevers, zodat ze beter begrijpen hoe ze het beste kunnen reageren, hoe ze om zouden moeten gaan met een overname en waarom het belangrijk is als, bijvoorbeeld, de sfeer goed is. Daaraan merk je dat zijn kleinzoon in het bedrijfsleven zit en dat de auteur zijn ervaringen wil delen met zijn kleinzoon. De tips zijn in ieder geval handig om te weten, waardoor het ook weer niet erg is als het een tijdje alleen over het bedrijfsleven gaat.
Je wordt geregeld aan het denken gezet, zoals over perfectie en sommige onderwerpen, zoals over Gaza, zullen tot discussies aanzetten, ook al weet de auteur zijn mening goed te onderbouwen.
Wat hij ook goed weet te onderbouwen, maar tot discussies kan aanzetten, is om met de tijd mee te gaan en de techniek, zoals AI, te omarmen in plaats van er tegenin proberen te gaan. Je kunt het alleen maar eens zijn met de auteur.
De auteur laat je geregeld lachen, zoals welk woord naast ‘tevreden’ ook oké is. Veel mensen zullen het met hem eens zijn.
De genoemde boeken wil je lezen, zoals van Haruki Murakami.
Kortom, Ik geef je mijn Utopia van Paul Groeninckx is een boek vol met indrukwekkende, leerzame brieven voor zijn kleinzoon. Brieven die je ook aan het denken zetten en wat je zelf zou kunnen doen om de wereld een klein stukje te verbeteren.
Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Ja, het boek voldeed aan mijn verwachtingen.
Wat vind je van de cover?
Het is een schitterende cover die bij het boek past. Gelukkig heeft men de titel en subtitel een slagschaduw gegeven, waardoor het lijkt of de titel en subtitel op een raam zijn geplakt.
Wat vind je van de titel van het boek?
De titel is erg goed gekozen, past bij het boek.
Wat vind je van de subtitel van het boek?
De subtitel is erg goed gekozen. Je krijgt een klein tipje van de sluier van wat je te wachten staat in het boek.
Wat vind je van de schrijfstijl?
De brieven zijn in een persoonlijke briefstijl geschreven. Daar heeft de auteur heel goed aan gedaan, dat maakt de brieven persoonlijker voor zijn kleinzoon.
Hoe origineel is het verhaal?
Over het algemeen is veel, zoals hoe je een bedrijf moet leiden, niet echt origineel, maar de persoonlijke ervaringen van de auteur, zijn herinneringen aan vroeger en zijn persoonlijke adviezen zijn over het algemeen wel origineel.
Hoe actueel is het boek?
Het boek is erg actueel en zal dat altijd blijven.
Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, het boek weet je aandacht vast te houden.
Heeft de auteur je kunnen raken?
Raken is een groot woord. Ik vind het een interessant en indrukwekkend boek om te lezen.
Mooie quote in het boek:
We moeten niet op de pianist schieten als de piano waarop hij moet spelen een straatorgeltje is.
Zou je het boek aanraden?
Ik kan iedereen het boek aanraden.
Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor eenieder die van filosofische boeken houdt.
Hoeveel boekjes geef je het boek?
📔📕📗📘
Ga je het boek nog een keer lezen?
Ik denk niet dat ik het boek nog een keer ga lezen.
Ga je het boek houden of geef je het weg?
Het is een e-boek, die kan en mag ik niet weggeven.
Ga je vaker een boek van deze auteur lezen?
Ja, dat ga ik zeker.
Leuk weetje over het boek:
De royalties van dit boek gaan naar Stop darmkanker.
Leesfragment:
Ga naar boek scout een leesfragment van het boek te lezen.
Website van de auteur:
Website van de uitgever:
Reactie plaatsen
Reacties